ေမာင္လြမ္းဆု

Friday, April 25, 2014

(ဒဏ္ရာ တစ္ခုရဲ ့ ေလွ်ာ္ေၾကး) အပိုင္း(၂)

က်ေနာ္ရဲ ့ ့ ညီမေလး အဆိပ္ေသာက္ျပီးေသခဲ ့ တာ ရိုးရိုးသားသားေတာ ့မျဖစ္နိုင္ဘူးဆိုတာ က်ေနာ္ ၾကိဳသိေနတယ္။
အခု ေတာ ့ အေဖလဲ ရြာကို ေရာက္လာပါျပီ။ မိေထြးေတာ ့ပါမလာပါဘူး။

အေဖေရာက္ေရာက္ျခင္းပဲ ညီမေလးရဲ ့ ေဘးအနားမွာ ထိုင္ျပီး စကားသံ သဲ ့သဲ ့ေလးနဲ ့ငိုေနပါေတာ ့တယ္။

....မိုက္လိုက္ေလ သမီး ရယ္...ကိုယ့္ ဘ၀ကို အဆုံးစီရင္ ရတဲ ့အထိပဲလား....

အေမကလဲ သဲ ့သဲ ့ေလးနဲ ့ငိုေနပါတယ္။ ....သမီးရယ္ .....ကို ့ကိုယ္ ကို သတ္ေသတယ္ဆို တာ အဖန္ငါးရာ ငါးကမာၻ ဆိုတာ မသိဘူးလား.....

က်ေနာ္ကေတာ ့ မရေတာ ့ ပါ က်ေနာ ့ ရင္ တစ္ခုလုံးမီးဟုန္းဟုန္း ေတာက္ပါျပီ။ က်ေနာ္ အခန္းနံရံေတြ ကို လက္သီး ျဖင့္ထိုးရင္း ေအာ္၍ ငိုေနရပါေတာ ့သည္။

...ညီမေလး...ညီမေလး...

(ေတာက္) ...ဒါ အေၾကာင္း တစ္ခုခု ေတာ ့ရိွကို ရိွရမယ္..................

က်ေနာ္လဲ ညီမေလး ဘာေၾကာင့္ ေသရတယ္ ဆို တာ သိခ်င္ စိတ္ျပင္းထန္စြာျဖင့္ ညီမေလးရဲ ့ ခရီးေဆာင္ အိတ္ကို ဖြင့္ျပီး အခ်က္လက္ ရွာၾကည့္ ေတာ ့ ညီမေလးေရးထားတဲ ့စာအုပ္ကေလး တစ္အုပ္ကို
ေတြ ့လိုက္ရပါေတာ ့သည္။

သို ့....
အကို ... နုေ၀ အကိုတို ့ အိမ္ကို ေရာက္လာခဲ ့ပါတယ္။
အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ အကို စကၤာပူ ထြက္သြားျပီ ဆိုတာသိလိုက္ရပါတယ္။
အကို ့ ရဲ ့မမ ေဒၚခ်ယ္ရီလြင္ နဲ ့ ေတြ ့ခဲ ့ရပါတယ္။
နုေ၀ မွာ အကိုနဲ ့ရတဲ ့ ကိုယ္၀န္ နွစ္လ ရိွျပီဆိုတာကို ေျပာျပဖို ့ စိတ္ကူးခဲ ့ေပမယ့္။

နုေ၀ ေျပာမျပခင္မွာပဲ အကိုရဲ ့ မမ ၾကိဳသိေနခဲ ့ပါတယ္။
အကို ့ရဲ ့ မမ လူမဆန္ပဲ နုေ၀ ကို ေျပာရက္လိုက္တာ....
(မင္းဘာေျပာခ်င္ လို ့လာတယ္ဆိုတာ မမ သိျပီးသား )

(မင္းဗိုက္ထဲမွာ ရိွေနတဲ ့ကိစၥ ကို မမ ဘယ္ေလာက္ပဲ ပိုက္ဆံကုန္ကုန္)
(မမတာ၀န္ ယူတယ္ မင္းတို ့ အရြယ္က ပညာသင္ရမယ့္ အရြယ္)
(အကို ရဲ ့ မမ ေဒၚခ်ယ္ရီလြင္ ေျပာရက္လိုက္တာ။)
အရမ္းရက္ဆက္တာပဲ.။
အကို ့ ကို ရမ္းခ်စ္တဲ ့ နုေ၀......

က်ေနာ္ ဒီစာကို ဖတ္ျပီး ျပီး ျခင္းမွာပဲ အေဖ ကို ေအာ္ေျပာလိုက္ပါတယ္။

.....အေဖ.....ဒီမွာၾကည့္ ညီမေလးေသသြားတာ တစ္ေယာက္ထဲ မဟုတ္ဘူး....
က်ေနာ္လဲ ငိုသံပါၾကီးနဲ ့ ေအာ္ေျပာလိုက္တဲ ့ အခိ်န္မွာပဲ အေဖနဲ ့ အေမ က်ေနာ္ ဘက္ကို လွည့္ လာျပီး အံ ့ၾသသြားေသာဟန္ျဖင့္။

....(ဘာ).... သား ဘယ္လိုေျပာလိုက္တယ္.....

...ဟုတ္တယ္ အေဖ ညီမေလး ရဲ ့ ဗိုက္ထဲ မွာ ကိုယ္၀န္ရိွေနတယ္..

က်ေနာ္ အခုလို ေျပာလိုက္တဲ ့ အခ်ိန္မွာ ပဲ အေမဆို အရမ္း အံ ့ၾသ ျပီး ။
....အမယ္ေလး......ဘုရား..... သမီးေလးမွာ ကိုယ္၀န္ရိွေနတယ္.....
...ဒီမွာ ကို မ်ိဳးသန္ ့ အဲ ဒါ ရွင့္ ရဲ ့ အသုံးမက် မူေတြေၾကာင္ ့ ဆို တာ ရွင္နားမလည္ဘူးလား...
...ကိုယ့္ သားသမီးကို ျပည့္ျပည့္ စုံစုံ ထားနိုင္တယ္ ဆို ျပီး အလိုလိုက္ လႊတ္ထားလိုက္ေတာ ့ ...အခုေတြ ့ ျပီမဟုတ္လား..
အေမ လဲ ငို ရင္းကေန အေဖကိုေျပာျပီး ငိုေနပါေတာ ့တယ္။

က်ေနာ္တို ့မွာ ရင္ကြဲ မတတ္ ခံစားလိုက္ရပါေတာ ့တယ္။ အဲဒီ အခ်ိန္က စျပီးေတာ ့ က်ေနာ္ ရင္ ထဲ မွာ (ဒဏ္ရာ ) ဆိုတာရခဲ ့လို ့ အဲဒီဒဏ္ရာ တစ္ခုရဲ ့ ေလွ်ာ္ေၾကး ကို
ေဒၚခ်ယ္ရီလြင္ ဆီကို သြားေတာင္းရေတာ ့ မယ္။ နွမခ်င္း ကိုယ္ခ်င္းမစာမနာ ေျပာရက္လိုက္တာ ေဒၚခ်ယ္ရီလြင္ က်ေနာ္ ညီမေသရတာ ခင္မ်ား ေၾကာင့္ ။
ခင္မ်ား ကို က်ေနာ္ မေတြ ့ ေတြ ့ေအာင္ ရွာမယ္ ။က်ေနာ္ ညီမ ခံစားခဲ ့ရသလို ခင္မ်ား လဲ တစ္ေန ့ခံစားရမယ္မွတ္။ ညီမေလးရဲ ့ အေၾကြးကို က်ေနာ္ ျပန္ရေအာင္ယူကို ယူရေတာ ့မယ္။

ဒီလိုနဲ ့ပဲ ညီမေလးရဲ ့ အေလာင္း ကို ရြာမွာပဲ အုတ္ဂူ ေလးတည္ျပီး ရက္လည္ဆြမ္းေတြ ကပ္ျပီး အေဖလဲ ရန္ကုန္ျပန္သြားပါေတာ ့တယ္။

ေနာက္တစ္ပါတ္ေလာက္အၾကာမွာေတာ့ က်ေနာ္လဲ ရန္ကုန္ ကိုတက္လာျပီး မာနၾကီးလွပါတယ္ဆို တဲ ့ ေဒၚခ်ယ္ရီလြင္ ကို ရွာပံုေတာ္ဖြင့္ျပီး ေလွ်ာ္ေၾကး တစ္ခု ရဖို ့အတြက္ တိုက္စစ္ စရပါေတာ့ မယ္။

က်ေနာ္ အေဖ အိမ္ကို အရင္သြားပါတယ္။ အေဖနဲ ့ေတြ ျပီး က်ေနာ္ လိုအပ္တာေတြ အေဖဘက္က ထုတ္ေပးဖို ့လုပ္ေပးဖို ့ေတာင္းဆိုေတာ ့အေဖကလဲ။

....ငါ ့သမီး ကို ဒီလို ျဖစ္ေအာင္ လုပ္တဲ ့ မိန္းမ ကို လက္စား ေခ်ဖို ့ကေတာ ့...
...သား လို ခ်င္တာေျပာ အေဖ အားလုံး လုပ္ေပးမယ္....

အေဖလဲ ေတာ္ ေတာ္ေလး စိတ္ထဲ မွာ ခံစားေနရတဲ ့ပုံပါပဲ။

....ဟုတ္ကဲ ့ ..အေဖ သားလို ခ်င္တာ ကားတစ္စီး ဟန္းဖုန္း တစ္လုံး တိုက္ခန္း ေကာင္းေကာင္း တစ္ခန္း ငွားေပးပါ ......ေနာက္ ေငြကို လိုအပ္လို က်ေနာ္လာေတာင္းမယ္...အေဖ....

က်ေနာ္လဲ အဲ ဒီလို ေျပာလိုက္ေတာ ့ အေဖဘက္က ၀kသား အားလုံးျဖစ္ေစရမယ္။
.....ကားကိုေတာ ့ သား ညီမစီးတဲ ့ကား ကို ယူလိုက္ ျပန္ေရာင္းျပီး သားၾကိဳက္တဲ ့ကားကို ၀ယ္...
..ေငြလိုအပ္ရင္ အေဖကို ေျပာ...သား..

ဟုတ္ကဲ ့အေဖ....

ဒီလို နဲ ့ အေဖ က်ေနာ္လိုတာေတြ အားလုံးကို လုပ္ေပးခဲ ့ပါတယ္။ တိုက္ခန္းကေတာ ့ ကမာရြတ္ ဘုရင့္ေနာင္ လမ္းမေဘးက ေရႊစံပယ္ ရိပ္မြန္ ထဲမွာ ငွားေပးခဲ ့ပါတယ္။

ဟံသာ၀တီ ကားပြဲစား တန္းကို သြားျပီး က်ေနာ္ ညီမေလး ကားကို ျပန္ေရာင္းဖို ့ ပြဲစား ျမတ္ေက်ာ္ နဲ ့ အပ္ခဲ ့ပါတယ္ ေနာက္ျပန္၀ယ္ဖိုကို့လဲ ျမတ္ေက်ာ္က ပဲ က်ေနာ္ကို
အစစအရာရာ ကူညီေပးခဲ ့ပါတယ္။
ေနာက္ကား၀ယ္ျပီးလို ့ ေငြေခ်ဖို ့ေန ့ မွာ ေတာ ့ က်ေနာ္နဲ ့ျမတ္ေက်ာ္ ပြဲစားတန္းက လၻက္ရည္ ဆိုင္မွာထိုင္ေနတဲ ့အခ်ိန္မွာပဲ က်ေနာ္တို ့ ထိုင္ေနတဲ ့ ဆိုင္ရဲ ့ ေရွ ့ကို ကား အျဖဴ ေရာင္ (မတ္တူး) ကားေလးတစ္စီးလာရပ္ျပီး ကားထဲ က ေနကာမ်က္မွန္နဲ ့ ခန့္ခန့္ နားနား အမ်ိဳးသမီး တစ္ေယာက္ ထြက္လာတဲ ့အခ်ိန္မွာေတာ ့ ျမတ္ေက်ာ္
ေအာ္ေခၚလိုက္တဲ ့အသံကို က်ေနာ္ၾကားလိုက္ရတဲ ့အခ်ိန္မွာပဲ က်ေနာ္စိတ္ေတြ ကို လက္နက္ တစ္ခုကို ေမာင္းတင္သလို ျဖစ္လိုက္ရပါတယ္။

...ေအာ္ ....ေဒၚခ်ယ္ရီလြင္ ပါလား လား....

ျမတ္ေက်ာ္ ဆိုင္ထဲကေန ထြက္သြား ျပီး ေဒၚခ်ယ္ရီလြင္နဲ ့ ကားေဘးမွာပဲ နွစ္ေယာက္ စကားရပ္ေျပာေနက်ပါတယ္။

...............................ေအာ္...........ေဒၚခ်ယ္ရီလြင္ ဆိုတာ ခင္မ်ားကို......
...............................အခု ေတာ ့ တကူးတက ေတာင္ က်ေနာ္ ရွာစရာမလိုေတာ ့ဘူး...
...............................ခင္မ်ား က်ေနာ္ နဲ ့ ဒီေနရာမွာ လာေတြ ့ရတာ ခင္မ်ားအတြက္ ကံဆိုးသလို ...
...............................က်ေနာ္ အတြက္ေတာ ့ ကံေကာင္းျခင္းပါပဲ......
...............................က်ားနဲ ့ ဆင္ လယ္ျပင္မွာ ေတြၾကျပီေပါ ့ မဟုတ္ပဲ...
................................က်ားနဲ ့သမင္ လယ္ျပင္မွာေတြ ့ၾကျပီေပါ့ .......
က်ေနာ္ စိတ္ထဲ ကေန ေရရြတ္ ေနလိုက္ပါသည္.။
ခဏၾကာေတာ ့ ေဒၚခ်ယ္ရီလြင္ ရဲ ့ကားလဲ ထြက္သြား ျမတ္ေက်ာ္လဲ ဆိုင္ထဲ သို ျပန္၀င္လာျပီး။
....ေစာရီး ဗ်ာ ကို ရႈိင္းထက္......
က်ေနာ္လဲ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ျပီး ျမတ္ေက်ာ္စီက ေဒၚခ်ယ္ရီလြင္ ရဲ ့ အစအဏ ကို ရွာပါေတာ ့သည္။
.....ျမတ္ေက်ာ္ သူက ဘယ္သူလဲ ကြ.....

....ေအာ္...သူက ေဒၚခ်ယ္ရီလြင္ ကုမၼဏီပိုင္ရွင္ သူေ႒း ေပါ ့ ....သူ ့ ကုမၼဏီ အတြက္ ကားလိုလို ့ ငါ့ ကို ရွာခိုင္းထားတာ...
...ရျပီလား.. လမ္းၾကဳံလို ၀င္ေမးတာပါ...

...ဒါနဲ ့ ကို ရႈိင္းထက္ က သူကို သိလို ့လား.....

....ေအာ္ မသိပါဘူး..စကားမစပ္ ေမးၾကည့္တာပါ ....ဒါနဲ ့
...ျဖစ္နိုင္ရင္ သူဖုန္းနံပါတ္ က်ေနာ္ကို ေပးပါလား...

အဲဒီအခ်ိန္မွာ ျမတ္ေက်ာ္ က တမ်ိဳးျမင္ျပီး။

....ဘာလဲ ကိုရိႈင္းထက္ ခင္မ်ား ျမင္ျမင္ျခင္း ဟတ္ထိသြားတယ္ထင္တယ္....သူက မာန ၾကီးတယ္ေနာ္..
က်ေနာ္လဲ က်ေနာ့္ ရဲ ့ ကိုယ္ေရး ကိစၥ ေတြ ျမတ္ေက်ာ္ သိမွာဆိုးသျဖင့္။

...မဟုတ္ရပါ ဘူးဗ်ာ... သူကားလိုခ်င္တယ္ဆို က်ေနာ္သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ေရာင္းဖို ့ရိွတာ ဆက္သြယ္ေပးမို ့ပါ ။
က်ေနာ္လဲ ပါးစပ္ထဲ ေတြ ရာေလွ်ာက္ေျပာလိုက္ရပါတယ္။

...ကဲ ဒါဆို လဲ ေကာင္းသား လုပ္ဗ်ာ...က်ေနာ္လဲ ပြဲခ အျမန္ရတာေပါ ့....ကိုရိႈင္းထက္.....

အဲဒီက စ၍ ေဒၚခ်ယ္ရီလြင္ ရဲ ့ အေၾကာင္းအစုံကို တစ္ရက္ တစ္ရက္ နဲ ့ ျမတ္ေက်ာ္ စီက နိုက္ယူလာခဲ ့တာ အခု ဆို ေတာ္ေတာ္ ေလးျပည့္စုံ သေလာက္ ျဖစ္ေနပါျပီ။
ဖုန္းနံပါတ္ လဲ ရလိုက္ပါသည္။ သူမရဲ ည့ ကုမၼဏီ သူမရဲ ့ အိမ္ေတြ သူမ သြားတတ္ လာတတ္ တဲ ့ေနရာေတြက အစ အခု ေတာ ့ က်ေနာ္ တိုက္စစ္စဥ္လိုက္ပါျပီ။

အခု ေတာ ့ ေဒၚခ်ယ္ရီလြင္ ရဲ ့ေနာက္ ကို အရိပ္တစ္ခုလိုလိုက္ေနပါျပီ။ မထမဆုံး တိုက္စစ္က နွင္းဆီအနီေရာင္ကို မုန္းတဲ ့ေဒၚခ်ယ္ရီကို နွင္းဆီ အနီနဲ ့ပဲ စတိုက္ခဲ ့ပါတယ္။

ဒီေန့ က လမ္းမေတာ္ အေနာ္ရထာလမ္း ေမာ္တင္က ေရႊပုဇြန္ ဆိုင္ေရွ ့ မွာ ေဒၚခ်ယ္ရီ ရဲ ့ကား ရပ္ထားတာ ေတြ ့ တာနဲ ့ အရဲဆုံး ဆိုတဲ ့ နွင္းဆီ တစ္စီး ကို
ေဒၚခ်ယ္ရီ ရဲ ့ ကား တခါးဖြင့္ မယ့္ အေပၚ တည့္တည့္ ကို တင္ထားေပးျပီး သူမ မျမင္နိုင္ေလာက္တဲ ့ေနရာကေန က်ေနာ္ ၾကည့္ေနခဲ ့ပါတယ္။
ေဒၚခ်ယ္ရီ ကားဆီ ကို အလာ သူ ့ ကားရဲ ့အေပၚမွာ သူမုန္းပါတယ္ ဆို တဲ ့ နွင္းဆီအနီ တစ္စီးကို ေတြ ့လိုက္ရေတာ ့ စိတ္ေတြ အရမ္းတိုျပီး။

(ေတာက္) ...........ဒါဘယ္သူလာတင္သြားပါလိမ့္...
..ဘယ္ေသနာ လက္ေစာ ့ သြားတာလဲမသိဘူး....
ဆိုျပီး စိတ္တိုေသာဟန္ျဖင့္ နွင္းဆီ အစီးကို ကားဘီး ေအာက္တည့္တည့္ ပစ္ထည့္ ျပီး နင္း၍ ေမာင္းထြက္သြားပါေတာ ့သည္။
အိမ္ကို လဲ ေရာက္ ျခံတံခါး ကို ၾကည့္ လိုက္ေတာ ့လဲ နွင္းဆီအနီ တစ္စီးက တံခါးၾကားမွာ ထိုထားတာေတြ ့ေတာ ့စိတ္ေတြ အရမ္းတို ျပီး။
...ဒါေတာ ့ ေသြးရိုး သားရိုး မျဖစ္နိုင္ဘူး ..ငါ ့ကို သက္သက္ လိုက္ေနွာက္ယွက္ေနတာပဲျဖစ္ရမယ္....
.....ဟဲ ့ မိေထြး ေရ ........မိေထြး....
အိမ္ေပၚမေလးကို ေအာ္ေခၚလိုက္သည္။
....လာပါျပီ မမ.....
....အဲဒီ နွင္းဆီ အစီးကို မႈိက္ပုံးထဲ ပစ္လိုက္...
...ဟုတ္ကဲ ့..မမ

ညဘက္ ကိုးနာရီေလာက္မွာေတာ ့ေဒၚခ်ယ္ရီဆီကို က်ေနာ္ ဖုန္းစ၍ ေခၚလိုက္ပါျပီ။
............................................................................................................................ဟဲလို............?
*************************************************************************************************

ဒဏ္ရာ တစ္ခုရဲ ့ ေလွ်ာ္ေၾကး

(ဘ၀) ဆိုတာကို လူေတြ အမ်ိုဳးမ်ိဳး ပုံေဖာ္ေရးဖြဲ ့ေနၾကေပမယ့္ က်ေနာ္ ဘ၀ကေတာ ့ဘာကို ဘယ္လိုေရးျပီးဘယ္လိုဖြဲ ့ရမွန္းမသိေလာက္ေအာင္ပါပဲ။

ဘ၀ ဟာ ၀ိုင္တစ္ခြက္မဟုတ္တာေတာ ့ေသခ်ာတယ္ တမာေျမမွာ ေမြးခဲ ့တဲ ့ က်ေနာ္ ဘ၀ဟာ တမာလိုမ်ား ခါးသြားခဲ ့တာလား။

လူဘ၀ၾကီးမွာ ျပည့္စုံမူ တစ္ခ်ိဳ ့တစ္၀က္နဲ ့အဆင္ေျပခဲ ့ ေပမယ့္ မိဘေတြရဲ ့ သေဘာထားမတိုက္ဆိုင္ မူေလးတစ္ခုနဲ ့ က်ေနာ္ရဲ ့ မိသားစု ဘ၀ေလးေပ်ာက္ကြယ္ခဲ ့ရတယ္။

နယ္ျမိဳ့ ကေလးက ရြာေလးတစ္ရြာရဲ ့ေဘးမွာ ေရေလွာင္တမန္ တစ္ခုအတြက္ ထက္က တာ၀န္က်လာတဲ ့ အင္ဂ်င္နီယာ လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္ မ်ိဳးသန့္

ရြာက ဘြဲ ့ရျပီးခါစ မိန္ကေလးေလး တင္ႏြဲ ့ နယ္ခံစာေရးမေလးအျဖစ္နဲ ့ ရုံးအလုပ္ကေလး၀င္လုပ္ရင္း အင္ဂ်င္နီယာေပါက္ကေလး မ်ိဳးသန့္ နဲ ့ေတြ ့ခဲ ့ၾကတယ္။

သူတို ့ နွစ္ေယာက္ ေမတၱာမွ် ခ်စ္က်ြမ္း၀င္ခဲ ့တဲ ့ တစ္နွစ္တာခရီးကုန္ဆုံးသြားခ်ိန္မွာေတာ ့ အၾကင္လင္မယား ဘ၀သို ့ ေရာက္ရိွခဲ ့ပါတယ္။

ေကာင္းေလး က ရန္ကုန္သား ေတာသူနဲ ့ၾကိဳက္ခဲ ့တဲ ့အတြက္ ပိုက္ဆံရိွ အသိုင္း၀ိုင္းျဖစ္တဲ ့ေကာင္းေလးဘက္က မိဘေတြကသေဘာမတူလို ့ ဖ်က္ခဲ ့ေပမယ့္

ရဲ ရင့္ ျပတ္သားစြာ နဲ ့ေတာသူ ေလးကို လက္ထပ္ခဲ ့တယ္။

ပထမဆုံး တစ္ဦး သားေလးတစ္ေယာက္ေမြးျပီး ေတာရြာေလးမွာ ပဲ ဘ၀ကို စခဲ ့တယ္ ေနာက္ထပ္ သမီးမိန္းကေလး တစ္ေယာက္ကို လဲ ေမြးခဲ ့တယ္။

အဲဒီအခ်ိန္က သူတို ့ရဲ ့ မိသားစု ဘ၀ေလး ဟာ အရမ္းေပ်ာ္စရာေကာင္းခဲ ့ၾကတယ္။

သားေလး ရဲ ့နံမည္ ကို ရႈိင္းထက္ သမီးေလးရဲ ့နံ့မည္ကေတာ ့ နုေ၀ ဒီလိုနဲ ့ ရိႈင္းထက္ ခုနွစ္ နွစ္ နုေ၀ေလး ငါးနွစ္အရြယ္ေလာက္မွာ အိမ္ေထာင္ေရး စကြဲခဲ ့ရတာက ဒီလိုေလးပါ။

မိန္းမေရ.... ကေလးေတြ လဲ ၾကီးလာျပီ ဒီေတာ ့ ဒို ့ မိသားစု ရန္ကုန္ကို ေျပာင္းၾကရင္ေကာင္းမယ္....

ကိုမ်ိဳး ..ရွင္ ေျပာင္းခ်င္ ေျပာင္း က်မ ကေတာ ့ ရန္ကုန္ကို ေတာ ့ဒီတစ္သက္ ဘယ္ေတာ ့မွ လိုက္မေနဘူး..

အဲဒီ စကားေလးနွစ္ခြန္းအစ ေတာအလုပ္ ေတာကိုင္ မလုပ္တတ္တဲ ့ ကိုမ်ိဳးအတြက္ေတာ ့ ေတာရြာကို သူဘ၀ကို မရပ္တည္တတ္ဘူးေလ။

တစ္ျဖည္းျဖည္း စီးပြားေရးအဆင္မေျပလာတာနဲ အမွ် အိမ္ေထာင္ေရး မန္တိုင္ကလဲ မေျပလည္မူ ေတြ ပိုမ်ားလာတယ္။ ဒီလိုနဲ ့ျမိဳ ့ကိုျပန္ခ်င္ေနတဲ ့ကိုမ်ိဳးက သမီးေလးကိုေခၚျပီး

ထြက္သြားခဲ ့တယ္။ေတာသူ ေလးမွာ ေတာ ့ သားေလးတစ္ယာက္နဲ ့ရြာမွာပဲ က်န္ခဲ ့ရတယ္။

နွစ္ေတြၾကာလာတာနဲ ့အမွ် ကိုမ်ိဳး လဲ ျမိဳ ့မွာ ေနာက္အိမ္ေထာင္ျပဳလိုက္ပါတယ္။ လူၾကီး ေတြ အဆင္မေျပမူ တစ္ခု နဲ ့ ၾကားထဲ က ကေလးေတြျဖစ္တဲ ့ ရိႈင္းထက္ နဲ ့ နုေ၀ ေလးတို ့

ေမာင္နွမ လဲ ကြဲ ခဲ ့ၾကရတယ္။

အခုေတာ ့ ဦးမ်ိုးသန္ ့ဆိုတာ နုေ၀ ရဲ့အေဖျဖစ္သလို က်ေနာ္ ရိႈင္းထက္ရဲ ့ အေဖလဲ ဟုတ္ပါတယ္ ေဒၚတင္ႏြဲ ့ ဆိုတာလဲ က်ေနာ္အေမျဖစ္သလို ကြ်န္ေတာ္ညီမေလးနုေ၀ ရဲ ့

အေမလဲ ဟုတ္ပါတယ္။ က်ေနာ္ အတန္းပညာ ဆုံးခန္းတိုင္ေအာင္ မသင္ခဲ ့ရေပမယ့္ က်ေနာ္ညီမေလး နုေ၀ ကေတာ ့ အခုရန္ကုန္မွာ ဒုတိယနွစ္ကို တက္ေနပါျပီ။

အေဖနဲ ့အေမ သေဘာထား မတိုက္ဆိုင္လို ့ကြဲခဲ ့ၾကေပမယ့္ က်ေနာ္နဲ ့ ညီမေလးက ေတာ ့နွစ္တိုင္းလိုလို ေတြ ့ျဖစ္ခဲ ့ပါတယ္။

အေမ ရင္းတစ္ေယာက္လို က်ေနာ္ညီမေလးကို ေစာင့္ေလွ်ာက္ ေပးခဲ ့တဲ ့မိေထြး ျဖစ္သူကလဲ သေဘာေကာင္းပါတယ္။ က်ေနာ္ ညီမေလးကို ေတြ ့ခ်င္လို ့ ရန္ကုန္လာတိုင္း အေဖက လဲ ရန္ကုန္မွာ

လာေနဖို ့အျမဲတမ္းေခၚ ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အေမမွာ အားကိုးစရာဆို လို ယၡဳအခ်ိန္မွာ က်ေနာ္ပဲရိွတယ္ေလ။ အေမ ့ဘ၀ဟာ က်ေနာ္ဘ၀ပဲ အေဖကလဲ အေမရိွတဲ ့ရြာေလးကို မလာေတာ့ေပမယ့္

က်ေနာ္ တို သားအမိကို ျပန္ၾကည့္ပါတယ္ ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ က်ေနာ္စိတ္ထဲမွာေတာ ့အေဖဟာအေဖပဲ ။ က်ေနာ္ညီမေလးက လဲ ေနြရာသီ ေက်ာင္းပိတ္ရက္ေရာက္တိုင္း

အေမ နဲ ့က်ေနာ္ရိွ တဲ ့ရြာေလးကို နွစ္တိုင္းလာပါတယ္။ အေဖနဲ ့အေမ အဆင္မေျပခဲ ့ ၾကေပမယ့္ က်ေနာ္တို ့ေမာင္နွမ နွစ္ေယာက္ကေတာ ့ အ၇မ္းခ်စ္ၾကပါတယ္။

အေဖက ပုဇြန္ကန္ စီးပြားေရး နဲ ့ေအာင္ျမင္ေနေတာ ့ ညီမေလးဆိုရင္ ေက်ာင္းတက္ရင္ ကိုယ္ပိုင္ကားနဲ ့ ဟန္းဖုန္းနဲ ့ေပါ ့။ က်ေနာ္ကို ေတာ ့ ေတာျမို ့ေလးမွာ စီးပြားေရးလုပ္ဖို ့ဆိုျပီး

ဟိုင္းလတ္ ကားေလး တစ္စီး၀ယ္ေပးပါတယ္။ ဒါလဲ အေဖရဲ ့ေက်းဇူးပါပဲ အခုဆို က်ေတာ္တို ့ သားအမိလဲ ဒီကားေလးနဲ အဆင္ေျပေနပါျပီ။

********************************************

....အကို ..အကို ကို နုေ၀ အရမ္းခ်စ္တယ္ သိလား......

...အကို လဲ နုေ၀ ကို ခ်စ္ပါတယ္...ကြာ..

..အကိုနဲ ့.. နုေ၀နဲ ့ ေက်ာင္းျပီးရင္ လက္ထပ္ၾကမယ္ေနာ္..အကို...

..အကို နဲ ့ နုေ၀ နဲ ့ၾကိဳက္တာကို မမက သေဘာမတူဘူးလို ့ ေျပာေနတယ္..အဲဒါအကို စိတ္ညစ္တယ္ နုေ၀ ရယ္...

...အကို နုေ၀နဲ ့ မမကို ေတြ ့ေပးမယ္ေနာ္.....

...ဟင့္အင္... အကို ့ရဲ ့ မမ ကို နုေ၀ေၾကာက္တယ္... အကို မမ က အရမ္းမာနၾကီးတယ္ဆို..

အခုေျပာေနတာကေတာ ့ ေက်ာင္း၀န္းထဲ က ထိုင္ခုံ ေလးေပၚမွာ နုေ၀နဲ ့နုေ၀ရဲ ့ခ်စ္သူ အာကာ တို ့ နွစ္ေယာက္ စကားေျပာေနျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

အာကာ တို ့က လဲ ပိုက္ဆံရိွ အသိုင္း၀ိုင္းပါပဲ ရန္ကုန္ ေက်ာက္ေျမာင္းမွာေနပါတယ္ အာကာတို ့မွာ ေမာင္နွမနွစ္ေယာက္ပဲ ရိွတယ္။

သူ ့ရဲ ့အမက သူမိဘေတြ ထားခဲ ့တဲ ့ကုမၸဏီကို ဦးေဆာင္ျပီး လုပ္ေနပါတယ္ အာကာ ကေတာ ့ အခုမွေက်ာင္းသားပါ။

သူအမ ရဲ ့နံမည္က ေဒၚခ်ယ္ရီလြင္ အသက္က နွစ္ဆယ့္ ေျခာက္ နွစ္ဆယ္ခုနွစ္ ၀န္းက်င္ သူမ က ပိုက္ဆံလဲ ရိွ ဂုဏ္လဲရိွ ရုပ္ကလဲ ေခ်ာဆိုေတာ ့ မာနကလဲ အရမ္းၾကီးတယ္ေလ။

သူေမာင္ေလး အာကာ ကိုဆို ရင္ ဘယ္မိန္းကေလးနဲ ့မွ တူတယ္တန္တယ္လိုကို မျမင္တာ။ အခုေတာ ့ သူေမာင္ေလးနဲ ့ၾကိဳက္ေနတာက နုေ၀.....။

အခုေတာ ့ နုေ၀ရဲ ့ ဘ၀ေလး ဟာ လူငယ္ေတြ သဘာ၀ စိတ္ကို အလိုလိုက္မိလို ့ပြင့္သစ္စ ပန္းေလးရနံ ပ်ယ္ခဲ ့ရျပီ...။

နုေ၀ တစ္ေယာက္ လက္ထဲက ဟန္းဖုန္းေလးျဖင့္ အာကာရဲ ့ ဖုန္းေလးကို ေခၚလိုက္သည္။

......ဟဲလို .....အကို .....အကို့ ကို နုေ၀ေျပာစရာရိွတယ္......အကို ျဖစ္နိုင္ရင္ ကန္ေဘာင္ကို လာခဲ့ ေနာ္..

......နုေ၀ ကလဲ အကို လာလို ့မရဘူး...ဒီေန ့ မမ က အကို ့ကို အျပင္မထြက္ရဘူးတဲ ့...ဘာေျပာစရာရိွလဲ ဖုန္းထဲ မွာပဲ ေျပာေလ..

....ဒါဆိုလဲ ..ဖုန္းထဲမွာ ပဲ ေျပာမယ္...

...နုေ၀ မွာ ကိုယ္၀န္ရိွေနျပီ ...

....ဘာ.....

အာကာဘက္မွ အသံက်ယ္ၾကီးထြက္လာျပီး ဆက္၍ေျပာလာတဲ ့စကားက။

.....နုေ၀ ကလဲ ဟုတ္လို ့လား..ဒုကၡ ပါပဲ ဒါဆို ဘယ္လိုလုပ္မလဲ ..အကို လဲ မမ ကို ဖြင့္မေျပာရဲ ဘူး...

....နုေ၀လဲ ..ေဖေဖ သိမွာ ေၾကာက္လို ့ အကို ့ကို တိုင္ပင္တာ...

...ေက်ာင္းမွ မျပီးေသးတာ နု ေ၀ရယ္ ေက်ာင္းျပီးေအာင္ေတာ ့ေစာင့္ေပါ ့....

...အကို က လဲ ဒါက ေက်ာင္းျပီးေအာင္ ေစာင့္ လို ့ ရတဲ ့ကိစၥ မွ မဟုတ္တာ...

..ေအး ပါနုေ၀ရယ္ ..အကို မမ နဲ ့အရင္တိုင္ပင္ၾကည့္မယ္ေနာ္...

ဒီလိုနဲ ့ပဲ အာကာတစ္ေယာက္ နုေ၀ကို နွစ္သိပ္လိုက္သည္။ ဒီေန့ ့ကေတာ ့ အာကာ တစ္ေယာက္ သူ ့မမ ေဒၚခ်ယ္ရီလြင္ ကုမၸဏီ ကအျပန္ ဖြင့္ေျပာရန္ ေစာင့္ေနရင္း

ေဒၚခ်ယ္ရီလြင္ ေရာက္လာပါျပီ။

...မမ အဲ ဒါက ဘာပစၥည္းေတြလဲ......

အာကာ တစ္ေယာက္ သူ ့ မမ ၀ယ္လာေသာ ပစၥည္း မ်ားကို ျမင္၍ ေမးလိုက္ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

အဲ ဒီအခ်ိန္ ေဒၚခ်ယ္ရီလြင္ဘက္က ထြက္လာေသာစကားက။

......ဒါေမာင္ေလးအတြက္ မမ ၀ယ္လာတာ.......ေမာင္ေလး ဘာမွ မေမးနဲ ့ ဘာမွမေျပာနဲ ့...

...မမ ေျပာတာကို အရင္နားေထာင္.... ေမာင္ေလး မနက္ ျဖန္ စကၤာပူ ကို ေက်ာင္းသြားတက္ရမယ္....

......ဗ်ာ....

ေဒၚခ်ယ္ရီလြင္ စီက ထြက္လာေသာ စကားေၾကာင့္ အာကာ တစ္ေယာက္ အရမ္း အံ ့ၾသ သြားသည္။

....မမ ကလဲ ေမာင္ေလးကို ဘာမွ မတိုင္ပင္ပဲ ...

....မမ က ေမာင္ ေလး ကို ေကာင္းေစခ်င္လို ့ လုပ္တာ တိုင္ပင္စရာလား...ကဲ ဒါပဲ မင္းျပန္ေျပာမယ့္ စကား မမ ဘာမွ မၾကားခ်င္ဘူး...ဆိုျပီ း ေဒၚခ်ယ္ရီလြင္တစ္ေယာက္ အိမ္ေပၚထပ္သို ့ တက္သြားပါသည္။

အာကာ တစ္ေယာက္ သူေျပာမယ့္ စကားကို လဲ မေျပာလိုက္ရ ငိုင္၍ သာက်န္ခဲ ့ရသည္။

အခုလို ေဒၚခ်ယ္ရီလြင္ က အာကာ ကို စကၤာပူ ပို ့ရျခင္း ကိစၥ ဟာ နုေ၀ နဲ ့ပါတ္သက္တဲ ့ ကိစၥ ကို သူသိခဲ ့လို ့ အခုလို လုပ္လိုက္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ေန ့က အာကာနဲ ့ နုေ၀ ဖုန္းစကားေျပာေနတာကို

ေဒၚခ်ယ္ရီလြင္ ၾကားလိုက္ရျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

အခုေတာ ့ အာကာတစ္ေယာက္ စကၤာပူ ထြက္သြားတာကို နုေ၀ မသိလိုက္ရေတာ ့ပါ။ တစ္ပါတ္မွ်ေလာက္ရိွေတာ ့ နုေ၀တစ္ေယာက္ အာကာ ရဲ ့အိမ္ကို လိုက္သြားပါေတာ ့သည္။

.....တီ...တီ...

ေဒၚခ်ယ္ရီလြင္အိမ္ ေရွ ့မွ နုေ၀ ရဲ ့ ကားဟြန္းတီး သံေလးျဖစ္ပါသည္။

...ဟဲ ့ ...အိမ္ေရွ ့ မွာ ကားတစ္စီးလာေနတယ္ ..တံခါး ဖြင့္ေပးလိုက္ၾကအုံး...

ေဒၚခ်ယ္ရီလြင္ မွ ေအာ္လိုက္သည္။

.......သမီး အာကာ နဲ ့ေတြ ့ခ်င္လို ့ လာခဲ ့ တာပါ မမ...

....မင္းက ဘယ္သူလဲ....ေနပါအုံး နုေ၀ဆိုတာ မင္းလား......

..ဟုတ္ကဲ ့ပါ မမ...

နုေ၀ တစ္ေယာက္ ဘယ္လို မွ ေစာင့္ ဆိုင္းလို ့ မရတဲ ့ကိစၥ မို ့သာ အရဲစြန္ ့ျပီးသြားခဲ ့ရေပမယ့္ ေဒၚခ်ယ္ရီ လြင္ ရဲ ့မ်က္နွာလဲ ျမင္ အသံလဲ ၾကားျပီးေရာ ေၾကာက္စိတ္ ရွက္စိတ္တို ့ဖုံးလႊမ္းကာျဖင့္

အသံမ်ား တုန္ေနပါသည္။

....ကဲ ...မမ ေျပာတာ နားေထာင္... အာကာ စကၤာပူကို ေက်ာင္းတက္ လႊတ္လိုက္ျပီ...

.....ရွင္.......

နုေ၀ တစ္ေယာက္ ေဒၚခ်ယ္ရီလြင္ ရဲ ့ စကားလဲ ၾကာျပီး မ်က္လုံးမ်ားျပဴးျပီး ထိတ္လန္ ့သြားသည္။

....ကဲ... မင္း ဘာေျပာဖို ့ လာတယ္ဆိုတာ မမ သိတယ္..

...ဒါေပမယ္ ့ ဒီအရြယ္က ပညာသင္ရမယ့္ အရြယ္...

...မင္း...ဗိုက္ထဲ မွာ ရိွေနတဲ ့ ျပႆနာကို ပိုက္ဆံ ဘယ္ေလာက္ကုန္ကုန္ မမ ဘယ္သူမွ မသိေအာင္ ရွင္းေပးမယ္ ေက်နပ္လား....

..ရွင္.....

နုေ၀ ရဲ ့ မ်က္၀န္းမွ မ်က္ရည္မ်ား အလိုအလို စီးက် လာပါေတာ ့သည္။ နုေ၀လဲ မ်က္နွာကို လက္နွစ္ဖက္နဲ ့အုပ္ျပီးငိုယိုကာ ကားေပၚသို ့ အတင္းတက္ျပီး

ေဒၚခ်ယ္ရီလြင္ ရဲ ့ ျခံ၀န္း အတြင္းမွ အျမန္ ေမာင္းထြက္လာပါေတာ ့သည္။

***********************************

အေမ....ေရ.. အေမ..ဒီမွာ ညီမေလး ရြာအလည္လာတယ္........

ကြ်န္ေတာ္ အေမ ကို လွမ္းေအာ္လိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

....ညီမေလးကလဲ ဒီနွစ္လာတာ ေစာတယ္ေနာ္...အကိုေတာင္မထင္ဘူး...

..ညီမေလး ရန္ကုန္မွာ ေနရတာ စိတ္မေပ်ာ္ဘူး..

..သမီး ဒီတစ္ေခါက္လာတာ ပိုေတာင္ ၀လာသလိုပဲ ..သမီး အေဖေရာေနေကာင္းလား..

...ေကာင္းပါတယ္.. ေမေမ..

ညီမေလး ....အရင္က ရြာအလည္လာရင္ ကိုကို နဲ ့ေမေမ ကို ေတြ ့ရင္ အရမ္းေပ်ာ္ေနတာ အခု မ်က္နွာလဲ မေကာင္းဘူး ရန္ကုန္မွာ ဘာျဖစ္လာတာလဲ ...

ကိုကို ့ ကို ေျပာ.....

အဲ ဒီ အခ်ိန္မွာ ေမေမ က လဲ ၀င္ေျပာလိုက္သည္။

..ဟုတ္ပ... သမီး ..ဘာျဖစ္လာတာလဲ မ်က္နွာလဲ မေကာင္းဘူး..

..ခရီး ပန္းလို ့ပါ ေမေမ..

..ဘာလဲ .. ညီမေလး ..မိေထြး နိွပ္ဆက္လို ့လား.. ကိုကို ့ ကို ေျပာ..

..ငါညီမကို နွိပ္ဆက္လို ့ေတာ ့ အဲဒီ မိေထြး ကို အခုခ်က္ျခင္း သြားသတ္မွာ...

ဒါနဲ ့ ေမေမ ၀င္ေျပာလိုက္တာက ။

.....ကဲကဲ....သမီးေလး ခရီးပန္းလာတယ္ဆိုေတာ ့ ေရအရင္ သြားခ်ိဳးလိုက္ေနာ္...

..ဟုတ္ကဲ့...

ဟဲ ့ ...ရိႈင္းထက္ ...သားၾကီး က ညီမေလးေရခ်ိဳးဖို ့အတြက္ ေရခပ္ေပးလိုက္...

...ဟဟ..ေမေမ ေျပာတာ ေနာက္က် ေနျပီ သား ညီမေလးလာမွာ သိလို ့ေရအို းေတြ အားလုံး ျဖည့္ျပီးသား..

...ဟုတ္ပါျပီ....ဟုတ္ပါျပီ..ကြယ္..

ညီမေလးေရာက္တဲ ့ညကေတာ ့ ၾကက္သားကာလားသားဟင္းခ်က္ျပီး ေမေမ ရယ္ က်ေနာ္တို ့ေမာင္နွမ နွစ္ေယာက္ရယ္ မိသားစုထမင္းပြဲေလး က်ေနာ္အရမ္းေပ်ာ္ခဲ ့ရပါတယ္။

မနက္မိုး လင္းတာနဲ ့....ညီမေလးေရ...ညီမေလးေရ ...မိုးလင္း ျပီ ထေတာ ့ေလ...

ေမေမ ကလဲ .. ဟုတ္ပ မင္းညီမ ကအိပ္ပုတ္ၾကီးလိုက္တာ..

ေမေမ ညီမေလး အခန္း တံခါး သြားဖြင့္လိုက္ခိ်န္ ေမေမစီမွ အသံၾကယ္ၾကီး ထြက္လာသည္။

သမီး....သမီး....လာၾကပါအုံးကြဲ...

က်ေနာ္လဲ အတင္းေျပးျပီးသြားၾကည့္လိုက္ေတာ ့။

ညီမေလးပါးစပ္က အျမွဳပ္ေတြ ထြက္ေနျပီး. ညီမေလး အသက္မရိွေတာ ့ပါ။

..က်ေနာ္နဲ ့ အေမ ရဲ ့ငို သံေတြ က ေတာ ့ က်ေနာ္တို ့အိမ္ေလးမွာ ေကာင္းကင္သို ့ေ၀ွ ့ျပန္ထြက္ခဲ ့ရပါျပီ။ညီမေလးရဲ ့ အေလာင္းေဘးမွာလဲ အဆိပ္ပုလင္း ကို ေတြ လိုက္ရပါသည္။

.....ညီမေလး....ညီမေလး........ညီမေလး....

..အေမနဲ ့က်ေနာ္ အရိႈက္ၾကီးတစ္ငင္ ေအာ္၍ ငိုေနရပါေတာ ့သည္။

*******************************************************

Saturday, May 25, 2013

ဘ၀ရဲ ့ ခ်န္ပီယံ

ဘ၀ရဲ ့ ခ်န္ပီယံ...

ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြ နဲ ့ ပင္လယ္ကို ေဆးခ်ယ္ေနတာ...

အေရာင္စုံ စြာျဖင့္ ခ်ယ္သ သမွ် ပုံမေပၚပဲ...

ေလွာ္ခတ္သမွ် သဲျပင္ထိမွ..အမိရ ဖမ္းေတြးမိလိုက္တာ ...

ေၾသာ္...ေရတိမ္ပါလား...

ရည္မွန္းခ်က္ေတြကို ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြက အနိုင္က်င့္ေနလိုက္တာ..

ဘယ္သူနိုင္လဲ ဘယ္သူရႈံးလဲ..

ဘယ္သူမွမနိုင္ပဲ ...

ျဖစ္သင့္တာကို ျဖစ္ေအာင္လုပ္ဖို ့..

အခ်ိန္ ေတြ က သူငယ္ခ်င္းေကာင္း တစ္ေယာက္ပီသခဲ ့တာၾကာခဲ ့ျပီ..

အခ်ိန္ေတြ က ငါ့ကို အားေပးေပမယ့္..

ဘ၀အေတြး ေတြမွာ ေရတိမ္ပါလွ်က္...

ကမ္းစပ္မဟုတ္ခဲ ့ဘူး..

သို ့ေသာ္လည္း သင္ သိပါ...

သို ့ေသာ္ လည္း သင္ သိပါ..

ခုေတာ့ လည္း ငါစိတ္ကို ..

ငါကိုယ္တိုင္ ဆုံးမ..

ငါအသုံးမက်တာလား...

သင္အသုံးမက်တာလား..

ေနပါေတာ့ စိတ္ရယ္....

သြားပါေတာ့ စိတ္ရယ္..

မတည္ျမဲျခင္းေတြက ..

ဘ၀ ရဲ ့ ခ်န္ပီယံ ပါ..

ေမာင္လြမ္းဆု..

အခုေတာ့ ဒီလိုပါအေဖ..

အေဖ က လယ္ယာ လုပ္ အေမ က ထမင္းထုပ္ျဖင့္...

မြန္းမတည္း ခင္ ေရာက္ေအာင္ပို ့ေပးတယ္...

အေမ ပို ့တဲ ့ထမင္းက်မ္း ပဲျပဳတ္ကို ဆီစမ္းနဲ ့...

စားရင္းက ေျပာတဲ ့ အေဖ ့စကား... ငါ့သား သမီးေတြၾကီးရင္ ..

ဒီ လယ္ယာ က အေမြ အနွစ္တဲ ့...

အေဖနဲ ့ အေမ.. ဘိုးဖြား အေမြနွစ္ခ်စ္ခင္အားကိုး...

ဆန္အမ်ိဳးမ်ိဳး ထြက္တဲ ့ ဒီ လယ္ကို သား သမီးေတြ အတြက္ အေမြ တဲ ့..

အေဖ....လယ္ အလုပ္နဲ ့ အရိုးမထုပ္ခင္ ဆန္ အမ်ိဳးမ်ိဳးေတြလုပ္တတ္ေပမဲ ့..

ဒီေန ့ ဒီအခ်ိန္ထိ သား ပါးစပ္ မွာ အထပ္ထပ္ အခါခါ စားခဲ ့ရတာက...

အေမ ရယ္ ၀ယ္ေကြ်း ဟိုး......လမ္း ထိပ္ေစ်း ထဲက ...

နို ့ဆီဗူး ေလးနဲ ့ ခ်ိန္တဲ ့ ဆန္ ေပါ ့....

ေမာင္လြမ္းဆု.

အခုေတာ ့ဒီလိုပါ အေမ

ထမင္းစားတတ္ေအာင္ အေမသင္ေပးခဲ ့တယ္..

စကား ေျပာတတ္ေအာင္ အေမသင္ေပးခဲ ့တယ္..

အခုေတာ့ စကားလည္းေျပာတတ္ျပီးအေမ..

ထမင္း လည္းစားတတ္ေနျပီအေမ..

တစ္ခါ တစ္ခါ ထမင္းစားတတ္တဲ ့ပါးစပ္ က..

စား တဲ ့အခ်ိန္ေရာက္ရင္..စားကိုစားရမွ ေက်နပ္တယ္..

ေျပာတတ္တဲ ့ ပါးစပ္ က လည္း ေျပာရမဲ ့အခ်ိန္ေရာက္ရင္..

ေျပာကိုေျပာရရမွ..ေက်နပ္ဖို ့ ေျပာမထြက္တဲ ့စကားလုံးေတြက..

ထမင္းနဲ ့အတူ ၀ါးမ်ိဳခ်ခဲ ့တယ္ အေမ..

ေမာင္လြမ္းဆု

သမုဒယ တေပါင္းေႏြ..

(သမုဒယ တေပါင္းေႏြရဲ ့....ပိေတာက္...)

မညီမွ် မူေတြနဲ ့စုစည္း ထားတဲ့ မိုးတိမ္က..
ရြာခ်င္သလိုရြာခ်လိုက္တာ....ကြက္ၾကားမိုး..ထစ္ခ်ဳန္းမိုး..
တိမ္ျပိဳမိုး ေလလည္မိုး..အခါလြန္းမိုး..

၀ါဆို မိုး.. ၀ႆန္မိုး..သမုဒယ ၀ါဆိုမိုးနဲ ့ စခဲ ့တာ..

အခုေတာ့ မိုးသီခ်င္း ေပါင္းမ်ားစြာနဲ ့အတူ...ေႏြ အစကို ရြာခ်တဲ ့မို းက..
သူသေဘာသူ ့အၾကိုက္ သူ ့အလိုက္ သူ မိုက္ေနလိုက္တာ.
မင္း မဲ ့ ေနတဲ ့တိုင္းျပည္လို ...
အုပ္ခ်ဳပ္သူ..ခ၀ါခ်ရေအာင္ သူတို ့က အထာၾကၾက လုပ္ရက္ပါေပတယ္..
အနာတစ္ခုလို ရင္ကိုထုျပီး..အစုစု အေ၀းေ၀း ျမင္တိုင္း..
ရင္ကိုလိူင္းခတ္ ေၾကာက္တတ္တဲ ့စိတ္ေတြနဲ ့က ျပည္သူ...
ဘယ္သူရယ္ ဘာကို ရည္ရြယ္ပါလိမ့္..
ဘယ္အုပ္စုရယ္ ဘာကို ရည္ရြယ္ပါလိမ့္..
ဒီအေတြ ့ ရယ္.. ဒီေႏြ တစ္ေခါက္မွာေတာ့...
ရြာထိပ္က ပိေတာက္ပင္ အို လည္း....
ရဲရဲ ၀င့္၀င့္ ပြင့္နိုင္ ပ မလား...။

ေမာင္လြမ္းဆု..

ငယ္ခ်စ္ဦး ပိေတာက္

(ငယ္ခ်စ္ဦး....ပိေတာက္..)

အမွတ္တရ ေတြ အျပည့္ နဲ ့ မစြန္ ့ပစ္ပ ဲထားခဲ ့တဲ ့ က်ေနာ့္ အမိွုက္ပုံးမွာ...

သံေယာဇဥ္ေတြ နွစ္ခ်ိဳ ့ ..... အခါလြန္မိုးေတြ မရိွတဲ ့ဒီေႏြမွာ..

ပိေတာက္ က က်ေနာ့္ ငယ္ခ်စ္ဦးေပါ ့..

သူေလ... ၀င္း၀ါတဲံ ့ ဒီ နံနက္ ခက္ခက္ ခဲခဲ ပြင့္ ရွာ...

မာန္ ရယ္မရိွ အသိစိတ္နဲ ့ ယဥ္ေက်း..

ခပ္ ေအးေအးေလးပဲ သူေနတတ္တယ္....။

တစ္နွစ္ရဲ ့ တစ္ခါ တစ္ခါ ရဲ ့တစ္ရက္..
ဒီနံနက္ကိုခ်စ္တယ္တဲ ့...ပိေတာက္..
ေဆာင္း ကုန္ တဲ ့ ေႏြတေပါင္း..
အၾကိမ္ၾကိမ္ေတြေျပာင္းေပမဲ ့..
နု ဆဲ လွဆဲ အသစ္ပဲဆိုတာ..
က်ေနာ့္ခ်စ္တဲ ့ ပိေတာက္က..
ဘယ္ေတာ့ မွ သူ...အတာ ကို..
သစၥာ မေဖာက္ဖူးတဲ ့...

ေမာင္လြမ္းဆု..

မီးသားစု မုန္တိုင္း

(မိသားစု မုန္တိုင္း)

ဒီအပင္ေတြ အေဖနဲ ့အေမ ကိုယ္တိုင္စိုက္...

အမိူက္သရိုက္ ေတြဖယ္ ငါ ့ သားရယ္ ဒါဟာ မင္းအတြက္တဲ ့...

အားရိွစြာ အေဖနဲ ့အေမ ကို က်ေနာ္ က ၀ိုင္းကူေပးေတာ့..

မညဴဆူဘဲ ရခဲ ့တဲ ့ေက်ာင္းမုန့္ဘိုး ..

ကေလးေတြ ပညာေရး အတြက္ ခပ္ေအးေအးေလးထားပါ ရွင္မ ရယ္ဆိုျပီး..

ဟိုး...ေတာင္ထိပ္က ေျမရိုင္းကို ဘိုးဘြားေျမ အလကားမျဖစ္ေအာင္...

ဦးေဆာင္ကာ ေပးခဲ ့တဲ ့အေဖ...

တစ္မိုးေကာင္းတစ္ေခ်ာင္းစီး ကို ထီးထီးၾကီးရေအာင္လုပ္ခဲ ့တဲ ့အေဖ..

သားသၼီး ေတြေနာင္ေရး စိတ္ေအးဖို ့အတြက္ ဒါ..ဒိုေျမ..ဒါဒိုျပည္..

ဒို ့ ပိုင္တဲ ့ ဒို ့ေျမကို ထီးထီးၾကီးရပ္တည္ျပီးၾကိဳးစား..

နွစ္ေတြရယ္ၾကာေတာ့ အေဖစကားက ဒီလို...

ကဲ...ရွင္မ သားၾကီးကို ေက်ာင္းထုတ္..

သမီး ငယ္ ကို စက္ခ်ဳပ္သင္ျပီး...

တစ္ဖက္တစ္လမ္းက ၀င္ေငြေလးလိုေနျပီတဲ ့...

သားၾကီးက မမိုက္ဘူး..

သၼီးငယ္က လိမ္မာတယ္...

ဘ၀ ရဲ ့စား၀တ္ေနေရးကို ဦးစားေပး..

အခုေတာ့ပညာေရးေတြ ေၾကာခိုင္း...

ခပ္မိႈင္းမႈိင္း မိုးခ်ဳပ္တစ္ညမွာ..

အေဖ သိမ္းေနတဲ ့ စပါးေတြ ၀ိုင္းကူရင္း...

အေမ..ကေတာ့ မိသားစု စားဖို ့အတြက္..

ဆန္ ရွာထြက္ေနတယ္..

ေမာင္လြမ္းဆု

Monday, March 25, 2013

အညတရ သူရဲေကာင္း

က်ဳပ္တို ့ ခင္မ်ားတို ့ရဲ ့ အညတရ စိတ္ေတြသုံး ေနသမွ်..
အတိတ္ကို ခ၀ါခ် မလွမပ ျဖစ္ခဲ ့ရတဲ ့ ျမိဳ ့ေဟာင္းၾကီးကို ..
က်ဳပ္ မုန္းတယ္ ျပန္လည္း မလိုခ်င္ဘူး..
ျပန္လာပါ ဖိတ္ေခၚေနတာမဟုတ္ေပမယ့္...
ဒဏ္ရာမွာ အမာရြတ္ က်န္ခဲ ့လို ့ က်ဳပ္မုန္းတယ္...
ေမ့ေပ်ာက္ လို ့မရတဲ ့ ရက္ေတြကို ထိုးေဖာက္..
အခုေရာက္ေနတဲ ့ ရက္ မွာအေကာင္းဆုံးဆိုတာထက္ပိုေကာင္းေစရမယ္..
ႏြံ မရိွတဲ ့အိုင္ ကို ေတာ့ မကြ်ံ ပရေစနဲ ့..
သခင္ ရိွတဲ ့ တိုင္းမို ့..လိူင္းထန္ ေလျပင္း ေနတစ္စင္းဘဲ ထြက္ပါေစ..
မနက္ျဖန္ ရိွေနသေရြ ့ က်ဳပ္ အသက္ရိွေနရင္ ေက်နပ္တယ္..

ေမာင္လြမ္းဆု..

Saturday, March 09, 2013

လြမ္းမိသူတစ္ေယာက္ သို ့ တမ္းျခင္း

က်ေနာ္ငယ္ရြယ္စဥ္အခါ အရမ္းခင္အရမ္းခ်စ္ခဲ ့ရတဲ ့သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ က်ေနာ္ တို ့နွစ္ယာက္အတူစားအတူသြားခဲ ့တဲ ့ကေလးဘ၀ေလးေပါ ့။

အခုေတာ ့သူနဲ ့က်ေနာ္ အခ်ိန္တန္ အရြယ္ေရာက္ခဲ ့ၾကျပီေလ။

က်ေနာ္အားလုံးကို ေတြးတတ္ျမင္တတ္ေနျပီ က်ေနာ္ဟာ

တကယ္ေတာ့စိတ္ကူးနဲ ့လြမ္းတတ္ေသာသူမဟုတ္ပါ။

အခ်စ္ကို လမ္းျပၾကယ္အျဖင့္ ေျမာက္အရပ္ကဓူ၀ံၾကယ္ဆီမွာက်ေနာ္လိုခ်င္တဲ ့အခ်စ္ရိွမယ္
္
... ဆိုရင္ အဲဒီအရပ္ကိုက်ေနာ္ေရာက္ေအာင္သြားရပါလိမ့္္ ့မယ္။

သူမနဲ ့ က်ေနာ္သူငယ္ခ်င္းလို ေနလာခဲ ့ၾကေပမယ့္
့္
တစ္ေယာက္နဲ ့တစ္ေယာက္ အနက္ရိႈင္းဆုံးဆိုတဲ ့ရင္ထဲက

ေထာင့့္္တစ္ေနရာမွာေတာ့ သံေယာဇဥ္ၾကိဳးတစ္ေခ်ာင္းက

အခ်စ္လြန္းေတြ တင္မိေနၾကပါျပီ။ က်ေနာ္ကသူမကိုဖြင့့္္မေျပာ

ခဲ ့သလို သူမလည္း က်ေနာ္ဖြင့့္္ေျပာလာမယ့့္္စကားကိုေမွ်ာ္လင့့္္ေနသူတစ္
္
ေယာက္ပါ။ သူမအိမ္ကို ေန ့စဥ္အလည္သြား ျပီးရင္ခုန္သံေတြ စည္းခ်က္က်ေနတာေလးက က်ေနာ္တို ့နွစ္ေယာက္ကို ၾကည္နူးေစခဲ ့ပါတယ္။

တစ္ခါတစ္ခါ သူမနဲ ့က်ေနာ္ လမ္းအတူေလွ်ာက္ေနခ်ိန္ သူမကိုရယ္စရာ

စကားေလးေတြ ေျပာျပခဲ ့ေပမယ့္ သူမရဲ ့တည္ျငိမ္တဲ ့အျပဳံးေလေတြက

က်ေနာ္ကိုဖမ္းစားေစခဲ ့တယ္။
နွလုံးသား နဲ ့ပတ္သက္လို ့ ဘာမွမသိတဲ ့ကေလးဘ၀ေလးကို ျပန္လိုခ်င္မိတယ္။

က်ေနာ္ အခ်ိန္တိုင္း လိုလို ခ်စ္တယ္ဆိုတဲ ့စကားကို သူမကို ဘယ္လိုဖြင့္
့္
ေျပာရမလည္း ဆိုတာကိုဘဲ စဥ္းစားေနခဲ ့ရတယ္။

ဒီေန ့သူမကို က်ေနာ္နွင္းဆီပန္းေလးေပးမယ္လို ့စိတ္ကူးခဲ ့ပါတယ္။

ဒါဟာမထမဆုံးေျခလွမ္းေလးပါဘဲ.။

က်ေနာ္ေပးတဲ ့နွင္းဆီပန္းေလးကို သူမနဲ ့က်ေနာ္နွစ္ေယာက္အတူနမ္း

လို ့အရမ္းေပ်ာ္ေနခ်ိန္မွာ……….။

သူမ စကားအသံေၾကာင့္ က်ေနာ္သတိတစ္ခ်က္ျပန္၀င္လာခဲ ့ရတယ္။

“….ဟိတ္…နင္ ့ေနာက္မွာ ဘာပါလည္း ေျပာ…….”

သူမရဲ ့မ်က္နွာေလးကို ၾကည့္ျပီး က်ေနာ္စိတ္ကူးမွ်သာ…….။

သူမအိမ္အျပန္လမ္းေလးထိလိုက္ပို ့ခဲ့တယ္။

သူမရဲ ့နုတ္ဆက္အျပဳံး မ်က္လုံးေလးေတြက က်ေနာ္ကို ညစဥ္အိပ္မက္ေစခဲ ့ပါတယ္။

ဒီေန ့ဘဲ သူမကို က်ေနာ္အရမ္းခ်စ္တယ္လို ့ဖြင့့္္ေျပာလိုက္တဲ ့အခ်ိန္မွာဘဲ။

သူမက်ေနာ္ရင္ခြင္ထဲကိုတိုး၀င္လာျပီး စကားသံ သဲ ့သဲ ့ေလးေျပာ၍လာပါသည္။

“….ငါေလ နင့္္ ့ဆီက အခုလိုစကားဘယ့္္ေန ့ ၾကားရမလည္း ဆိုတာေစာင့့္္ေမွ်ာ္ခဲ ့ရတာၾကာပါျပီ….”

“ဒို ့နွစ္ေယာက္ဘယ္ေတာ့ မွ မခြဲေၾကးေနာ္….ငါေလ…နင့့္္ကို အရမ္းခ်စ္တယ္္ သိလား….”

အခုေတာ့ က်ေနာ္တို ့နွစ္ေယာက္ခ်စ္သူေတြျဖစ္ခဲ ့ၾကျပီေပါ ့။

ၾကည္နူးမူေတြ ရခဲ ့သလို ေပ်ာ္ရႊင္မူေတြလည္း ရခဲ ့ပါျပီ။

သူမနဲ ့က်ေနာ္ မေတြ ့ရတဲ ့ေန ့ေတြမွာ သူမက်ေနာ္အေၾကာင္းေတြ ေတြးေနသလို။

က်ေနာ္လည္း သူမအေၾကာင္းေတြ ေတြးေနရတယ္ေလ။

အခုေတာ ့ က်ေနာ္တို ့ နွစ္ေယာက္ရဲ ့အခ်စ္ေတြလမိုက္ညျဖစ္ခဲ ့ရျပီေပါ ့။

သူမ ေက်ာင္းဆရာမအျဖစ္နဲ ့ နယ္ကို သြားရေတာ့မယ္ေလ။

လြမ္းေဆြးမူေၾကကြဲမူေတြနဲ ့အတူ နုတ္ဆက္အနမ္းေလးနဲ ့ ခြဲခဲ့ရျပီေပါ ့။

ဒီလိုနဲ ့ က်ေနာ္တို ့နွစ္ေယာက္ တစ္နွစ္ေက်ာ္ေလာက္အဆက္အသြယ္မရျဖစ္ေနတဲ ့အခ်ိန္မွာေတာ့
့
သူမကို လြမ္းတဲ ့စိတ္နဲ ့အရူးတစ္ေယာက္မပါ ျဖစ္ခဲ ့ရတယ္။

သူမျပန္လာတယ္ၾကားလို ့ အျပဳးနဲ ့ၾကိဳျပီးလက္ေဆာင္ေလးေပးမယ္အခ်ိန္မွာ။

ျမင္လိုက္ရတဲ ့ျမင္ကြင္းက

“…….ဒါကေတာ့ …မၾကာခင္ က်မနဲ ့ လက္ထပ္ေတာ့ မယ့္ သူပါ…..”

ရက္ဆက္လိုက္တာခ်စ္သူရယ္…….

မင္း ငါ ့ကို အခုလို တစ္ေန ့ေန ့မွာ ထားခဲ ့မွာဆိုတာကို

ငါၾကိဳသိခဲ ့ရင္္ တစ္ခ်ိန္က မင္းေမွ်ာလင့္္ခဲ ့တဲ ့ငါဆီက ဘယ္ေန ့ၾကားရမလဲဆိုတဲ့ (ခ်စ္တဲ ့စကားကို)

ငါဒီေန ့ဒီအခ်ိန္ထိမေျပာခဲ ့ပါဘူး ကြာ……..
************************************************************

ေမာင္လြမ္းဆု

ဆြဲထုတ္မိ ေသာ အပိုင္းအစမ်ား

စိုက္ခဲ ့ တဲ ့ အပင္..ပန္း ရိွလိုပါ၏....
ပန္းရိွေသာ အပင္ အပြင့္ရိွ္လိုပါ၏....
အပြင္ ့ရိွေသာ ပန္း ရန့ံ ရိွလိုပါ၏...
ရနံ ့ရိွေသာ ပန္း မနြမ္းလိုပါ၏...
အနြမ္းရိွေသာပန္း.....ထာ၀ရ လန္းေစလိုပါ၏..
(ဆုေတာင္းရင္း.)..ပန္းျဖစ္လို ့ အနမ္းခံရတာ...
မဆန္းပါဘူး.....
အနမ္း ျဖစ္ဖို ့အတြက္ ဘယ္ေတာ့ မွ ပန္းမျဖစ္ပါေစနဲ ့..
ညီမေလး...

လြမ္းရင္းက.. တစ္ခါတစ္ခါ က်ေနာ္ ရယ္မိတယ္...
ရယ္ရင္းက တစ္ခါတစ္ခါ က်ေနာ္ ငိုမိတယ္..
ငိုရင္းက တစ္ခါတခါ ေတြးမိတာက....
သူ...အခုဆို က်ေနာ့္ကို ေမ ့ေနေလာက္ပါျပီ...

အလုပ္ကို တာ၀န္ေက် ဖို ့အတြက္..စိတ္ကို တာ၀န္ေက်ခိုင္းရအုံးမယ္..
ဘ၀ကို တာ၀န္ေက်ဖို ့ အတြက္လည္း စိတ္ကိုတာ၀န္ေက်ခိုင္းရအုံးမယ္..
စိတ္က တာ၀န္ကို ေမ ့လိုက္ျပီဆိုရင္ေတာ့...
ေနာက္ တစ္ပါတ္မွာ.. က်ေနာ့္ ရက္လည္သြားျပီ...

ထမင္းစားတတ္ေအာင္ အေမသင္ေပးခဲ ့တယ္..
စကား ေျပာတတ္ေအာင္ အေမသင္ေပးခဲ ့တယ္..
အခုေတာ့ စကားလည္းေျပာတတ္ျပီးအေမ..
ထမင္း လည္းစားတတ္ေနျပီအေမ..
တစ္ခါ တစ္ခါ ထမင္းစားတတ္တဲ ့ပါးစပ္ က..
စား တဲ ့အခ်ိန္ေရာက္ရင္..စားကိုစားရမွ ေက်နပ္တယ္..
ေျပာတတ္တဲ ့ ပါးစပ္ က လည္း ေျပာရမဲ ့အခ်ိန္ေရာက္ရင္..
ေျပာကိုေျပာရရမွ..ေက်နပ္ဖို ့ ေျပာမထြက္တဲ ့စကားလုံးေတြက..
ထမင္းနဲ ့အတူ ၀ါးမ်ိဳခ်ခဲ ့တယ္ အေမ..

ေမာင္လြမ္းဆု

Sunday, January 20, 2013

သို ့ ..သခင္ေရ..

သို ့....သခင္..ေရ..
သခင္ေရ...ေဆာင္းကုန္ျပီ..
ေနွာင္းခဲ ့တဲ ့မိုးရာသီမွာ ထီးမပါဘဲ ဒို ့အတူ လမ္းေလွ်ာက္ခဲ ့ဘူးတယ္..
သခင္ေရ..ေႏြစေတာ့မယ္...
ပူသမွ်ဒဏ္တြန္းလွန္ ဖို ့ ငါ့အေဘးမွာမင္းရိွေစခ်င္တယ္..
သခင္ေရ...ရြက္၀ါေတြေျမလူးေတာ့မယ္..
မေၾကြဘူးတဲ ့ပန္းေတြေျမလူးေနခိုက္..
မင္း..အလိုက္မွားျပီး မိုက္သြားမွာကို အကိုစိုးရိမ္တယ္သခင္..
သခင္ေရ...တိမ္ေတြရယ္ေပ်ာက္ အရြယ္မေရာက္ေသးတဲ ့..
ပန္းေတြၾကား မင္းအပြင့္မွားသြားမွ...ာကိုစိုးရိမ္တယ္..သခင္..
ပြင့္လင္းတဲ ့ရာသီေရာက္စ..
ပိေတာက္က သစၥာေဖာက္ခ်င္ေဖာက္ပါေစ..
သခင္တစ္ေယာက္ ကို ့ေနာက္မွာ..
သစၥာမေဖာက္ အားအင္တစ္ေယာက္အျဖစ္..
အကိုလိုခ်င္ပါတယ္သခင္...

ေမာင္လြမ္းဆု..

Wednesday, September 26, 2012

ေဆာင္းဒဏ္ရာရဲ ့ ေႏြခရီး

တစ္ေဆာင္း သစ္မွာ
အေဟာင္းခ်စ္နဲ ့ လမ္းခြဲ
၀မ္းနည္း စရာမွတ္တမ္း တစ္ခု
ဒီရင္ အစုစု ပူျပင္းလို ့ဒဏ္ရာေပၚ
ျပန္လာေနာ္မေခၚ ရက္ေပမဲ ့
ေပ်ာ္ရက္တဲ ့ ခ်စ္သူက
တစ္ပါးသူရင္ခြင္ ခို၀င္လို ့ ေနပါေရာ....။

ေျဖစရာ ေဆးတစ္ခြက္ ေၾကာင့္
ငါလက္ေတြ တုန္ခဲ ့တယ္
ယုံခဲ ့သမွ် ပုံဖြဲ ့ကာ ျပခဲ ့ေပမဲ ့
မလွခဲ ့တဲ ့ ကံၾကမၼာ က ငါတစ္ေယာက္ထဲကိုဘဲ
အနိုင္က်င့္ခဲ ့ေလးသလား...။

အေျဖစကားေတြ ငါမရွာဘဲ
တစ္ခါ တြဲျပီး အခါတစ္ရာကြဲတဲ့ ငါအသည္းကို
ငါကိုယ္တိုင္ ဒဏ္ခတ္လို ့
နွင္းခဲ ေတြ ၾကား
အသင္းကြဲ တဲ ့ဥၾသငွက္က
ေႏြမေရာက္ ခင္ လြမ္းေတးဆိုျပီး
ခ်မ္းေအးတဲ ့ ေဆာင္းရင္ခြင္က
ငါ ့အတြက္ ေႏြအျပင္းစားေတြ ရြာခ်လို ့
နာသမွ် ဒီရင္ခြင္ မီးက
ဒီခရီး မဆုံးသမွ်
ဟုန္းဟုန္း ၾကြ၍
ေလာင္ရအုံးေတာ ့ မည္။

အိပ္ဆက္ ျခင္းရဲ ့ ဒဏ္ရာ..

ဆိုသီခ်င္း တစ္၀က္ကို ငိုျခင္းဖြဲ ့ရင္း
လိုရင္းအခ်က္က ျပိဳကြင္းပ်က္ခဲ ့တဲ ့
ခ်စ္သူေၾကာင့္ အျပစ္ပူကာေဆြးေနလည္း....
ေတြးေနရတဲ ့ ရင္ခြင္မွာ
ေ၀းေနရတာကို မျမင္ခ်င္ေပမယ့္
တမင္စဥ္ကာ မုန္းသြားတဲ ့ခ်စ္သူကို
ဒီရင္ခြင္မွာ သုံးထားတဲ ့
မင္းနွလုံးသားက
အဆိပ္လူးမွ်ားထက္ဆိုးခဲ ့ျပီေပါ့..။

စိတ္ကူးမ်ားနဲ ့မက္ခဲ ့ရတဲ ့ ငါ့အိပ္မက္ကို
သံစဥ္ခ်ိဳ ေတးတစ္ပုိဒ္ လိုဆိုခဲ ့သမွ် ...
ငိုခဲ ့ရတာ အံ ့ပါေရာ...။

အိပ္မက္ေတြ မခ်ိဳ သမွ်
အိပ္ဆက္ျခင္းကို
ငါ မုန္းပရေစေတာ ့..။

ေမာင္လြမ္းဆု

စိတ္ကြယ္ရာ သို ့

ဖူးပြင့္ ေ၀ဆာ ပန္းကမာၻ ၌...
ပြင့္ကာ တင့္လန္း ပန္းအလွသဖြယ္...
ေခၚေ၀ၚဆို ၾက ဤ လူ ့ဘ၀၌..
သည္းကိုးျဖာ ပိုင္ မိန္းမ မန္တိုင္..
မရိုင္မလဲ ခိုင္ခိုင္ျမဲေအာင္ ..
ဘယ္သူေနနိုင္ပါဘိ...။

မိန္းမ တို ့အေရး ျပန္ကာေတြးေတာ့...
ေတြ ့သမွ် ေရအိုင္ သူတို ့ေနွာက္နိုင္...
ေနာက္ကြယ္ေဖါက္ျပား အိုေယာကၤ်ား...
ေလွကား သုံးထစ္ လူပ်ိဳျဖစ္ တဲ ့...။

ယုံမွတ္လို ့ ပုံအပ္ ဘုံ အထပ္ထပ္ ..
မ်က္ကြယ္ျပဳ..
အသက္အရယ္နု လို ့ အရြယ္တင္...
အ ပ်ိဳစင္ ဘ၀ လိုခ်င္ရ ခက္သမို ့...
အသက္နဲ ့ခႏၶာ အိုးစား မကြဲခင္...
သစၥာ ရိုက်ိဳး ထို ကိုးမ်ိဳးကို...
စိတ္ကြယ္ျပဳပါ`၏..။

*********

ေမာင္လြမ္းဆု..

ဣတၳိယ မိုးၾကိဳး

ဣတၳိယ ေရျပင္မွာ ..
မာယာ လိႈင္းေတြခတ္တယ္..
အမုန္း ကမ္းေျခ ရဲ ့ ..
မဟူရာ ညတစ္ည..
အေဖာ္မဲ ့ ေနတဲ ့
ဥပကၡာ အလြမ္းကမ္းရိုးတန္းတစ္လွ်ာက္..
ဣတၳိယ ေရျပင္ေၾကာင့္
ထစ္ခ်ဳန္းမိုးေတြရြာခ်..
အမုန္းနဲ ့မာယာေတြ ေပါင္းစုျပီး..
ပစ္ခ် လိုက္တဲ ့..
ဣတၳိယ မိုးၾကိဳး..

ေမာင္လြမ္းဆု

အမွတ္မထင္ခဲ ့ပါ လြမ္း

(အမွတ္ မထင္ ခဲ့ပါ လြမ္း)

ေတြးသမွ်ရဲ ့ တစ္ေနရာ တစ္ပိုင္းတစ္စနဲ ့..
အခ်စ္ပါးျပင္ ပါးကြက္ၾကား သနပ္ခါးပါးပါးေလးကို..
ဖြဖြ ေလးနမ္းရိႈက္ရင္း..
အငိုက္မိခဲ ့တဲ ့အခ်ိန္..
စကၠန္ ့ေတြ နုတ္ဆက္တာကို
မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ခဲ ့တယ္။

အေမွာင္ တစ္ညရဲ ့ လတစ္စင္းက..
ေကာင္းကင္ယံ တိမ္အိုထက္..
ခပ္သြဲ ့သြဲ ့ေလးသူျပဳံးေနခဲ ့..။

မဟာဆန္ဆန္ မာန္ပါပါျဖင့္..
ဒီလူရဲ ့ ရင္၀ကို ေျခစုံကန္ မင္းေျပးထြက္..
ဟက္ဟက္ပက္ပက္ ငါရယ္ပရေစ..။

ဘ၀နဲ ့ အတိတ္ကို ခဏအိပ္ခိုင္းျပီး..
စိတ္ အရိုင္းေတြ ေမာင္းထုတ္...
ဟိုး.....အေ၀းက ေတာအုပ္ မွာ..
မင္း ေျခရာကို ရွာရင္း...
လြမ္းျခင္း ေတြ အိပ္မက္ျဖစ္သြားျပီ..။

ေမာင္လြမ္းဆု..

Thursday, September 06, 2012

ကာရံမညီတဲ ့ ရင္ခြင္

ကာရံ မညီတဲ ့ ရင္ခြင္...
ဒဏ္ရာေတြ အေဖာ္ျပဳလို ့...
ရင္အစုစု ေၾကကြဲတဲ ့အထိ..
စိတ္ကူးယဥ္ဆန္ဆန္..
အေတြးပုံရိပ္တခ်ိဳ ့တ၀က္နဲ ့..
ေဘာင္ခတ္ထားတဲ ့ေလာကၾကီး..
ငါ ဦးတည္ရာ ျဖတ္မေလွ်ာက္ဘဲ..
တစ္ယာက္ထဲ ကိုမွ ေမွ်ာ္လင့္မိခဲ့တာ..
အတၱ ေတြ အရည္မေပ်ာ္သေရြ ့...
တစိမ့္စိမ့္ ေသာက္ခဲ ့မိတဲ ့ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ေၾကာင့္...
ငါ ဒီကဗ်ာကို ေရးမိခဲ ့တယ္..
လင္းၾကက္မတြန္ သန္းေခါင္မက..
ညတစ္ညကေပါ ့...
မ်က္ေတာင္ တံခါး ဖြင့္ကာထား၍...
ရင္တြင္းစကား မ်က္၀န္းၾကားက..
စီးက်မ်က္ရည္ သက္ေသတည္၍..
စာရြက္တစ္ရြက္ ပင္တစ္ေခ်ာင္းျဖင့္..
ဤစာေၾကာင္းေတြ ျဖစ္ခဲ ့ရတယ္..

သခင္..ရယ္ သိခြင့္မရိွခဲ ့ေပမဲ ့..
ရင္၀ယ္ မ်က္ရည္မိုးက..
ရာသီတစ္ခုတည္း ပိုင္စားထားရက္တယ္....။

ေမာင္လြမ္းဆု

Sunday, April 15, 2012

ပုံရိပ္ျပ က်ိန္စာအလြမ္း

ပုံ
ရိပ္
ျပ
က်ိန္
စာ
အ
လြမ္း

ျဖစ္တည္မူ တစ္ခုနဲ ့ ဦးတည္ရာမဲ ့ခဲ ့...

ငါအတြက္ ပန္း၀င္ျခင္းမရိွသလို ..

မင္း အတြက္ ဆန္ ့က်င္ျခင္းမျပဳခဲ ့ပါ..

အထီးက်န္ညတစ္ည..

အလင္းစက္ေတြ ေ၀၀ါးစြာေပ်ာက္ကြယ္...

အဆုံးမသတ္ခင္ ဒီခရီးၾကမ္းမွာ..

ေတြေ၀ျခင္း ပုံရိပ္ျပ မျမင္ရတဲ ့ အတိတ္ကို...

ေက်ာခိုင္းဖို ့ ၾကိဳးစားၾကည့္ျပီး..

စြဲလန္းစိတ္ နယ္အစြန္မွာ..

လြတ္လပ္စြာ ခ်ဳပ္ျငိမ္းခြင့္ေပးပါ...

အခ်စ္ရဲ ့ ညိ့ဳအားတစ္ခ်က္ေၾကာင့္..

ကမာၻပ်က္ေစတဲ ့ က်ိန္စာ..

အလြမ္းဒဏ္သင့္ ၍ ..

လြမ္းျခင္း ဖြဲ ့ဆို...

အေဆြးနံရံ အို ၌ေက်ာေပးရင္း...

အေ၀းဆုံးဆိုတဲ ့ ၾကယ္ေၾကြညေတြကို...

စိတ္ကူး ပုံေဖာ္ ၍ မၾကည့္ပရေစနဲ ့....ေတာ ့...။

ေမာင္လြမ္းဆု

Sunday, April 01, 2012

အရိပ္ မဲ ့လြမ္း

အစိမ္းေရာင္ ဓာတ္ခံေတြ စုစည္းျပီး..
ဥတုေတြ မမွန္ စိတ္ေတြကိုတြန္းလွန္ရင္းနဲ ့
သူ ့ကို ေမ ့ပစ္ဖို ့ၾကိဳးစားတိုင္း..
မ်က္ေတာင္ ကမ္းစပ္မွာ..
လိႈင္းခတ္ခဲ ့ရတယ္.

နာရီစကၠန္ ့ အသံေတြနဲ ့..
စမ္းတ၀ါး၀ါး အိပ္မက္နဲ ့အတူ...
ဖ်တ္ခနဲ နိုးထခဲ့တဲညတစ္ည..
ျဗဳန္းခနဲ က်လာတဲ ့နွလုံးသားအပိုင္းအစကို..
ျပတိုက္အုိတစ္ခု ထဲမွာ အခါးရည္ေတြ စိမ္ျပီး..
ျငိမ္ျငိမ္ေလး ေနခိုင္းထားပရေစ...

ေမာင္လြမ္းဆု