ဘ၀ရဲ ့ ခ်န္ပီယံ

ဘ၀ရဲ ့ ခ်န္ပီယံ...

ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြ နဲ ့ ပင္လယ္ကို ေဆးခ်ယ္ေနတာ...

အေရာင္စုံ စြာျဖင့္ ခ်ယ္သ သမွ် ပုံမေပၚပဲ...

ေလွာ္ခတ္သမွ် သဲျပင္ထိမွ..အမိရ ဖမ္းေတြးမိလိုက္တာ ...

ေၾသာ္...ေရတိမ္ပါလား...

ရည္မွန္းခ်က္ေတြကို ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြက အနိုင္က်င့္ေနလိုက္တာ..

ဘယ္သူနိုင္လဲ ဘယ္သူရႈံးလဲ..

ဘယ္သူမွမနိုင္ပဲ ...

ျဖစ္သင့္တာကို ျဖစ္ေအာင္လုပ္ဖို ့..

အခ်ိန္ ေတြ က သူငယ္ခ်င္းေကာင္း တစ္ေယာက္ပီသခဲ ့တာၾကာခဲ ့ျပီ..

အခ်ိန္ေတြ က ငါ့ကို အားေပးေပမယ့္..

ဘ၀အေတြး ေတြမွာ ေရတိမ္ပါလွ်က္...

ကမ္းစပ္မဟုတ္ခဲ ့ဘူး..

သို ့ေသာ္လည္း သင္ သိပါ...

သို ့ေသာ္ လည္း သင္ သိပါ..

ခုေတာ့ လည္း ငါစိတ္ကို ..

ငါကိုယ္တိုင္ ဆုံးမ..

ငါအသုံးမက်တာလား...

သင္အသုံးမက်တာလား..

ေနပါေတာ့ စိတ္ရယ္....

သြားပါေတာ့ စိတ္ရယ္..

မတည္ျမဲျခင္းေတြက ..

ဘ၀ ရဲ ့ ခ်န္ပီယံ ပါ..

ေမာင္လြမ္းဆု..

အခုေတာ့ ဒီလိုပါအေဖ..

အေဖ က လယ္ယာ လုပ္ အေမ က ထမင္းထုပ္ျဖင့္...

မြန္းမတည္း ခင္ ေရာက္ေအာင္ပို ့ေပးတယ္...

အေမ ပို ့တဲ ့ထမင္းက်မ္း ပဲျပဳတ္ကို ဆီစမ္းနဲ ့...

စားရင္းက ေျပာတဲ ့ အေဖ ့စကား... ငါ့သား သမီးေတြၾကီးရင္ ..

ဒီ လယ္ယာ က အေမြ အနွစ္တဲ ့...

အေဖနဲ ့ အေမ.. ဘိုးဖြား အေမြနွစ္ခ်စ္ခင္အားကိုး...

ဆန္အမ်ိဳးမ်ိဳး ထြက္တဲ ့ ဒီ လယ္ကို သား သမီးေတြ အတြက္ အေမြ တဲ ့..

အေဖ....လယ္ အလုပ္နဲ ့ အရိုးမထုပ္ခင္ ဆန္ အမ်ိဳးမ်ိဳးေတြလုပ္တတ္ေပမဲ ့..

ဒီေန ့ ဒီအခ်ိန္ထိ သား ပါးစပ္ မွာ အထပ္ထပ္ အခါခါ စားခဲ ့ရတာက...

အေမ ရယ္ ၀ယ္ေကြ်း ဟိုး......လမ္း ထိပ္ေစ်း ထဲက ...

နို ့ဆီဗူး ေလးနဲ ့ ခ်ိန္တဲ ့ ဆန္ ေပါ ့....

ေမာင္လြမ္းဆု.

အခုေတာ ့ဒီလိုပါ အေမ

ထမင္းစားတတ္ေအာင္ အေမသင္ေပးခဲ ့တယ္..

စကား ေျပာတတ္ေအာင္ အေမသင္ေပးခဲ ့တယ္..

အခုေတာ့ စကားလည္းေျပာတတ္ျပီးအေမ..

ထမင္း လည္းစားတတ္ေနျပီအေမ..

တစ္ခါ တစ္ခါ ထမင္းစားတတ္တဲ ့ပါးစပ္ က..

စား တဲ ့အခ်ိန္ေရာက္ရင္..စားကိုစားရမွ ေက်နပ္တယ္..

ေျပာတတ္တဲ ့ ပါးစပ္ က လည္း ေျပာရမဲ ့အခ်ိန္ေရာက္ရင္..

ေျပာကိုေျပာရရမွ..ေက်နပ္ဖို ့ ေျပာမထြက္တဲ ့စကားလုံးေတြက..

ထမင္းနဲ ့အတူ ၀ါးမ်ိဳခ်ခဲ ့တယ္ အေမ..

ေမာင္လြမ္းဆု

သမုဒယ တေပါင္းေႏြ..

(သမုဒယ တေပါင္းေႏြရဲ ့....ပိေတာက္...)

မညီမွ် မူေတြနဲ ့စုစည္း ထားတဲ့ မိုးတိမ္က..
ရြာခ်င္သလိုရြာခ်လိုက္တာ....ကြက္ၾကားမိုး..ထစ္ခ်ဳန္းမိုး..
တိမ္ျပိဳမိုး ေလလည္မိုး..အခါလြန္းမိုး..

၀ါဆို မိုး.. ၀ႆန္မိုး..သမုဒယ ၀ါဆိုမိုးနဲ ့ စခဲ ့တာ..

အခုေတာ့ မိုးသီခ်င္း ေပါင္းမ်ားစြာနဲ ့အတူ...ေႏြ အစကို ရြာခ်တဲ ့မို းက..
သူသေဘာသူ ့အၾကိုက္ သူ ့အလိုက္ သူ မိုက္ေနလိုက္တာ.
မင္း မဲ ့ ေနတဲ ့တိုင္းျပည္လို ...
အုပ္ခ်ဳပ္သူ..ခ၀ါခ်ရေအာင္ သူတို ့က အထာၾကၾက လုပ္ရက္ပါေပတယ္..
အနာတစ္ခုလို ရင္ကိုထုျပီး..အစုစု အေ၀းေ၀း ျမင္တိုင္း..
ရင္ကိုလိူင္းခတ္ ေၾကာက္တတ္တဲ ့စိတ္ေတြနဲ ့က ျပည္သူ...
ဘယ္သူရယ္ ဘာကို ရည္ရြယ္ပါလိမ့္..
ဘယ္အုပ္စုရယ္ ဘာကို ရည္ရြယ္ပါလိမ့္..
ဒီအေတြ ့ ရယ္.. ဒီေႏြ တစ္ေခါက္မွာေတာ့...
ရြာထိပ္က ပိေတာက္ပင္ အို လည္း....
ရဲရဲ ၀င့္၀င့္ ပြင့္နိုင္ ပ မလား...။

ေမာင္လြမ္းဆု..

ငယ္ခ်စ္ဦး ပိေတာက္

(ငယ္ခ်စ္ဦး....ပိေတာက္..)

အမွတ္တရ ေတြ အျပည့္ နဲ ့ မစြန္ ့ပစ္ပ ဲထားခဲ ့တဲ ့ က်ေနာ့္ အမိွုက္ပုံးမွာ...

သံေယာဇဥ္ေတြ နွစ္ခ်ိဳ ့ ..... အခါလြန္မိုးေတြ မရိွတဲ ့ဒီေႏြမွာ..

ပိေတာက္ က က်ေနာ့္ ငယ္ခ်စ္ဦးေပါ ့..

သူေလ... ၀င္း၀ါတဲံ ့ ဒီ နံနက္ ခက္ခက္ ခဲခဲ ပြင့္ ရွာ...

မာန္ ရယ္မရိွ အသိစိတ္နဲ ့ ယဥ္ေက်း..

ခပ္ ေအးေအးေလးပဲ သူေနတတ္တယ္....။

တစ္နွစ္ရဲ ့ တစ္ခါ တစ္ခါ ရဲ ့တစ္ရက္..
ဒီနံနက္ကိုခ်စ္တယ္တဲ ့...ပိေတာက္..
ေဆာင္း ကုန္ တဲ ့ ေႏြတေပါင္း..
အၾကိမ္ၾကိမ္ေတြေျပာင္းေပမဲ ့..
နု ဆဲ လွဆဲ အသစ္ပဲဆိုတာ..
က်ေနာ့္ခ်စ္တဲ ့ ပိေတာက္က..
ဘယ္ေတာ့ မွ သူ...အတာ ကို..
သစၥာ မေဖာက္ဖူးတဲ ့...

ေမာင္လြမ္းဆု..

မီးသားစု မုန္တိုင္း

(မိသားစု မုန္တိုင္း)

ဒီအပင္ေတြ အေဖနဲ ့အေမ ကိုယ္တိုင္စိုက္...

အမိူက္သရိုက္ ေတြဖယ္ ငါ ့ သားရယ္ ဒါဟာ မင္းအတြက္တဲ ့...

အားရိွစြာ အေဖနဲ ့အေမ ကို က်ေနာ္ က ၀ိုင္းကူေပးေတာ့..

မညဴဆူဘဲ ရခဲ ့တဲ ့ေက်ာင္းမုန့္ဘိုး ..

ကေလးေတြ ပညာေရး အတြက္ ခပ္ေအးေအးေလးထားပါ ရွင္မ ရယ္ဆိုျပီး..

ဟိုး...ေတာင္ထိပ္က ေျမရိုင္းကို ဘိုးဘြားေျမ အလကားမျဖစ္ေအာင္...

ဦးေဆာင္ကာ ေပးခဲ ့တဲ ့အေဖ...

တစ္မိုးေကာင္းတစ္ေခ်ာင္းစီး ကို ထီးထီးၾကီးရေအာင္လုပ္ခဲ ့တဲ ့အေဖ..

သားသၼီး ေတြေနာင္ေရး စိတ္ေအးဖို ့အတြက္ ဒါ..ဒိုေျမ..ဒါဒိုျပည္..

ဒို ့ ပိုင္တဲ ့ ဒို ့ေျမကို ထီးထီးၾကီးရပ္တည္ျပီးၾကိဳးစား..

နွစ္ေတြရယ္ၾကာေတာ့ အေဖစကားက ဒီလို...

ကဲ...ရွင္မ သားၾကီးကို ေက်ာင္းထုတ္..

သမီး ငယ္ ကို စက္ခ်ဳပ္သင္ျပီး...

တစ္ဖက္တစ္လမ္းက ၀င္ေငြေလးလိုေနျပီတဲ ့...

သားၾကီးက မမိုက္ဘူး..

သၼီးငယ္က လိမ္မာတယ္...

ဘ၀ ရဲ ့စား၀တ္ေနေရးကို ဦးစားေပး..

အခုေတာ့ပညာေရးေတြ ေၾကာခိုင္း...

ခပ္မိႈင္းမႈိင္း မိုးခ်ဳပ္တစ္ညမွာ..

အေဖ သိမ္းေနတဲ ့ စပါးေတြ ၀ိုင္းကူရင္း...

အေမ..ကေတာ့ မိသားစု စားဖို ့အတြက္..

ဆန္ ရွာထြက္ေနတယ္..

ေမာင္လြမ္းဆု

အညတရ သူရဲေကာင္း

က်ဳပ္တို ့  ခင္မ်ားတို ့ရဲ ့ အညတရ စိတ္ေတြသုံး ေနသမွ်..
အတိတ္ကို ခ၀ါခ် မလွမပ ျဖစ္ခဲ ့ရတဲ ့ ျမိဳ ့ေဟာင္းၾကီးကို ..
က်ဳပ္ မုန္းတယ္ ျပန္လည္း မလိုခ်င္ဘူး..
ျပန္လာပါ ဖိတ္ေခၚေနတာမဟုတ္ေပမယ့္...
ဒဏ္ရာမွာ အမာရြတ္  က်န္ခဲ ့လို ့ က်ဳပ္မုန္းတယ္...
ေမ့ေပ်ာက္ လို ့မရတဲ ့ ရက္ေတြကို ထိုးေဖာက္..
အခုေရာက္ေနတဲ ့ ရက္ မွာအေကာင္းဆုံးဆိုတာထက္ပိုေကာင္းေစရမယ္..
ႏြံ မရိွတဲ ့အိုင္ ကို ေတာ့ မကြ်ံ ပရေစနဲ ့..
သခင္ ရိွတဲ ့ တိုင္းမို ့..လိူင္းထန္ ေလျပင္း ေနတစ္စင္းဘဲ ထြက္ပါေစ..
မနက္ျဖန္ ရိွေနသေရြ ့ က်ဳပ္ အသက္ရိွေနရင္ ေက်နပ္တယ္..

ေမာင္လြမ္းဆု..

လြမ္းမိသူတစ္ေယာက္ သို ့ တမ္းျခင္း

က်ေနာ္ငယ္ရြယ္စဥ္အခါ အရမ္းခင္အရမ္းခ်စ္ခဲ ့ရတဲ ့သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ က်ေနာ္ တို ့နွစ္ယာက္အတူစားအတူသြားခဲ ့တဲ ့ကေလးဘ၀ေလးေပါ ့။

အခုေတာ ့သူနဲ ့က်ေနာ္ အခ်ိန္တန္ အရြယ္ေရာက္ခဲ ့ၾကျပီေလ။

က်ေနာ္အားလုံးကို ေတြးတတ္ျမင္တတ္ေနျပီ က်ေနာ္ဟာ

တကယ္ေတာ့စိတ္ကူးနဲ ့လြမ္းတတ္ေသာသူမဟုတ္ပါ။

အခ်စ္ကို လမ္းျပၾကယ္အျဖင့္ ေျမာက္အရပ္ကဓူ၀ံၾကယ္ဆီမွာက်ေနာ္လိုခ်င္တဲ ့အခ်စ္ရိွမယ္
္
... ဆိုရင္ အဲဒီအရပ္ကိုက်ေနာ္ေရာက္ေအာင္သြားရပါလိမ့္္ ့မယ္။

သူမနဲ ့ က်ေနာ္သူငယ္ခ်င္းလို ေနလာခဲ ့ၾကေပမယ့္
့္
တစ္ေယာက္နဲ ့တစ္ေယာက္ အနက္ရိႈင္းဆုံးဆိုတဲ ့ရင္ထဲက

ေထာင့့္္တစ္ေနရာမွာေတာ့ သံေယာဇဥ္ၾကိဳးတစ္ေခ်ာင္းက

အခ်စ္လြန္းေတြ တင္မိေနၾကပါျပီ။ က်ေနာ္ကသူမကိုဖြင့့္္မေျပာ

ခဲ ့သလို သူမလည္း က်ေနာ္ဖြင့့္္ေျပာလာမယ့့္္စကားကိုေမွ်ာ္လင့့္္ေနသူတစ္
္
ေယာက္ပါ။ သူမအိမ္ကို ေန ့စဥ္အလည္သြား ျပီးရင္ခုန္သံေတြ စည္းခ်က္က်ေနတာေလးက က်ေနာ္တို ့နွစ္ေယာက္ကို ၾကည္နူးေစခဲ ့ပါတယ္။

တစ္ခါတစ္ခါ သူမနဲ ့က်ေနာ္ လမ္းအတူေလွ်ာက္ေနခ်ိန္ သူမကိုရယ္စရာ

စကားေလးေတြ ေျပာျပခဲ ့ေပမယ့္ သူမရဲ ့တည္ျငိမ္တဲ ့အျပဳံးေလေတြက

က်ေနာ္ကိုဖမ္းစားေစခဲ ့တယ္။
နွလုံးသား နဲ ့ပတ္သက္လို ့ ဘာမွမသိတဲ ့ကေလးဘ၀ေလးကို ျပန္လိုခ်င္မိတယ္။

က်ေနာ္ အခ်ိန္တိုင္း လိုလို ခ်စ္တယ္ဆိုတဲ ့စကားကို သူမကို ဘယ္လိုဖြင့္
့္
ေျပာရမလည္း ဆိုတာကိုဘဲ စဥ္းစားေနခဲ ့ရတယ္။

ဒီေန ့သူမကို က်ေနာ္နွင္းဆီပန္းေလးေပးမယ္လို ့စိတ္ကူးခဲ ့ပါတယ္။

ဒါဟာမထမဆုံးေျခလွမ္းေလးပါဘဲ.။

က်ေနာ္ေပးတဲ ့နွင္းဆီပန္းေလးကို သူမနဲ ့က်ေနာ္နွစ္ေယာက္အတူနမ္း

လို ့အရမ္းေပ်ာ္ေနခ်ိန္မွာ……….။

သူမ စကားအသံေၾကာင့္ က်ေနာ္သတိတစ္ခ်က္ျပန္၀င္လာခဲ ့ရတယ္။

“….ဟိတ္…နင္ ့ေနာက္မွာ ဘာပါလည္း ေျပာ…….”

သူမရဲ ့မ်က္နွာေလးကို ၾကည့္ျပီး က်ေနာ္စိတ္ကူးမွ်သာ…….။

သူမအိမ္အျပန္လမ္းေလးထိလိုက္ပို ့ခဲ့တယ္။

သူမရဲ ့နုတ္ဆက္အျပဳံး မ်က္လုံးေလးေတြက က်ေနာ္ကို ညစဥ္အိပ္မက္ေစခဲ ့ပါတယ္။

ဒီေန ့ဘဲ သူမကို က်ေနာ္အရမ္းခ်စ္တယ္လို ့ဖြင့့္္ေျပာလိုက္တဲ ့အခ်ိန္မွာဘဲ။

သူမက်ေနာ္ရင္ခြင္ထဲကိုတိုး၀င္လာျပီး စကားသံ သဲ ့သဲ ့ေလးေျပာ၍လာပါသည္။

“….ငါေလ နင့္္ ့ဆီက အခုလိုစကားဘယ့္္ေန ့ ၾကားရမလည္း ဆိုတာေစာင့့္္ေမွ်ာ္ခဲ ့ရတာၾကာပါျပီ….”

“ဒို ့နွစ္ေယာက္ဘယ္ေတာ့ မွ မခြဲေၾကးေနာ္….ငါေလ…နင့့္္ကို အရမ္းခ်စ္တယ္္ သိလား….”

အခုေတာ့ က်ေနာ္တို ့နွစ္ေယာက္ခ်စ္သူေတြျဖစ္ခဲ ့ၾကျပီေပါ ့။

ၾကည္နူးမူေတြ ရခဲ ့သလို ေပ်ာ္ရႊင္မူေတြလည္း ရခဲ ့ပါျပီ။

သူမနဲ ့က်ေနာ္ မေတြ ့ရတဲ ့ေန ့ေတြမွာ သူမက်ေနာ္အေၾကာင္းေတြ ေတြးေနသလို။

က်ေနာ္လည္း သူမအေၾကာင္းေတြ ေတြးေနရတယ္ေလ။

အခုေတာ ့ က်ေနာ္တို ့ နွစ္ေယာက္ရဲ ့အခ်စ္ေတြလမိုက္ညျဖစ္ခဲ ့ရျပီေပါ ့။

သူမ ေက်ာင္းဆရာမအျဖစ္နဲ ့ နယ္ကို သြားရေတာ့မယ္ေလ။

လြမ္းေဆြးမူေၾကကြဲမူေတြနဲ ့အတူ နုတ္ဆက္အနမ္းေလးနဲ ့ ခြဲခဲ့ရျပီေပါ ့။

ဒီလိုနဲ ့ က်ေနာ္တို ့နွစ္ေယာက္ တစ္နွစ္ေက်ာ္ေလာက္အဆက္အသြယ္မရျဖစ္ေနတဲ ့အခ်ိန္မွာေတာ့
့
သူမကို လြမ္းတဲ ့စိတ္နဲ ့အရူးတစ္ေယာက္မပါ ျဖစ္ခဲ ့ရတယ္။

သူမျပန္လာတယ္ၾကားလို ့ အျပဳးနဲ ့ၾကိဳျပီးလက္ေဆာင္ေလးေပးမယ္အခ်ိန္မွာ။

ျမင္လိုက္ရတဲ ့ျမင္ကြင္းက

“…….ဒါကေတာ့ …မၾကာခင္ က်မနဲ ့ လက္ထပ္ေတာ့ မယ့္ သူပါ…..”

ရက္ဆက္လိုက္တာခ်စ္သူရယ္…….

မင္း ငါ ့ကို အခုလို တစ္ေန ့ေန ့မွာ ထားခဲ ့မွာဆိုတာကို

ငါၾကိဳသိခဲ ့ရင္္ တစ္ခ်ိန္က မင္းေမွ်ာလင့္္ခဲ ့တဲ ့ငါဆီက ဘယ္ေန ့ၾကားရမလဲဆိုတဲ့ (ခ်စ္တဲ ့စကားကို)

ငါဒီေန ့ဒီအခ်ိန္ထိမေျပာခဲ ့ပါဘူး ကြာ……..
************************************************************

ေမာင္လြမ္းဆု

ဆြဲထုတ္မိ ေသာ အပိုင္းအစမ်ား

စိုက္ခဲ ့ တဲ ့ အပင္..ပန္း ရိွလိုပါ၏....
ပန္းရိွေသာ အပင္ အပြင့္ရိွ္လိုပါ၏....
အပြင္ ့ရိွေသာ ပန္း ရန့ံ ရိွလိုပါ၏...
ရနံ ့ရိွေသာ ပန္း မနြမ္းလိုပါ၏...
အနြမ္းရိွေသာပန္း.....ထာ၀ရ လန္းေစလိုပါ၏..
(ဆုေတာင္းရင္း.)..ပန္းျဖစ္လို ့ အနမ္းခံရတာ...
မဆန္းပါဘူး.....
အနမ္း ျဖစ္ဖို ့အတြက္ ဘယ္ေတာ့ မွ ပန္းမျဖစ္ပါေစနဲ ့..
ညီမေလး...

 လြမ္းရင္းက.. တစ္ခါတစ္ခါ က်ေနာ္ ရယ္မိတယ္...
ရယ္ရင္းက တစ္ခါတစ္ခါ က်ေနာ္ ငိုမိတယ္..
ငိုရင္းက တစ္ခါတခါ ေတြးမိတာက....
သူ...အခုဆို က်ေနာ့္ကို ေမ ့ေနေလာက္ပါျပီ...

အလုပ္ကို တာ၀န္ေက် ဖို ့အတြက္..စိတ္ကို တာ၀န္ေက်ခိုင္းရအုံးမယ္..
ဘ၀ကို တာ၀န္ေက်ဖို ့ အတြက္လည္း စိတ္ကိုတာ၀န္ေက်ခိုင္းရအုံးမယ္..
စိတ္က တာ၀န္ကို ေမ ့လိုက္ျပီဆိုရင္ေတာ့...
ေနာက္ တစ္ပါတ္မွာ.. က်ေနာ့္ ရက္လည္သြားျပီ...

ထမင္းစားတတ္ေအာင္ အေမသင္ေပးခဲ ့တယ္..
စကား ေျပာတတ္ေအာင္ အေမသင္ေပးခဲ ့တယ္..
အခုေတာ့ စကားလည္းေျပာတတ္ျပီးအေမ..
ထမင္း လည္းစားတတ္ေနျပီအေမ..
တစ္ခါ တစ္ခါ ထမင္းစားတတ္တဲ ့ပါးစပ္ က..
စား တဲ ့အခ်ိန္ေရာက္ရင္..စားကိုစားရမွ ေက်နပ္တယ္..
ေျပာတတ္တဲ ့ ပါးစပ္ က လည္း ေျပာရမဲ ့အခ်ိန္ေရာက္ရင္..
ေျပာကိုေျပာရရမွ..ေက်နပ္ဖို ့ ေျပာမထြက္တဲ ့စကားလုံးေတြက..
ထမင္းနဲ ့အတူ ၀ါးမ်ိဳခ်ခဲ ့တယ္ အေမ..

ေမာင္လြမ္းဆု

သို ့ ..သခင္ေရ..

သို ့....သခင္..ေရ..
သခင္ေရ...ေဆာင္းကုန္ျပီ..
ေနွာင္းခဲ ့တဲ ့မိုးရာသီမွာ ထီးမပါဘဲ ဒို ့အတူ လမ္းေလွ်ာက္ခဲ ့ဘူးတယ္..
သခင္ေရ..ေႏြစေတာ့မယ္...
ပူသမွ်ဒဏ္တြန္းလွန္ ဖို ့ ငါ့အေဘးမွာမင္းရိွေစခ်င္တယ္..
သခင္ေရ...ရြက္၀ါေတြေျမလူးေတာ့မယ္..
မေၾကြဘူးတဲ ့ပန္းေတြေျမလူးေနခိုက္..
မင္း..အလိုက္မွားျပီး မိုက္သြားမွာကို အကိုစိုးရိမ္တယ္သခင္..
သခင္ေရ...တိမ္ေတြရယ္ေပ်ာက္ အရြယ္မေရာက္ေသးတဲ ့..
ပန္းေတြၾကား မင္းအပြင့္မွားသြားမွ...ာကိုစိုးရိမ္တယ္..သခင္..
ပြင့္လင္းတဲ ့ရာသီေရာက္စ..
ပိေတာက္က သစၥာေဖာက္ခ်င္ေဖာက္ပါေစ..
သခင္တစ္ေယာက္ ကို ့ေနာက္မွာ..
သစၥာမေဖာက္ အားအင္တစ္ေယာက္အျဖစ္..
အကိုလိုခ်င္ပါတယ္သခင္...

ေမာင္လြမ္းဆု..

ေဆာင္းဒဏ္ရာရဲ ့ ေႏြခရီး

တစ္ေဆာင္း သစ္မွာ   
အေဟာင္းခ်စ္နဲ ့ လမ္းခြဲ
၀မ္းနည္း စရာမွတ္တမ္း တစ္ခု
ဒီရင္ အစုစု ပူျပင္းလို ့ဒဏ္ရာေပၚ
ျပန္လာေနာ္မေခၚ ရက္ေပမဲ ့
ေပ်ာ္ရက္တဲ ့ ခ်စ္သူက
တစ္ပါးသူရင္ခြင္  ခို၀င္လို ့ ေနပါေရာ....။
 
ေျဖစရာ ေဆးတစ္ခြက္ ေၾကာင့္
ငါလက္ေတြ တုန္ခဲ ့တယ္
ယုံခဲ ့သမွ် ပုံဖြဲ ့ကာ  ျပခဲ ့ေပမဲ ့
မလွခဲ ့တဲ ့ ကံၾကမၼာ က ငါတစ္ေယာက္ထဲကိုဘဲ
အနိုင္က်င့္ခဲ ့ေလးသလား...။
 
အေျဖစကားေတြ ငါမရွာဘဲ
တစ္ခါ တြဲျပီး  အခါတစ္ရာကြဲတဲ့ ငါအသည္းကို
ငါကိုယ္တိုင္ ဒဏ္ခတ္လို ့
နွင္းခဲ ေတြ ၾကား
အသင္းကြဲ တဲ ့ဥၾသငွက္က
ေႏြမေရာက္ ခင္  လြမ္းေတးဆိုျပီး
ခ်မ္းေအးတဲ ့ ေဆာင္းရင္ခြင္က
ငါ ့အတြက္ ေႏြအျပင္းစားေတြ ရြာခ်လို ့
နာသမွ် ဒီရင္ခြင္ မီးက
ဒီခရီး မဆုံးသမွ်
ဟုန္းဟုန္း ၾကြ၍
ေလာင္ရအုံးေတာ ့ မည္။

အိပ္ဆက္ ျခင္းရဲ ့ ဒဏ္ရာ..

ဆိုသီခ်င္း တစ္၀က္ကို ငိုျခင္းဖြဲ ့ရင္း
လိုရင္းအခ်က္က  ျပိဳကြင္းပ်က္ခဲ ့တဲ ့
ခ်စ္သူေၾကာင့္ အျပစ္ပူကာေဆြးေနလည္း....
ေတြးေနရတဲ ့ ရင္ခြင္မွာ
ေ၀းေနရတာကို မျမင္ခ်င္ေပမယ့္
တမင္စဥ္ကာ မုန္းသြားတဲ ့ခ်စ္သူကို
ဒီရင္ခြင္မွာ သုံးထားတဲ ့
မင္းနွလုံးသားက
အဆိပ္လူးမွ်ားထက္ဆိုးခဲ ့ျပီေပါ့..။

စိတ္ကူးမ်ားနဲ ့မက္ခဲ ့ရတဲ ့ ငါ့အိပ္မက္ကို
သံစဥ္ခ်ိဳ  ေတးတစ္ပုိဒ္ လိုဆိုခဲ ့သမွ် ...
ငိုခဲ ့ရတာ အံ ့ပါေရာ...။

အိပ္မက္ေတြ မခ်ိဳ သမွ်
အိပ္ဆက္ျခင္းကို
ငါ မုန္းပရေစေတာ ့..။

ေမာင္လြမ္းဆု

စိတ္ကြယ္ရာ သို ့

     ဖူးပြင့္ ေ၀ဆာ ပန္းကမာၻ ၌...
                       ပြင့္ကာ တင့္လန္း   ပန္းအလွသဖြယ္...
ေခၚေ၀ၚဆို ၾက ဤ လူ ့ဘ၀၌..
သည္းကိုးျဖာ ပိုင္  မိန္းမ မန္တိုင္..
မရိုင္မလဲ ခိုင္ခိုင္ျမဲေအာင္ ..
ဘယ္သူေနနိုင္ပါဘိ...။

မိန္းမ  တို ့အေရး ျပန္ကာေတြးေတာ့...
ေတြ ့သမွ် ေရအိုင္  သူတို ့ေနွာက္နိုင္...
ေနာက္ကြယ္ေဖါက္ျပား  အိုေယာကၤ်ား...
ေလွကား သုံးထစ္ လူပ်ိဳျဖစ္  တဲ ့...။

ယုံမွတ္လို ့ ပုံအပ္  ဘုံ အထပ္ထပ္ ..
မ်က္ကြယ္ျပဳ..
အသက္အရယ္နု လို ့ အရြယ္တင္...
အ ပ်ိဳစင္ ဘ၀ လိုခ်င္ရ ခက္သမို ့...
အသက္နဲ ့ခႏၶာ အိုးစား မကြဲခင္...
သစၥာ ရိုက်ိဳး ထို ကိုးမ်ိဳးကို...
စိတ္ကြယ္ျပဳပါ`၏..။


*********


ေမာင္လြမ္းဆု..

ဣတၳိယ မိုးၾကိဳး

ဣတၳိယ  ေရျပင္မွာ ..
မာယာ  လိႈင္းေတြခတ္တယ္..
အမုန္း ကမ္းေျခ ရဲ ့ ..
မဟူရာ ညတစ္ည..
အေဖာ္မဲ ့ ေနတဲ ့
ဥပကၡာ  အလြမ္းကမ္းရိုးတန္းတစ္လွ်ာက္..
ဣတၳိယ  ေရျပင္ေၾကာင့္
ထစ္ခ်ဳန္းမိုးေတြရြာခ်..
အမုန္းနဲ ့မာယာေတြ ေပါင္းစုျပီး..
ပစ္ခ် လိုက္တဲ ့..
ဣတၳိယ  မိုးၾကိဳး.. 


ေမာင္လြမ္းဆု 

အမွတ္မထင္ခဲ ့ပါ လြမ္း

(အမွတ္ မထင္  ခဲ့ပါ  လြမ္း)

ေတြးသမွ်ရဲ ့ တစ္ေနရာ တစ္ပိုင္းတစ္စနဲ ့..
အခ်စ္ပါးျပင္ ပါးကြက္ၾကား သနပ္ခါးပါးပါးေလးကို..
ဖြဖြ ေလးနမ္းရိႈက္ရင္း..
အငိုက္မိခဲ ့တဲ ့အခ်ိန္..
စကၠန္ ့ေတြ နုတ္ဆက္တာကို
မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ခဲ ့တယ္။

အေမွာင္ တစ္ညရဲ ့ လတစ္စင္းက..
ေကာင္းကင္ယံ တိမ္အိုထက္..
ခပ္သြဲ ့သြဲ ့ေလးသူျပဳံးေနခဲ ့..။

မဟာဆန္ဆန္ မာန္ပါပါျဖင့္..
ဒီလူရဲ ့ ရင္၀ကို ေျခစုံကန္ မင္းေျပးထြက္..
ဟက္ဟက္ပက္ပက္ ငါရယ္ပရေစ..။


ဘ၀နဲ ့ အတိတ္ကို ခဏအိပ္ခိုင္းျပီး..
စိတ္ အရိုင္းေတြ ေမာင္းထုတ္...
ဟိုး.....အေ၀းက ေတာအုပ္ မွာ..
မင္း ေျခရာကို ရွာရင္း...
လြမ္းျခင္း ေတြ အိပ္မက္ျဖစ္သြားျပီ..။

ေမာင္လြမ္းဆု..

ကာရံမညီတဲ ့ ရင္ခြင္

ကာရံ မညီတဲ ့ ရင္ခြင္...
ဒဏ္ရာေတြ အေဖာ္ျပဳလို ့...
ရင္အစုစု ေၾကကြဲတဲ ့အထိ..
စိတ္ကူးယဥ္ဆန္ဆန္..
အေတြးပုံရိပ္တခ်ိဳ ့တ၀က္နဲ ့..
ေဘာင္ခတ္ထားတဲ ့ေလာကၾကီး.. 
ငါ ဦးတည္ရာ ျဖတ္မေလွ်ာက္ဘဲ..
တစ္ယာက္ထဲ ကိုမွ ေမွ်ာ္လင့္မိခဲ့တာ..
အတၱ ေတြ အရည္မေပ်ာ္သေရြ ့...
တစိမ့္စိမ့္ ေသာက္ခဲ ့မိတဲ ့ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ေၾကာင့္... 
ငါ  ဒီကဗ်ာကို ေရးမိခဲ ့တယ္..
လင္းၾကက္မတြန္  သန္းေခါင္မက..
ညတစ္ညကေပါ ့...
မ်က္ေတာင္ တံခါး ဖြင့္ကာထား၍...
ရင္တြင္းစကား  မ်က္၀န္းၾကားက..
စီးက်မ်က္ရည္ သက္ေသတည္၍..
စာရြက္တစ္ရြက္ ပင္တစ္ေခ်ာင္းျဖင့္..
ဤစာေၾကာင္းေတြ ျဖစ္ခဲ ့ရတယ္.. 

သခင္..ရယ္ သိခြင့္မရိွခဲ ့ေပမဲ ့..
ရင္၀ယ္ မ်က္ရည္မိုးက..
ရာသီတစ္ခုတည္း  ပိုင္စားထားရက္တယ္....။

ေမာင္လြမ္းဆု

ပုံရိပ္ျပ က်ိန္စာအလြမ္း

ပုံ
ရိပ္
ျပ
က်ိန္
စာ
အ
လြမ္း

ျဖစ္တည္မူ တစ္ခုနဲ ့ ဦးတည္ရာမဲ ့ခဲ ့...

ငါအတြက္ ပန္း၀င္ျခင္းမရိွသလို ..

မင္း အတြက္ ဆန္ ့က်င္ျခင္းမျပဳခဲ ့ပါ..

အထီးက်န္ညတစ္ည..

အလင္းစက္ေတြ ေ၀၀ါးစြာေပ်ာက္ကြယ္...

အဆုံးမသတ္ခင္  ဒီခရီးၾကမ္းမွာ..

ေတြေ၀ျခင္း  ပုံရိပ္ျပ   မျမင္ရတဲ ့ အတိတ္ကို...

ေက်ာခိုင္းဖို ့ ၾကိဳးစားၾကည့္ျပီး..

စြဲလန္းစိတ္ နယ္အစြန္မွာ..

လြတ္လပ္စြာ ခ်ဳပ္ျငိမ္းခြင့္ေပးပါ...

အခ်စ္ရဲ  ့  ညိ့ဳအားတစ္ခ်က္ေၾကာင့္..

ကမာၻပ်က္ေစတဲ ့ က်ိန္စာ..

အလြမ္းဒဏ္သင့္ ၍  ..

လြမ္းျခင္း ဖြဲ ့ဆို...

အေဆြးနံရံ အို ၌ေက်ာေပးရင္း...

အေ၀းဆုံးဆိုတဲ ့ ၾကယ္ေၾကြညေတြကို...

စိတ္ကူး ပုံေဖာ္ ၍ မၾကည့္ပရေစနဲ ့....ေတာ ့...။

ေမာင္လြမ္းဆု

အရိပ္ မဲ ့လြမ္း

အစိမ္းေရာင္ ဓာတ္ခံေတြ စုစည္းျပီး..
ဥတုေတြ မမွန္ စိတ္ေတြကိုတြန္းလွန္ရင္းနဲ ့
သူ ့ကို ေမ ့ပစ္ဖို ့ၾကိဳးစားတိုင္း..
မ်က္ေတာင္ ကမ္းစပ္မွာ..
လိႈင္းခတ္ခဲ ့ရတယ္.

နာရီစကၠန္ ့ အသံေတြနဲ ့..
စမ္းတ၀ါး၀ါး အိပ္မက္နဲ ့အတူ...
ဖ်တ္ခနဲ နိုးထခဲ့တဲညတစ္ည..
ျဗဳန္းခနဲ က်လာတဲ ့နွလုံးသားအပိုင္းအစကို..
ျပတိုက္အုိတစ္ခု ထဲမွာ  အခါးရည္ေတြ စိမ္ျပီး..
ျငိမ္ျငိမ္ေလး ေနခိုင္းထားပရေစ...

ေမာင္လြမ္းဆု

သို ့/ခ်စ္ရပါေသာသူငယ္ခ်င္း

ဆုံဆည္းမူ အစုစုေတြနဲ ့..

နွင္းကြဲတဲ ့ေဆာင္းမွာ..

ဒို ့လက္ေခ်ာင္းေတြ..

ညီညာေပါင္းစုလို ့..

အေၾကာင္းတစ္ခုခု ေပၚတိုင္း..

ေမာင္းထုျပီး ဟစ္ခဲ ့ဘူးတယ္..

သူငယ္ခ်င္း..

ရြက္ေၾကြတဲ ့ေႏြတေၾကာမွာ..

ဒို ့ေတြ ရဲ ့ရယ္ေမာသံေတြ..

ညီညာစုေ၀းလို ့..

သူ ့အေတြး ကိုယ့္အေတြးေတြနဲ ့..

ေပါင္းဆပ္ကာ ေကာင္းျမတ္တဲ ့

အရာေတြကိုလည္း  လုပ္ခဲ ့ဘူးတယ္..

သူငယ္ခ်င္း..

ဒို ့ေတြေဖာက္ခဲ ့တဲ ့လမ္း..

ဒိုေတြ ့ ေလွ်ာက္ရုံနဲ ့လမ္းမေပ်ာက္ေစရဘူး..

က်န္ခဲ ့တဲ ့ေျခရာေတြေပၚအလံေတြစိုက္..

ဒို ့ေတြရဲ ့အမိႈက္ဆိုတာမရိွေစရဘူး..

ဒို ့ေတြရဲ ့ခရီးလမ္းဆုံး..

ဒီလမ္းကိုသုံးမယ့္သူေတြ ရိွေနအုံးမယ္ဆိုတာ..

ဒို ့ေတြမေမ ့ေပ်ာက္ေစရဘူး..

ဒို ့ေတြေဖာက္ဒို ့ေတြေလွ်ာက္လို ့...

ျပီဆုံးတဲ ့တစ္ေန ့ကမာၻတံခါးကိုေခါက္ျပီး..

မင္းက မင္းလမ္းကိုေလွ်ာက္..

ငါက ငါ ့လမ္းကိုေလွ်ာက္..

မင္းေနာက္ကိုငါလိုက္လို ့မရဘူး..

ငါ့ေနာက္ကိုမင္းလိုက္လို ့မရဘူး..

သူငယ္ခ်င္း..

ေမာင္လြမ္းဆု

သား..ျပန္လာခဲ ့မယ္...အေမ

ဟိုေန ့ကဘဲ က်ဳပ္ကိုေမြးခဲ ့ျပီ...။
အေမ... သားလူျဖစ္ခဲ ့ပါျပီ...။
အေမ ...သားလူပါေနာ္....။
အေမ ....ဒါေပမဲ ့ တစ္ခါတေလ ႏြဲ ့ေနတဲ ့...
သစ္ကိုင္းမွာ ငွက္အရိူင္းေတြလာနားတယ္..အေမ...။
ကိုင္းရြက္ေၾကြ ငွက္တစ္သိုက္ ေၾကာင့္..
လိႈင္းထက္ေန ပူျပင္းေတာ့..
တစ္အူဆင္းေမာင္နွမေတြ..
ေ၀းခဲ ့တာ..
ၾကာျပီ...အေမ..။


ဒါလီေတြ ေက်ာ့ရွင္း ဘ၀အခ်င္းရဲ ့အေဖာ္ကို ..
သားကိုယ္တိုင္ေရြးပါေတာ့လို ့...
ေျပာလာတဲ ့အေမ ့စကား..
ကမာၻျခားတဲ ့တစ္ေနရာမွာ ..
အားငယ္တဲ ့လိူင္းေတြ ဘယ္ကမ္းမွ  မကပ္နိုင္ပါဘူးအေမ...။

အေမ...တစ္ေန ့ရဲ ့ တစ္ရက္ ..တစ္ရက္ရဲ ့တစ္ခ်ိန္..
နွင္း..တိမ္..ေႏြ..ေပ်ာက္...ရာသီေတြေအာက္က..
အေမ ့..တံခါးေပါက္..သားကိုယ္တိုင္ဖြင့္ျပီး..
ျပန္လာခဲ ့မယ္အေမ...။

ေမာင္လြမ္းဆု..