"ဒဏ္ရာတစ္ခု ရဲ ့ ေလွ်ာ္ေၾကး"ေဒၚခ်ယ္ရီတစ္ေယာက္ က်ေနာ္စာကိုဖတ္ျပီး ။
အမယ္ေလး ငါ ့အတြက္နဲ ့ ေနမေကာင္းျဖစ္ရတယ္လို ့...
တကယ္ေတာ ့ သူနဲ ့ငါနဲ ့ဟာ ဘာမဟုတ္တဲ ့နွင္းဆီပန္းကေန ဖုန္းဆက္လာတဲ ့ အဆင့္ထိေရာက္ခဲ ေပမယ့္။
သူဘယ္သူဘယ္၀ါ လဲ ဆိုတာ ငါ အေသခ်ာမသိပဲ နဲ ့ ငါသူကို ဘာျဖစ္လို ့အသိအမွတ္ျပဳမိေနတာလဲ။
ဒါလုံး၀မျဖစ္နိင္ဘူး ငါတစ္သက္လုံး ငါမာန နဲ ့ ငါေနလာတာ ဒါေလးၾကမွ ျဖစ္စရာလား။
သူစိတ္ကို သူေတြးရင္း သူရဲ ့မာနေတြ ကို သူမကိုယ္တိုင္ပဲ ျပန္အားေပးေနပါတယ္။
ဒီလိုနဲ ့ပဲ သူမနဲ ့က်ေနာ္ တစ္ပါတ္ေလာက္ အဆက္အသြယ္ေတြ ျပတ္ခဲ ့ပါတယ္။
သူမက လဲ သူမာနနဲ ့သူေနနိုင္ေအာင္ေနတယ္ က်ေနာ္က လည္း တိုက္ကြက္တစ္ခုေျပာင္းၾကည့္တာ အဆင္ေျပမယ္ထင္လို ့ အခုေတာ ့ အဆက္သြယ္ေတြပါျပတ္ေနပါျပီ။
အခုေတာ ့ က်ေနာ္ ဘာလုပ္ရေတာ့မလဲ ေဒၚခ်ယ္ရီ ခင္မ်ားကို ေတာ ့မရရေအာင္ က်ေနာ္လုပ္ကို လုပ္ရမယ့္ တာ၀န္ရိွေနျပီ။
က်ေနာ္ သူကို ေပၚတင္ပဲ လမ္းခင္းေတာ ့မယ္။
ဒီေန ့ပဲ က်ေနာ္ ဖုန္းေခၚလိုက္ပါျပီ။
ဟဲလို.....မမလား..
...ဟုတ္တယ္ ေျပာ..ဘာကိစၥလဲ ..မင္းကေလးဆန္တဲ အျပဳမူေတြ မရပ္ရင္ ငါကို မဆက္သြယ္ပါနဲ ့...
ဒါဟာကေလးဆန္တယ္ဟုတ္္လားထားပါေတာ ့...မမ က်ေနာ္ ေနာက္ဆုံးအေနနဲ ့ တစ္ခုခြင့္ေတာင္းပရေစ..
ျဖစ္နိုင္ရင္ မမ ကို က်ေနာ္ ေတြ ့ခ်င္တယ္....ရမလား..
ရိုးရိုးသားသား ေတြ ့ျခင္းဆိုရင္ေတာ ့ .....ျဖစ္နိုင္ပါတယ္...
၀မ္းသာပါတယ္...ဒီညေန ခုနွစ္နာရီမွာ ေျခာက္မိုင္ခြဲ ျပည္လမ္းေဘးက အင္းေလးစားေသာက္ဆိုင္က က်ေနာ္ေစာင့္ေနမယ္ေနာ္...
..ေနပါအုံး မင္းကို မွငါက မျမင္ဘူးတာ...
..က်ေနာ္ မမ ကို သိေနတာပဲ ..က်ေနာ္စ နုတ္ဆက္မယ္ေနာ္...
အင္း...ေကာင္းျပီေလ...
က်ေနာ္နဲ ့ မမ ဒီေန ့စေတြ ့ၾကမယ္ေလ။
က်ေနာ္ ဆိုင္ကို ခုႏွစ္နာရီ တစ္ဆယ့္ငါးမွေရာက္ပါတယ္ မမက အရင္ေရာက္ေနပါတယ္။
ဆိုင္ရဲ ့ေထာင့္ တစ္ေနရာမွာ အင္းေလး ေလွရိွပါတယ္ အဲ ဒီေဘးက ခုံ မွာ မမထိုင္ေနတာကို က်ေနာ္ျမင္လိုက္ရပါတယ္။
မမလဲ ဟိုၾကည့္ ဒီၾကည့္ က်ေနာ္ကို ေမွ်ာ္ေနပုံပါပဲ။
မမက မ်က္နွာထားတင္းတင္းပါပဲ။
က်ေနာ္လဲ မမရိွတဲ ့ခုံေလးဆီကို တည့္တည့္သြားျပီး ။
..မမ က်ေနာ္ရိႈင္းထက္ပါ.....
က်ေနာ္ခုံကေလးကို ဆြဲျပီးထိုင္လိုက္ပါတယ္။
...မင္းအခ်ိန္ကို မေလးစားဘူး....မင္းေျပာေတာ ့ ခုနွစ္နာရီဆို ..
ဟုတ္က်ေနာ္ေတာင္းပန္ပါတယ္.....
မမ...ဘာမွာထားလဲ တစ္ခုခု စားေလ...
...ရွမ္းေခါက္ဆြဲ မွာထားတယ္...
က်ေနာ္ကေတာ ့ ငါးဒုကၡ တစ္ပြဲ နဲ ့ ဥနီေဖ်ာ္ရည္ တစ္ခြက္ေသာက္ပါတယ္။
....မင္းကို ငါ စကား စေမးမယ္...
...ေမးပါ ရပါတယ္....မမ
...မင္းဘာေၾကာင့္ ငါကို စိတ္၀င္စားတာလဲ..
..က်ေနာ္ စိတ္၀င္စားမူ ကို ဘာေၾကာင့္ ရယ္လို ့ ခိုင္ခိုင္မာမာ မေျပာတတ္ဘူး..
..နွလုံးသားေထာင့္တစ္ေနရာကဆိုတာကိုေတာ ့ က်ေနာ္ထက္ ဘယ္သူမွ မသိနိုင္ပါဘူး...
..ထားပါေတာ ့ မင္းဘယ္မွာေနလဲ ဘာစီးပြားေရးေတြ လုပ္လဲ...
..က်ေနာ္ ေရႊစံပယ္ရိပ္မြန္မွာေနတယ္.. ပုဇြန္ကန္ ငါးကန္ စီပြားေရးလုပ္ပါတယ္...
..မင္းမိဘေတြ ကေရာ..
..က်ေနာ္မိဘေတြကေတာ ့ က်ေနာ္ ဆယ္တန္းကို နွစ္ခါက်လို ့ဆိုျပီး သုံးစားလို ့ရမယ္ေကာင္မဟုတ္ဘူူးဆိုျပီး...
..အမ်ိဳးမ်ိဳး ဆူပူလို ့ က်ေနာ္အိမ္ေပၚက ဆင္းလာျပီး ကိုယ့္ ဘ၀ကို ကိုယ္တိုင္ပဲ ရပ္တည္တယ္...
..အင္း...မင္းရဲ ့စိတ္ဓာတ္ကိုေတာ ့ သေဘာၾကတယ္..မင္းအသက္ အခု ဘယ္ေလာက္ရိွျပီလဲ...
..က်ေနာ္ နွစ္ဆယ့္ငါး ထဲ ေရာက္ေနပါျပီ ..
..ေၾသာ္..မမကနွစ္ဆယ့္ ခုႏွစ္ ပါ..
...က်ေနာ္ သြယ္၀ိုက္ျပီး မမကို ဘာမွ မေျပာတတ္ဘူး.. ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း၀န္ခံရရင္ မမကို လက္ထပ္ခ်င္တယ္..
..လက္ထပ္တယ္ဆိုတာ မင္းလြယ္လြယ္ေလးထင္ေနလား...
..အိမ္ေထာင္ျပဳဖို ့ဆိုတာကေတာ ့ မမအတြက္ အခ်ိန္ေတြ အမ်ားၾကီး ယူျပီးစဥ္စားရမယ္...
အခုလို လြယ္လြယ္ေလးလာေျပာတာကို လြယ္လြယ္ေလး လက္ထပ္တတ္တဲ ့ မိန္းမထဲမွာ မမ မပါဘူး...
..မမ အသက္ရြယ္လဲ မငယ္ေတာ ့ပါဘူး..မမ က်ေနာ္ဟာမမ ကို တကယ္မခ်စ္ဘူးခ်စ္တယ္ဆိုတာကို မမအေနနဲ ့ၾကိဳက္သလို
ေလ့လာနိုင္ပါတယ္...
...ဟုတ္ျပီ မမ မင္းအတြက္ကို အေျဖတစ္ခု စဥ္စားေပးမယ္.. ဒါကေတာ ့ မင္းအတြက္ ေကာင္းျခင္းလဲျဖစ္ရင္ျဖစ္မယ္ ဆိုးျခင္းလဲ ျဖစ္ရင္ျဖစ္မယ္..မင္းေစာင့္နိုင္ရင္ ေစာင့္ပါ...
...ဟုတ္ျပီ က်ေနာ္ေစာင့္ ေမွ်ာ္ပရေစ...
..မင္းကို လဲ ေအာင္ျမင္တဲ ့စီပြားေရး သမားတစ္ေယာက္အျဖစ္ မမ အသိမွတ္ျပဳပါတယ္...
...အခု ေတာ ့ ခင္မင္ၾကျပီေပါ့ ..
..က်ေနာ္ ဘက္ကေတာ ့ ၀မ္းသာမူ တစ္ခ်ိဳ ့တစ္၀က္ရပါျပီ။
ဒီလို ့နဲ ့ပဲ မမနဲ ့ က်ေနာ္ အဆက္သြယ္ေတြ ရခဲ ့ၾကျပီး အျမဲတမ္းလိုလို ဖုန္းစကားေျပာ ေတြ ့ ျဖစ္ခဲ ့ၾကပါတယ္။
အခ်ိန္ေတြ ၾကာျမင့္ လာတာနဲ ့အမွ် ရင္းနွီးမူေတြ ပိုမ်ားလာၾကျပီးသံေယာဇဥ္ေတြလဲ တစ္ေယာက္နဲ ့တစ္ေယာက္ ရိွလာခဲ ့ၾကျပီေလ အခုဆိုရင္ က်ေနာ္ ေမြးေန ့ပြဲ ေလးကို က်ေနာ္အိမ္ေလးထဲမွာပဲ လုပ္ျဖစ္လိုက္ျပီး ။
အဲ ဒီေန ့ညေလးမွာပဲ မမဆီက က်ေနာ္ အေျဖရခဲ ့ပါျပီ။
...ေတြၾကျပီေပါ့ ေဒၚခ်ယ္ရီ က်ေနာ္ တင္ခဲ ့ရတဲ ့ ေလး အခုေတာ ့ မွ်ားထိပ္ကို အဆိပ္လူး ျပီး ပစ္ခြင့္ရဖို ့နီးေနပါျပီ...
...သူမ က်ေနာ္ ပစ္ကြင္းထဲ ကို ေရာက္ေနျပီ ဆို တာသူမ ဘယ္ေသာအခါ မွ မသိေစရဘူး.....က်ေနာ္ သူမကို ဥပေဒ ေဘာင္အတြင္းကပဲ လုပ္မယ္..
မမ နဲ ့က်ေနာ္ ခ်စ္သူေတြ အရင့္ မာျဖစ္လာၾကတဲ ့အခ်ိန္မွာေတာ ့ မမက်ေနာ္ကို ေမာင္လို ့ ပဲ ေခၚပါတယ္...။
မမဒီနွစ္ထဲ မွာ မမကို က်ေနာ္လက္ထပ္ခ်င္တယ္...
ေမာင္က လဲ စိတ္အရမ္းေစာ တာပဲ...ေမာင့္ သေဘာပဲေလ...
မမကေတာ ့ တစ္သက္မွာ တစ္ခါပဲ ေဆာင္ရတဲ ့မဂၤလာ ကို ဆီဒိုးနား မွာ လုပ္ခ်င္တယ္...ေမာင္..
မမကလဲ ..က်ေနာ္ ကေတာ ့ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွာ မဂၤလာဆြမ္းေကြ်း..လက္မွတ္ကေလးထိုးလိုက္ၾကမယ္...
အဲဒီ ပကာသနေတြကို မုန္းတယ္...
လာသမွ်လူေတြ ကို ဟန္ေဆာင္အျပဳံးေတြ နဲ ့နုတ္ဆက္ရတာ ရင္ေလးတယ္..
အဓိက က မနဲ ့က်ေနာ္ပါ ...
ေမာင္က လဲ ဒါက ေတာ ့လူေတြ နဲ ့ေနရင္ လူေတြနဲ ့ေတာ ့ထိေတြျခင္းဆိုတာရိွမွာပဲေလ...
ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ဂုဏ္ေမာက္ျပီး အဆင့္တန္း ယူေနတဲ ့လူေတြကို မုန္းတယ္...
အဆင့္တန္းဆိုတာဘာလဲ အတိက် မသိတဲ ့လူေတြ...
ကဲ ..မမကေတာ ့ ေမာင့္ ကို ခ်စ္လြန္းလို ့ လိုက္ေရာလိုက္ပါတယ္.. ေမာင့္သေဘာပါပဲ...
မမလဲ ေလ.. အရင္ကစိတ္ေတြ ေမာင္နဲ ့ေတြ မွ မရိွေတာ ့ပါဘူး...
ဟုတ္တယ္ေနာ္ ဂုဏ္ဆိုတာ နံမည္ပဲ ရိွတာ....
မမကေတာ ့ ေမာင့္ လို ေယာကၤ်ား ပီသတယ္ ျပတ္သားတယ္..မဟုတ္ရင္မခံတတ္တဲ ့စိတ္ စိတ္ဓာတ္ျမင့္ျမတ္တဲ ့
ေမာင္ကို ရတာ ဒီတစ္သက္ေတာ့ မမ ကံေကာင္းပါျပီ....
သိပ္ကံေကာင္းတာေပါ ့ မမ...ဟဟ ..ရိႈင္းထက္ ဆို တာ နက္နက္ရိႈင္းရိႈင္း ထက္ထက္ျမက္ျမက္ ရိွေအာင္ က်ေနာ္အေမ ေပးခဲ ့တဲ ့နံမည္ေလ။က်ေနာ္စိတ္ထဲကေနေျပာလိုက္ပါတယ္။
ဒီလိုနဲ ့ မမနဲ က်ေနာ္လက္ထပ္ျပီး ခဲ ့ပါျပီ။
..ေမာင္ တစ္ရက္ေလာက္ မမ ကုမၼဏီ ကို လိုက္ခဲ ့ေနာ္...
ဟာ..မမ ကလဲ ေမာင့္ မွာလဲ ေမာင့္အလုပ္နဲ ့ကိုယ္...
မမကုမၸဏီ ကို မမပဲ ဂရုစိုက္ပါ...
..ေမာင္က လဲ အဲ လိုမေျပာပါ နဲ ့..
မမ ကုမၸဏီဟာလဲ ေမာင္ကုမၸဏီပါပဲ...
..ဒါေပမယ့္ ဒီအခ်ိန္မွာ ေတာ ့ေမာင္မလိုက္ခ်င္ေသးဘူး...
..ဒါဆိုလဲ ေမာင္လိုက္ခ်င္တဲ ့ေန ့ၾကရင္ မမကိုေျပာေနာ္...
က်ေနာ္နဲ ့ မမ နံနက္စာ စားဖို ့ ထမင္းစားခန္းကို ေရာက္ေတာ ့ အိမ္ေပၚမိေထြးေလးအားလုံးစီစဥ္ထားပါတယ္။
မမကို တစ္ကယ္ခ်စ္လို ့ၾကိဳက္လို ့ လက္ထပ္ခဲ ့တာ မဟုတ္တဲ ့က်ေနာ္အတြက္ေတာ ့အမ်ိဳး မ်ိဳး ျပႆနာကို ရွာတာပဲ။
က်ေနာ္လက္စားေခ်ဖို ့ေရာက္လာတာကို မသိတဲ ့ေဒၚခ်ယ္ရီ တစ္ေယာက္ေတာ ့ က်ေနာ္ကို အရမ္းခ်စ္ေနပါျပီ။
မမကလဲ....တစ္ေန ့လာလဲ ေကာ္ဖီ နဲ ့ေပါင္မုန္ ့ ...
တစ္ေန ့လာလဲ ဒါေတြၾကီးစားေနရတာ ညည္းေငြ ့လာျပီ....
..ေမာင္ဘာစားခ်င္လဲ ေျပာေလ..မမစီစဥ္ေပးမွာေပါ ့...
ၾကာစံဟင္းခါးစားခ်င္တယ္...
မိေထြးေရ....ေမာင္အတြက္ ၾကာစံ ဟင္းခါးေလး သြား၀ယ္ေပးေနာ္....။
မမလဲ အိမ္ေပၚမိေထြးကို ေအာ္ေျပာလိုက္ပါတယ္။
မမ ကလဲ ဆိုင္ကဟာစားခ်င္မွေတာ ့ မမကို ေျပာမေနတာ့ ဘူး..ေမာင္ကိုယ္တိုင္သြား၀ယ္စားလိုက္မွာေပါ ့...
မမ နဲ ့ေမာင္ အိမ္ေထာင္က်ျပီး ကတည္းက အခုခ်ိန္ထိ မမခ်က္ေကြ်းတာဘာမွ မစားဖူးေသးဘူး...
ကို ့ေယာကၤ်ား ကို ေစာင့္ေလွ်ာက္ရမယ္ဆိုတာ မမစိတ္ထဲ မွာမရိွဘူးလား...
ေမာင္ ဘာၾကိဳက္တယ္ ဘာစားတယ္ဆိုတာလဲ မမသိေနတာပဲ..တစ္ေန ့တစ္ေန ့ ကုမၸဏီနဲ ့အိမ္နဲ ့ပဲ ျပီးေနတယ္..
ေမာင္...မမကို အဲလိုမေျပာပါနဲ ့...မမ ေမာင့္ေပၚကို ဘယ္ေလာက္ခ်စ္တယ္ဆိုတာ ေမာင္သိပါတယ္..
မမ အိမ္ေထာင္တစ္ခု မွာ ခ်စ္ပါတယ္ ဆိုတဲ့ စကားေလးနဲ ့တင္ ကိုေယာကၤ်ားကို ေျပာထားလို ့ မျပီးဘူး...
ဟုတ္ပါ ျပီ ေမာင္ရယ္..ဒါဆိုလဲ ဒီေန ့ မမကုမၸဏီ ကေစာေစာ ျပန္လာမယ္ေနာ္..
ေမာင္ၾကိဳက္တဲ ့ ၾကာစံဟင္းခါးေလးကို မမကိုယ္္တိုင္ ခ်က္ေကြ်းမယ္ေနာ္..
အခုေတာ ့မမ ကုမၸဏီသြားေတာ ့မယ္ေနာ္....
ဒီလို နဲ ့ မမထြက္သြားျပီး က်ေနာ္က ေတာ ့ အေဖရဲ ့ ပုဇြန္ကန္ငါးကန္ကို အေၾကာင္းျပဳျပီး သြားတစ္ရက္မသြားတစ္ရက္ သေဘာပဲ လုပ္ေနပါတယ္။
အခု ေတာ ့ လူသားခ်င္း နွမခ်င္း မစာမနာ လုပ္တတ္တဲ ့ ေဒၚခ်ယ္ရီ က်ေနာ့္ေအာက္မွာ ျပားျပားေမာက္ေနရပါျပီ။
က်ေနာ္နွမအတြက္ ေလွ်ာ္ေၾကး အျပည့္အ၀ ေပးဖို ့တာ ျပင္ထားပါေတာ ့ေဒၚခ်ယ္ရီ။