Monday, June 30, 2014

ဒဏ္ရာတစ္ခုရဲ ့ ေလွ်ာ္ေၾကး အပိုင္း (၇)


"ဒဏ္ရာ တစ္ခု ရဲ ့ ေလွ်ာ္ေၾကး"


ေဒၚခ်ယ္ရီ ရဲ ့ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ရိႈင္းထက္ ရဲ ့ ရက္ဆက္ျခင္း ဘယ္ဘ၀ က ၀ဋ္ေၾကြး ေတြ ပါလာခဲ ့ၾကတာလဲ။
အခုေတာ ့ ဗိုလ္ရိႈင္း တစ္ေယာက္ တစ္ခါ တစ္ခါ တစ္ပါတ္ ေလာက္ ရြာက ေပ်ာက္သြားလိုက္ ။
တစ္ခါတစ္ခါ သူ ့အေမ ့ နွင္ ့ သူညီမေလးရဲ ့ အုတ္ဂူ ၾကား မွာ သြားသြားငို လိုက္ နဲ ့။
ရြာက လူေတြ က သူ ့ကို ဂရုမစိုက္ေပမယ့္ ေက်ာင္းဆရာမ ကေတာ ့ သူ့ကို ေတြ ့တိုင္း သူဘ၀ရဲ ့ေနာက္ ေၾကာင္းေတြကို အစဏ ေမးၾကည့္ ေတာ့လဲ
ဘာမွ ျပန္မေျပာ ဒီလို အခ်ိန္ ရိွသေရြ ့ စိတ္ေတြ ကို အရက္ထဲ ေမွ်ာ ျပီး သူဘ၀ကို သူ ကိုယ္ တိုင္ပဲ ေမ ့ေနျပီထင္ပါတယ္။
ဒီေန ့ေတာ ့ အရက္ပုလင္းကို လက္က ကိုင္ျပီး ေခါင္းငိုက္စိုက္နဲ ့အရက္ဆိုင္ထဲ ၀င္လာတဲ ့ ဗိုလ္ရိႈင္း ကို အရက္၀ိုင္းက လူေတြ ျမင္တာနဲ ့ေခၚေနၾကပါျပီ။

....ဟ...ဗိုလ္ရႈိင္း ၾကီး လာျပီ ထိုင္ကြာ ..စကားေလး ဘာေလး ေျပာရေအာင္....
....ခ်ကြာ ဒီမွာ အရက္....

...ဘာလဲ ခင္မ်ား တို ့ က က်ဳပ္ ကို အရက္ေသာက္ခိုင္းျပီး ေမးခ်င္တာ ေမးမယ္ေပါ ့....
...ဒါေပါ ့ကြ ..မင္းစကားေျပာတာ ငါတို ့ၾကိဳက္လို ့ပါကြာ.....
....အဲဒါပဲ ဗ်...စကားမဟုတ္ဘူး.....စ....ကား......ဗ်...
....စလိုက္တာနဲ ့ ကားကားျပီး ဟိုေရာက္ ဒီေရာက္ ေရာက္သြားလို ့ ...စ...ကားလို ့ေခၚတာဗ်...
ဗိုလ္ရိႈင္း စကားသံေလးေလးၾကီးျဖင့္ ေျပာလိုက္ ေရာ အရက္၀ိုင္းက လူေတြ တဟားဟားရယ္ၾကပါေတာ ့သည္။
.....ဟားဟား....ဟုတ္တယ္ဟ....မင္းေျပာတာမွန္တယ္...
....အခု ၾကည့္ ေလ ခင္မ်ားတို ့ တ..ကို စလုံးနဲ ့သပ္( တစ ္)ကေရွ ့ ကထားလိုက္ျပီး....
...ေနာက္က ရ...ကၾကီးနဲ ့သပ္ (ရက္) လိုက္တဲ ့ တစ္ရက္ တစ္ရက္ ဆိုတာ ကို တန္ဘိုးထားျပီးလုပ္ေနၾကတာ....
...က်ဳပ္က ေတာ ့ အဲဒီ တ...စသပ္ (တစ္) ကို မၾကိဳက္လို ့ တစ္ေနရာ ကို အေရွ ့ က(အ)ကို အစားထိုးလိုက္ (အရက္) ကိုပဲ ၾကိဳက္တယ္...
ဗိုလ္ရႈိင္းတစ္ေယာက္ အခုလို စကားကို တစ္လုံးျခင္း ေျပာ ျပီး အရက္ခြက္ကို ေမာ ့ခ်လိုက္ပါသည္။

....ခ်ခ် ေရာ့ ေနာက္ တစ္ခြက္....
ေနာ္တစ္ခြက္ ဆက္တိုက္ ေသာက္ျပီး ေခါင္းကို ေအာက္စိုက္ကာျဖင့္ ဗိုလ္ရိႈင္း ပါးစပ္မွ စကားလုံးမ်ား တစ္လုံးျခင္း ထြက္ေနပါေတာ ့သည္။
.......ေၾသာ္.......ေလာက ေလာက လူေတြဘ၀ဇာတ္ခုံၾကီးေပၚမွာ တစ္ေလာေလာ နဲ ့ ကေနၾက လို ့(ေလာက ) ျဖစ္လာတယ္ထင္ပါရဲ ့....
...ေၾသာ္.. ဘ၀......ဘ၀ ..ဘဘ တို ့ ၀ေအာင္ စားေနရလို ့ (ဘ၀) ျဖစ္လာတယ္ထင္ပါရဲ ့....
ဒီလို ေျပာရင္းနဲ ့ပဲ စားပြဲေပၚသို ့ ဗိုလ္ရိႈင္း တစ္ေယာက္ ေခါင္းစိုက္သြားပါေတာ ့သည္.။


အခုေတာ ့ ေနြေက်ာင္းပိတ္ရက္ ေရာက္တဲ့အတြက္ ေက်ာင္းဆရာမ ေဒၚခင္မို ့ လဲ ရန္ကုန္ျပန္မွာျဖစ္တဲ ့အတြက္ ေက်ာင္းသူေက်ာင္သားမ်ား နွင့္

ရြာအမိ ရြာအဖ မ်ားနုတ္ဆက္ေနၾကပါတယ္။ ဆရာမကို နုတ္ဆက္ေနေသာ ကေလးအုပ္စု ထဲသို ့၀င္လာသူကေတာ ့ဗိုလ္ရိႈင္း ။
စကားေလးေလးၾကီးနဲ ့ စေျပာပါေတာ ့သည္။
.......ဆရာမ က်ဳပ္လို အရက္သမားကို အဖက္လုပ္ျပီး ခင္တတ္တဲ ့ ဆရာမကို က်ဳပ္ေလးစားပါတယ္...
......က်ဳပ္တို ့ရြာေလးက မ်ိဳးဆက္သစ္ ကေလးေလးေတြကို ေနာင္တစ္ခ်ိန္မွာ ပညာတတ္ ၾကီးေတြ ျဖစ္ျပီး ....
.....က်ဳပ္လို အရက္သမား အရူးၾကီးမျဖစ္ပါေစနဲ ့လို ့ ဆုေတာင္းပါတယ္ဆရာမ...
အခုလို ေျပာျပီး ကေလးအုပ္ၾကားမွထြက္သြားပါေတာ ့သည္။ရြာက လူၾကီးအုပ္စု တခ်ိဳ ့ကလဲ ဗိုလ္ရိႈင္း ရဲ ့ စကားသံ ကိုၾကားျပီး။
....အမယ္ေလး.... မူးရူးျပီးတာ ေနတာ ဒါမ်ိဳးၾက ေျပာတတ္.....


ဆရာမ ေဒၚခင္မို ့ ရန္ကုန္ ကို ေရာက္ေရာက္ျခင္းပဲ သူမ ရဲ ့ အခ်စ္ဆုံး သူငယ္ခ်င္းဆီကို ဖုန္းစေခၚလိုက္ပါျပီ။
.......ဟဲလို ...ေျပာပါ ...
တစ္ဖက္မွ ျပန္ေျပာလာေသာ စကားသံျဖစ္ပါသည္။
.....အမယ္ ....ေကာင္မ ေနေကာင္းလား....
...ဟဲ ့ မိခင္ နင္ျပန္ေရာက္လာျပီလား.....ဆရာမၾကီး ကေလးေတြ စာသင္ရတာ အဆင္ေျပခဲရဲ ့လား...
...ေအး ေျပပါတယ္.....ဒီလို ပါပဲ...ဒါနဲ ့မနက္ျဖန္ ၾကမွ စကားေျပာၾကတာေပါ ့...မနက္ျဖန္ နင့္အိမ္ကို ငါထမင္းလာစားမွာေနာ္...

.....ေအးလာခဲ ့ပါ နင္ၾကိဳက္တဲ ့ဟင္းေတြ ငါ ခ်က္ထားလိုက္မယ္.......
....ေအး အဲဒါေျပာခ်င္လို ့ ဒါပဲ ေနာ္ ငါလဲ ခရီးပန္းလာလို ့ နားလိုက္အုံးမယ္.....
....ေအး...ေအး....
ဆရာမ ဖုန္းေျပာေနသူက ေတာ ့ တျခားသူမဟုတ္ ေဒၚခ်ယ္ရီ တစ္ေယာက္ ျဖစ္ပါသည္။ေဒၚခ်ယ္ရီနွင့္ ဆရာမ ေဒၚခင္မို ့မို ့ တို ့နွစ္ေယာက္က ငယ္သူငယ္ခ်င္းေတြပါ..။
အခုေတာ ့ ေဒၚခ်ယ္ရီ တစ္ေယာက္ သားေလး တစ္ေယာက္ ေမြးျပီးသြားပါျပီ။
ဒီေန ့ေတာ ့ ဆရာမ ေဒၚခင္မို ့ နွင့္ ေဒၚခ်ယ္ရီတို ့နွစ္ေယာက္ စကား လက္စုံၾကေနပါျပီ။
.......ခ်ယ္ရီ ရယ္ ...နင့္မွာလဲ ေယာကၤ်ားရတာ ကံဆိုးလိုက္တာ.....
......ဒါကေတာ ့ ေနာက္ဘ၀က ၀ဋ္ရိွခဲ ့လို ့ပဲ မွတ္ရေတာ ့မွာေပါ ့ေအ.....
.....ဒါနဲ ့ခ်ယ္ရီ သူ ့ကို ဘယ္လို မွ အစအဏ မရေတာ ့ဘူးလား..
....မရေတာ ့ပါဘူး ဘယ္ေရာက္လို ့ ဘယ္ေပ်ာက္ေနတယ္ဆိုတာကိုလဲ မသိပါဘူး...
...သူဒီေလာက္ငါ့အေပၚကို ရက္ဆက္လိမ့္မယ္လို ့ငါမထင္ခဲ ့ဘူး....
....အခု ေတာ ့ သူနဲ ့ငါနဲ ့ရခဲ ့တဲ ့ သားေလးေတာင္ တစ္နွစ္ျပည့္ေတာ ့မယ္...
....ငါ ငါ့ပါတ္၀န္းက်င္ေတာ ့ ေတာ္ေတာ္ေလး သိကၡာက်ခဲ ့ရတယ္...
...ငါ သူ ့ကို ခ်စ္လြန္းလို ့ သားေလးနံမည္ေတာင္ ရိႈင္းမင္းထက္ လို ့ေပးခဲ ့တယ္...

...ေနပါအုံး.. သူနံမည္က ဘယ္လို ေခၚလဲ....

....ရိႈင္းထက္.....ပါ...

...ဒါနဲ ့ ေနအုံး နင့္ ေယာကၤ်ား ဟုတ္လား ဆိုတာ အတိက်ေတာ ့ ငါမသိဘူး...
...ငါတာ၀န္ က်တဲ ့ရြာေလးမွာေတာ့ .. အရက္သမား တစ္ေယာက္ ...ရိွတယ္..
....သူကို ရြာက လူေတြ ေခၚတာေတာ ့ ဗိုလ္ရိႈင္းတဲ ့.....

...အမယ္ေလး ေကာင္မ နင္က ငါ ့ကို လာေနာက္ေနျပန္ျပီ...သူက အရက္ ဘယ္တုံးကမွ မေသာက္ဘူး...
...နာမည္တူမရွား လူတူမရွားပါေအ......

ေဒၚခ်ယ္ရီတစ္ ေယာက္ ဆရာမ ေျပာတာကို ေနာက္ေနတယ္လို ့ ထင္ေနပါေတာ့ သည္။

.....ဒါေပမယ့္ သူအရက္ေသာက္ မူးရူးျပီးသာ ေနတာ အကုန္သိတယ္...
...ငါကိုလဲ ခင္တယ္...
...အမယ္ နင္က ေက်ာင္းဆရာမ လုပ္ျပီး အရက္သမားနဲ ့အေပါင္းအသင္း ျဖစ္လာတယ္ေပါ့ ....
....ခ်ယ္ရီ.. နင္ငါေျပာတဲ ့စကားကို ဆုံးေအာင္နားေထာင္အုံး...
....သူအရက္ေသာက္တာ သူ ့မွာ ခံစားခ်က္ ျပင္းျပင္း ထန္ထန္ တစ္ခု ရိွလို ့ေသာက္ေနတယ္လို ့ပဲ ငါထင္တယ္...
.....ဒါေပမယ့္ သူအေၾကာင္းကို ေမးရင္ေတာ ့ ရူးခ်င္ေယာင္ေဆာင္သြား တယ္ ဘယ္သူကို မွ မေျပာဘူး...
...ဒါနဲ ့ နင့္ ဆီ မွာ သူဓာတ္ပုံ ရိွလား....
ေဒၚခ်ယ္ရီ တစ္ေယာက္ ဆရာမ ေျပာတဲ ့ စကားမ်ားကို နားေထာင္ျပီး စိတ္ထဲ တစ္မ်ိဳး ျဖစ္သြားသည္။
...ေအး မဂၤလာေဆာင္ စဥ္ကရိုက္ထားတဲ ့ ဓာတ္ပုံေလးတစ္ပုံေတာ ့ ရိွတယ္ဆိုျပီး ေဒၚခ်ယ္ရီ မွ ယူ၍ျပလိုက္ပါေတာ့ သည္။
ဆရာမ ေဒၚခင္မို ့ ဓာတ္ပုံကို ၾကည့္ ျပီး ထြက္လာတဲ ့စကားသံက။
.....ဟဲ့ ...ခ်ယ္ရီ... ဒီပုံထဲ က မ်က္နွာ နဲ ့တစ္ပုံစံတည္းပဲ.....
...ဟုတ္တယ္ ...နင့္ေယာကၤ်ား ကို ရိႈင္းထက္ လုံး၀ ျဖစ္နိုင္တယ္.....
ေဒၚခ်ယ္ရီ ၀မ္းသာလြန္း ၍ထြက္လာေသာစကားမ်ား တုန္ရီေနပါသည္။
....နင္တကယ္ေျပာတာလား မိခင္ ....
...တကယ္ေျပာတာေပါ ့....
...ဒါဆို အဲ ဒီရြာကို ငါကို အခုလိုက္ပို ့ေပးပါ ဟာ... ငါေတြ ့ခ်င္လွ ျပီ....
...ေအးပါ ဟာ ငါမနက္ျဖန္လိုက္ပို ့ ေပးပါမယ္...ငါလဲ ကိုယ္ခ်င္းစာပါတယ္...
အခုေတာ ့ ေဒၚခ်ယ္ရီ တစ္ေယာက္ ၀မ္းသာျခင္းမ်ားစြာျဖင့္ ရင္ေတြခုန္ေနပါေတာ့ သည္။

ေဒၚခ်ယ္ရီ ရိႈင္းထက္ကို ေတြ ့ ေတြ ့ျခင္းပဲ ေျပး၍ဖက္ျပီး ရိႈင္းထက္ရဲ ့ရင္ခြင္ၾကား ကို ေခါင္းကေလးတိုး၀င္ကာျဖင့္
စကားလု ံးသဲ ့သဲ ့ေလးေတြ ထြက္က်ရင္း ေပ်ာ္လြန္း၍ မ်က္၀န္းမွ မ်က္ရည္မ်ားေတာင္ စီးက်ေနပါေတာ့ သည္။
......ေမာင္...ရယ္ မ ကို ထားခဲ ့ျပီး ကိုယ့္ဘ၀ ကို ဘာျဖစ္လို ့အခုလို လုပ္ေနရတာ လဲ ေမာင္ရယ္....
...အခုဆိုရင္ မ မွာ သားေလး ေတာင္ တစ္နွစ္ျပည့္ကာနီးျပီေမာင္...
...ေမာင္ မနဲ ့ ျပန္လိုက္ ခဲ ့ေတာ ့ေနာ္....
...ေမာင္နဲ ့ မတို ့ ရဲ ့ ဘ၀ ေလး အခုခ်ိန္ကစျပီး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ မိသားစု ဘ၀ေလး ေဆာက္တည္သြားရေအာင္...
...ေနာ္....ေမာင္....
....မ ေမာင္ကို အရမ္းခ်စ္တယ္ ...တစ္ရက္မွ ေမ ့လို ့မရခဲ ့ပါ ဘူး..ေမာင္...သိလား....

ရြက္၀ါေတြ ေျမလူး ..
ဒီေႏြဦးမွာ သစ္ရြက္ေတြ ေျမခ..
ေႏြတညရဲ ့ လျပာျပာေအာက္မွာ..
မိူင္းညိဳ ့ညိဳ ့တိမ္အိုေတြ ရြာခ်လို ့..
ေႏြလား မိုးလား ဆိုတာ မသိခဲ ့ရပါဘူးေမာင္...
ေမာင့္ ေျခရာေတြ ေပ်ာက္လို ့..
ေန တစ္ရာေအာက္မွာ ..
အပူသည္ တစ္ေယာက္လို ့..
ငိုခဲ ့ရတဲ ့ရက္ေတြ မနည္းေတာ့ ပါဘူး ေမာင္ရယ္...


( ဒီစကားေတြ အားလုံးကေတာ ့ ေဒၚခ်ယ္ရီ တစ္ေယာက္ သူအရမ္းခ်စ္လွပါေသာ ရိႈင္းထက္ ကို ေတြ ့ရင္
ေျပာဖို ့အတြက္ စိတ္ကူးမ်ား ရင္ေနပါေတာ ့သည္။)

သူမရဲ ့ စိတ္ကူးမ်ားအတိုင္း ျဖစ္လာမလား. ျဖစ္မလာဘူးလားဆိုတာ လာမယ့္ ဇာတ္သိမ္းပိုင္းကို
ေစာင့္ေမွ်ာ္ေပးၾကပါအုံး ခင္မ်ာ...
လာေရာက္ ဖတ္ရႈ ့သြားေသာ သူငယ္ခ်င္မ်ား ကို ေလးစားလွ်က္
ေက်းဇူးတင္စြာျဖင့္ ေမာင္လြမ္းဆု 

Sunday, June 22, 2014

ဒဏ္ရာတစ္ခုရဲ ့ ေလွ်ာ္ေၾကး အပိုင္း (၆)

ဒဏ္ရာ တစ္ခုရဲ ့ ေလွ်ာ္ေၾကး....(၆)




သံသရာ စက္၀န္းထဲမွာ ငိုေၾကြးရင္း နဲ ့ ရင္ေမာခဲ ့ရပါျပီ....ျဖစ္ခ်င္တဲ ့အရာကို ျဖစ္လာေအာင္ လုပ္နိုင္ခဲ ့ေပမယ့္
မျဖစ္သင့္ တဲ ့အရာေတြကလဲ ျဖစ္လာခဲ ့ေတာ ့ ငိုေၾကြးရင္း နဲ ့သံသရာ စက္၀န္းၾကီးကို ဆက္ရအုံးမယ္ေပါ ့။
အခု အေမ ့ရဲ ့အုတ္ဂူ နဲ ့ ညီမေလးရဲ ့အုတ္ဂူ ၾကားမွာ က်ေနာ္ ငိုေနရင္း ေနာက္က ေရာက္လာသူက ေတာ ့ တစ္ျခားသူမဟုတ္
က်ေနာ္နဲ ့ငယ္ငယ္က ေပါင္းလာခဲ ့တဲ ့က်ေနာ္သူငယ္ခ်င္း ျမင့္ေသာ္ ပါ။
ျမင့္ေသာ္ ေျပာလာတဲ ့စကားေတြကေတာ့ ။
....သူငယ္ခ်င္း မင္းျပန္လာတယ္ ၾကားလို ့ မင္းဒီေနရာမွာ ရိွေနမယ္ဆိုတာ ငါ သိလို ့ လိုက္လာခဲ ့တာ....
...ဒီလို ပါပဲလူဘ၀ၾကီး က ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တာေတြ အားလုံးျဖစ္လို ့မရပါဘူး.. ..
..ေလာကၾကီးက ျဖစ္ေပးတဲ ့အရာေတြနဲ ့ပဲ ဒုိ ့ေတြ ျဖစ္ေနၾကရတာပါ ...
...လာပါ သူငယ္ခ်င္း ရာ ရြာျပန္ရေအာင္.....
...ေဟ ့ေကာင္ ဖိုးေသာ္ ဒီအခ်ိန္မွာ ငါ ဘယ္ေလာက္ခံစားေနရတယ္ဆိုတာ မင္းသိမွာပါ ...
..ေအးပါကြာ ငါသိပါတယ္... အခု မင္းဘာျဖစ္ခ်င္လဲ ငါ ့ကို ေျပာ....
...ငါ ဒီအရာေတြ အားလုံးကို ေမ့လို ့ရတဲ ့ေမ ့ေဆးရိွရင္ ငါ ့ကို ေပးပါလားကြာ...
က်ေနာ္လဲ ငိုရင္းကေန ျမင့္ေသာ္ကို ျပန္ေျပာေနပါေတာ ့တယ္။
...ေလာကၾကီး ကို ငါမုန္းတယ္..ေလာကၾကီး က မတရားဘူး ကြာ...
..တစ္ဖက္သပ္ ဆန္တယ္..ဒီေန ့ဒီအခ်ိန္က စျပီး ငါ ရႈိင္းထက္ ဆိုတဲ ့ဘ၀ မရိွေတာ ့ဘူး...
..ရိွေနလို ့လဲ ဘာမွ အဓိပၸါယ္ မရိွေတာ ့ဘူး...
...ကဲပါ ရိႈင္းထက္ ရာ မင္း အခု စိတ္ေျပ လက္ေပ်ာက္ ျဖစ္ေအာင္ ငါနဲ ့လိုက္ခဲ ့...
..ဘယ္ကို လဲ ဖိုးေသာ္.....
....ရြာထိပ္က ေဒၚေသာင္းစိန္ အရက္ဆိုင္ကိုေပါ ့...ဒီညအိပ္လို ့ရေအာင္.. အမူးေသာက္ခ်လိုက္ကြာ...
...ျဖစ္ခ်င္တာ ျဖစ္ တစ္ခါထဲ အရက္မူးျပီး ေသသြားရင္ ပိုေကာင္းတယ္..ကြာ....ဖိုးေသာ္...

ဒီလိုနဲ ့ပဲ အဲ ဒီေန ့ကေနစျပီး က်ေနာ္ ေသာက္လာခဲ ့တဲ ့အရက္ ထမင္းစားဖို ့ဆိုတာ စိတ္ထံဲ မွာမရိွေတာ့ ဘူး။
အခု ေတာ ့ က်ေနာ္ တစ္လေက်ာ္ခဲ ့ပါျပီ။ ထမင္းကို လဲ စိတ္ကူးရိွတဲ ့အခ်ိန္ ေတြ ့တဲ ့ အိမ္ ေတာင္းစားလိုက္တာပါပဲ။
မိုးလင္းက မိုးခ်ုဳပ္အရက္ပုလင္း ခါးထိုးျပီး အရက္နဲ ့ပဲ ဘ၀ကို ေမ်ာေနပါေတာ ့သည္။အရက္မူးျပီဆို ေတြ ့ရာ လမ္းေဘးကို ထိုးအိပ္ျပီး
လူေတြနဲ ့ကို အေရာမ၀င္ခ်င္ေတာ ့ပါ။ ေရကို လဲ တစ္လရိွလို ့ တစ္ခါ မခ်ိဳးျဖစ္ စုတ္ျပတ္ေနတဲ ့ က်ေနာ္ဘ၀ၾကီးကို မရိွေတာ ့ဘူးလို ့ပဲ ထားလိုက္ပါေတာ ့တယ္။
ရြာက လူေတြ ကလဲ က်ေနာ္ကို အရက္ အလြန္ကြ်န္ေသာက္ျပီး စိတ္မမွန္ေတာ ့တဲ ့ အရူးတစ္ေယာက္လို ပဲ ထင္ေနၾကပါျပီ။
က်ေနာ္ လဲ သူတို ့ထင္ေနသလို ေျပာခ်င္တာေတြ ေပါက္ကယေျပာျပီး သြားခ်င္တာသြား အိပ္ခ်င္တဲ ့ေနရာ အိပ္ေနေတာ ့ ဘယ္သူမွာလဲ က်ေနာ္ကို
အဖက္မလုပ္ၾကဘူးေပါ ့ အရက္ေသာက္စရာမရိွရင္လဲ အရက္ဆိုင္သြားေတာင္းေသာက္ ဟို၀ိုင္းတစ္ခြက္ ေတာင္းေသာက္ ဒီ၀ိုင္း တစ္ခြက္ေတာင္းေသာက္နဲ ့
အခု ေတာ ့ ရြာထဲ ကလူေတြ အျမင္ ေတာ ့အရူး သူေတာင္းစားၾကီးေပါ ့။
အခုလဲ ၾကည့္ ေလ ရြာကလူေတြ က်ေနာ္ အိပ္ေနတဲ ့ လမ္းေဘးက ျဖတ္ေလွ်ာက္ရင္း ေျပာေနလိုက္ၾကတာ။

္.....အမယ္ေလး ဒီလူ သူ ့ညီမ ေသသြားျပီး ရန္ကုန္ကိုတက္သြား..ျပန္လာေတာ ့ သူ ့အေမေသေတာ ့ အစာမစားပဲ အရက္ကို ရူးတဲ ့အထိ ေသာက္တာေလ ...
...အခုရူးေနျပီ ၾကည့္ပါအုံး...
..ေအး ဟုတ္ပ ေအ.. သူ ့နားက ျဖတ္သြားရတာ လဲ နံေဆာ္ ေနတာပဲ...

....ဟဲ ့ ဗိုလ္ရိႈင္း မစားမေသာက္နဲ ့ေသေတာ ့မွာပဲ..
က်ေနာ္နဲ ့ ေမြးခ်င္း မကင္းတဲ ့လူေတြ ကေတာ ့ က်ေနာ္ကို ေတြ ့ရင္ တစ္ခါတေလ အေခၚအေျပာလုပ္ပါတယ္ ငါတို ့အိမ္လိုက္ျပီး ထမင္းစားပါလား...နင့္ကို ေမြးခ်င္းမို ့ေခၚေကြ်းတာေနာ္...
က်ေနာ္လဲ မူးမူး ရူးရူး နဲ ့ မ်က္လုံး ဖြင့္ ၾကည့္ ျပီး စကားကို တစ္လုံးျခင္း ျပန္ေျပာလိုက္ပါတယ္။
....ေနပါ အုံး ...ခင္မ်ားက ေမြးခ်င္မို ့ ေခၚေကြ်းတာဆိုေတာ ့ေမြးခ်င္းမဟုတ္ရင္ မေကြ်းဘူး ဆိုတဲ ့သေဘာေပါ ့...
....ဒီလိုမ်ိဳး စိတ္ဓာတ္ရိွတာ က်ဳပ္ ေမြးခ်င္း မဟုတ္ဘူး....သြား ခင္မ်ားအိမ္ကို က်ဳပ္ တစ္သက္လုံး ထမင္းလာမစားဘူး....
ဒီေန ့လဲ ၾကည့္ အရက္ဆိုင္ထဲ ၀င္သြားလိုက္တာနဲ ့ အရက္၀ိုင္းက အရက္သမားေတြ။
...ဟဲ ့ ဗိုလ္ရိႈင္း လာကြာ ဒီမွာထိုင္ ဒီေန ့ ငါတို ့ မင္းနဲ ့စကားေျပာခ်င္လို ့ ကြာ....ဒီေန ့ မင္းကို ငါ တို ့ အရက္တိုက္မယ္....

က်ေနာ္လဲ မ်က္လုံးမဖြင့္ တစ္ခ်က္ ဖြင့္ တစ္ခ်က္နဲ ့သူတို ့နဲ ့စကားေျပာေနပါေတာ ့သည္။
...ေကာင္းတာေပါ ့... အရက္မွာ သစၥာရိွတယ္....သစၥာမွာ အရက္မရိွဘူး...ဟုတ္တယ္ေနာ္...
...ဟားဟား ဟုတ္တယ္ ဟုတ္တယ္ ဗိုလ္ရႈိင္း ရ...
...မင္း ရန္ကုန္မွာ ဘာေတြ ျဖစ္လာတာလဲ ငါတို ့ ေျပာျပကြာ....
...က်ဳပ္လား ရန္ကုန္မွာ ရကုန္ ျဖစ္လာခဲ ့တယ္...ရွင္းတယ္ေနာ္...
..ဟားဟား ..ေရာ ့ ..ကြာ ခ်ေနာက္တစ္ခြက္..
..မင္း..ထမင္းေလးဘာေလးလဲ စားအုံး ၾကာရင္ ေသလိမ့္မယ္....
..ဘာဗ် ..ေနပါအုံး ထမင္းစားရင္ မေသဘူးလို ့ ခင္မ်ားတို ့ကို ဘယ္သူက ေျပာလဲ...
..ထမင္း တစ္ေန ့သုံးခါစားေနတာေတာင္ ေသေနတဲ ့ လူေတြ တစ္ဖုတ္ဖုတ္ .....
..ဒီမွာ ခင္မ်ားတို ့အေသခ်ာ စဥ္းစားၾကည့္...
...အသက္ရွင္ေနလို ့ ထမင္း စားေနရတာလား....ထမင္းစားလို ့အသက္ရွင္ေနရတားလား... ကဲေျပာ...
.ဟဟဟ ..ဒီေနရာေတာ ့ အရူးက တစ္မူး သာသြားျပန္ျပီ....ကဲ ငါတို ့မသိဘူးကြာ မင္းေျပာျပပါအုံး..
ေဘး၀ိုင္းက လူေတြ လဲ ဗိုလ္ရႈိင္း ရဲ ့ စကားေတြ စိတ္၀င္းတစ္စားနဲ ့နားေထာင္ေနပါေတာ့ သည္။
ဗိုလ္ရိႈင္း တစ္ေယာက္ လဲ ေခါင္းငိုက္စိုက္ျဖင့္ သူေျပာခ်င္တာေတြပဲ ေျပာေနပါေတာ ့သည္။

...က်ဳပ္ေျပာ ရမွာေပါ ့... ေျပာမယ္...ထမင္းစားလို ့အသက္ရွင္ေနတာလဲ မဟုတ္..
..အသက္ရွင္လို ့ထမင္းစားေနတာလဲ မဟုတ္.... သူစားခ်င္လို ့စားတယ္ ..
...သူရွင္ခ်င္လို ့ရွင္တယ္...ဒါပဲံ...
ဗိုလ္ရိႈ္င္း တစ္ေယာက္ စကားကို ေလးေလးၾကီးျဖင့္ ေျပာေနပါေတာ့ သည္။
ဟားဟားးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး...ဆိုျပီး ေဘး၀ိုင္းက လူေတြ ပါ အားလုံး ရယ္ေနပါေတာ ့သည္။
..ဒါနဲ ့ေနပါ အုံး ဗိုလ္ရႈိင္း ရ...သူဆိုတာက ဘယ္သူလဲ...
...ဟ...ခင္မ်ားတို ့ က က်ဳပ္ကို အရူးအရူးနဲ ့ခင္မ်ားတို ့မရူးတဲ ့လူ ေတြ က ဘာမွကိုမသိၾကဘူး....
..သူစားခ်င္ လို ့စားတယ္ ဆိုတာ စိတ္...
...သူရွင္ခ်င္လို ့ ရွင္တယ္ဆိုတာ အတိတ္...ဒါပဲ ..
..သိခ်င္တဲ ့အေၾကာင္းရာေတြ ရိွရင္ ေနာက္ရက္ၾကမွ အရက္တိုက္ျပီးစေမး အခုက်ဳပ္အိပ္ျပီဆိုျပီး
ဗိုလ္ရိႈင္းတစ္ေယာက္ စားပြဲေပၚတြင္ေခါင္းခ် အိပ္ေပ်ာ္သြားပါေတာ ့သည္။
အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ အရက္ဆိုင္ထဲ က အရက္သမားအုပ္စု စကားအသံေတြကေတာ ့
....ဒီေကာင္ ရူးတာရူးတာ ဒီလိုၾကလဲ ေျပာတတ္...
...ဟုတ္တယ္ဗ်ာ...

ညေနဘက္ တစ္ခါတစ္ေလ ေက်ာင္းဆင္း လာတဲ ့ ကေလးအုပ္စုေတြဆို ဗိုလ္ရိႈင္းကို ေတြ ့ရင္ သီခ်င္းဆိုခိုင္း ပုံျပင္ေျပာခိုင္းနဲ ့
ဗိုလ္ရိႈင္း ကေလးေတြ နဲ ့လဲ ဓာတ္က် ေနတာပဲ။
.....ဦးဗိုလ္ရိႈင္း....ဦးဗိုလ္ရိႈင္း..သားတို ့ကို ပုံျပင္ေျပာျပ....
ဒါဆိုရင္ သူက ျပဇာတ္မင္းသားၾကီးလိုလို အသံကို လုပ္ျပီး ကေလးေတြကို ဟုတ္တာေတြ ေရာ မဟုတ္တာေတြ ေရာေျပာျပေနပါေတာ့ သည္။
...ကဲ ပုံေျပာျပရမယ္ဆိုရင္ အားလုံးထိုင္ၾက....
ကေလးေတြလဲ သူ ့ရဲ ့ေဘးမွာ ၀ိုင္းျပီး ထိုင္ေနၾကပါေတာ ့သည္။
...ဟိုး မနီးမေ၀းတုံးက .....ဦးပုံ နဲ ့ ေဒၚျပင္ဆိုတဲ ့လင္မယား နွစ္ေယာက္ရိွၾကတယ္....
....အဲဒီ သူတို ့ လင္မယားကို နိုင္တဲ ့လူေတြ က ဘယ္လိုလုပ္လဲ ဆိုေတာ ့.....
..ဦးပုံ ကို လမ္းေဘးအမႈိက္ေတြ ပုံလို ့ ဆိုျပီး စည္ပင္သာယာက ဖမ္းသြားတယ္...
...ေဒၚျပင္ ကို ေတာ ့ နိုင္ငံျခား ေရာင္းစားလိုက္တယ္...
..ေဒၚျပင္ကေတာ ့ နိုင္ငံျခားေရာက္လို ့ ေကာင္းစားတာေပါ ့.....
..ဦးပုံ ကေတာ ့ အမိႈက္ပုံ ထဲ မွာၾကီးပဲ အိပ္ေနရလို ့ နံေဆာ္ေနေတာ့တာေပါ့..ကဲ..ဟုတ္ျပီလား ကေလးတို ့...
...ဟုတ္ကဲ ့ ပါ ဦးဦး ဗိုလ္ရိႈင္းၾကီး...
..ဒါဆို ကို ယ့္အိမ္ကို ျပန္ၾကေတာ ့...ငါလဲ အရက္သြားေသာက္ေတာ ့မယ္ဆိုျပီး သူ လဲ အထ သူနားကို ေက်ာင္းဆရာမ ေရာက္လာပါေတာ ့တယ္။
ကေလးေတြ လဲ ဆရာမ လာတာေတြ ့လို ့ေျပးသြားၾကျခင္းျဖစ္ပါသည္။ဆရာမက ေတာ ့ ရြာကို အထက္က ခ်ေပးလိုက္ တဲ ့အလယ္တန္းျပ ဆရာမ
ေဒၚခင္မို ့ ဆရာမလဲ ရြာကို တာ၀န္က်တာ နွစ္၀က္ေလာက္ရိွေနျပီဆိုေတာ ့ ဗိုလ္ရိႈင္း အေၾကာင္းကို ရြာကလူေတြ ေျပာထားလို ့တစ္စိတ္တစ္ပိုင္း
ေလာက္ေတာ ့သိထားပါျပီ။ဆရာမလဲ က်ဳပ္တို ့ရြာရဲ ့ ပညာေရးအတြက္ ကေလးေတြကိုအခုလို လာသင္ေပးတာ ေက်းဇူးအမ်ားၾကီးတင္ပါတယ္...

..ေနပါအုံး ကိုဗိုလ္ရိႈင္း ကိုဗိုလ္ရိႈင္း ကို ဆရာမ တစ္ခုေလာက္ေမးပရေစ...
..ေမးပါ ဆရာမ တစ္ခုမကဘူး အမ်ားၾကီးေမးလို ့ရတယ္.. က်ဳပ္ ေျဖနိုင္တဲ ့အရာ ေျဖေပးပမယ္ဆရာမ...
....ကိုဗိုလ္ရိႈင္း တကယ္ရူးေနတာလား...
..ဗ်ာ ....ဆရာမ က်ဳပ္ကို ဘယ္လိုျမင္လဲ ...ဆရာမ က်ဳပ္ကို အရူးလို ့ျမင္ရင္ က်ဳပ္ရူးေပါ ့...
...ဒါမွမဟုတ္ ဆရာမ က်ဳပ္ကို အေကာင္း လို့ ျမင္ရင္ က်ဳပ္အေကာင္းေပါ ့..
..ဒါကေတာ ့ၾကည့္ လို ့ ျမင္တဲ ့ လူနဲ ့ပဲ ဆိုင္ပါတယ္ဆရာမ..
..ဆရာမက ေတာ ့ ကို ဗိုလ္ရိႈင္း ကို လူေကာင္းလိုပဲ ျမင္တယ္.....။

...ဆရာမလူေကာင္းျမင္ရင္ က်ဳပ္လူေကာင္းေပါ ့...

..က်ဳပ္ရူးတာလား.. မူးတာလား ဆိုတာ က်ဳပ္ကိုကိုယ္လဲ မသိဘူး...
..ရြာထဲ ကလူေတြ က်ဳပ္ကို အရူး လို ့ျမင္ေတာ ့ က်ဳပ္ အရူးေပါ ့ဆရာမ...
...အဲဒါ ေတြ ကို အဲ လို သိပါ လွ်က္နဲ ့ ကိုယ့္ဘ၀ကိုဘာျဖစ္လို ့ ဒီလို လုပ္ေနတာလဲ.....
..ဒီလိုလုပ္ရင္ ဟိုလို ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္တယ္...ဟိုလို လုပ္ရင္ ဒီလို ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္လာတဲ ့ ေလာက ၾကီးကို စိတ္နာတယ္ဆရာမရယ္...
..ကဲ.. က်ဳပ္ အရက္ေသာက္ဖို ့ အခ်ိန္ ေတာ္ေတာ္ေလးေနာက္က် သြားျပီ က်ဳပ္ကို သြားခြင့္ျပဳပါအုံးဆရာမ..
ဗိုလ္ရိႈင္း လဲ ဆရာမ အနားက ေန သီခ်င္း ေလး ဆိုကာျဖင့္ ထြက္သြားပါေတာ ့တယ္။
..........ေလာကၾကီးက မင္းထက္သာတယ္...
..........ေလာကၾကီးက မင္းထက္မာတယ္ ...
..........မင္း ပဲ ဒုကၡ ေရာက္လိမ့္ မယ္......

ဆရာမလဲ တစ္လမ္း ျခင္းေလွ်ာက္သြား တဲ ့ ဗိုလ္ရိႈင္း ေက်ာျပင္ ၾကီးကို ၾကည့္ ရင္း အသက္ျပင္း တစ္ခ်က္ မႈတ္ထုတ္၍က်န္ခဲ ့ပါေတာ ့သည္။
****************************************

ေဒၚခ်ယ္ရီ တစ္ေယာက္ လဲ ကိုယ္၀န္ အရင့္မာၾကီး ျဖင့္ ရိႈင္းထက္ ကို တစ္ေန ့ ျပန္လာလိမ့္ မယ္လို ့ ေမွ်ာ္ခဲ ့တာ အခုေတာ ့ ေျခရာေျဖာက္ခဲ ့သူက
ေျဖာက္ခဲ ့သလို ေရၾကည္ေနာက္ခဲ ့သူက လဲ ေရၾကည္ ေနာက္ျပီးခဲ ့၍ သားဦးေလးတစ္ေယာက္ ဖြားကာနီးေနပါျပီ။
ေဒၚခ်ယ္ရီ လဲ အိမ္အေပၚ က ၀ရံတာမွာ လမ္းေလွ်ာက္တိုင္ေမွ်ာ္ခဲ ့ရတဲ ့ျခံတခါး၀ၾကီးဆီ။
သတိရ တိုင္း ေမာင္ျပန္လာမယ္စိတ္ကူးမ်ားျဖင့္ ေမွ်ာ္ကာၾကည့္ ရင္း က်ခဲ ့ရတဲ ့ ၀ရံတာေပၚက မ်က္ရည္က တံခါး၀ ဆီစီး၍အလြမ္းေခ်ာင္းေလးေတာင္ျဖစ္ေနပါ
ေတာ ့သည္။
မေမ့ နိုင္သူ က သတိရ ျခင္းေတြ နွိပ္ဆက္လို ့ေၾကကြဲ ေနရေပမယ့္ ေမ့နိုင္သူက ေတာ ့ အရက္က နိွပ္ဆက္လို ့ေလာကၾကီးကို ေတာင္ ေမ ့လိုက္ျပီတဲ ့။

............ေၾသာ္..ေမာင္ရယ္္ ရက္ဆက္လိုက္တာ .....
...........ေမာင္ ဘယ္ကို ေရာက္လို ့ ဘယ္ကို ေပ်ာက္ေနပါလိမ့္ ...
...........ေမာင္ ေနနိုင္ခ့ဲ ေပမယ့္ မကေတာ ့ ေမာင္ထြက္သြားတဲ ့ေန ့ကစ...
..........ေမာင္ ့ကို မ တစ္စကၠန္ ့ မွ် ေမ ့လို မရခဲ ့ပါဘူးေမာင္ရယ္....
............ေမာင္ အခု လို တကယ္ ရက္ဆက္သြားလိမ့္ မယ္လို ့ ....
............မ...ထင္မထား မိခဲ ့တာ မ...အမွားပါ...
...........မ ၀ဋ္ရိွသေရြ ့ ခံသြားပမယ္ေမာင္ရယ္...
..........ေမာင္ ျပန္လာမယ္ လို ့ မ...ယုံၾကည္ေနဆဲ ပါပဲ ေမာင္ရယ္...
ေဒၚခ်ယ္ရီတစ္ေယာက္ စိတ္ထဲ က အေတြ းမ်ားစြာျဖင့္ ျခံတံခါး၀ ကို ေငး ၾကည့္ေနရင္း
မ်က္၀န္းအစုံမွ မ်က္ရည္မိုးမ်ား တစ္စိမ့္စိမ့္ ရြာသြန္းေနရပါေတာ ့သည္။
*****************************************************************************************************************************

Wednesday, June 04, 2014

ဒဏ္ရာတစ္ခုရဲ ့ ေလွ်ာ္ေၾကး...အပိုင္း(၅)

ဒဏ္ရာတစ္ခုရဲ ့ ေလွ်ာ္ေၾကးအပိုင္း(၅)


က်ေနာ္ ဘ၀မွာ ေက်ေက်နပ္နပ္ ရခဲ ့ရတဲ ့ ေဒၚခ်ယ္ရီ ရဲ ့ အခ်စ္ ေဒၚခ်ယ္ရီ ေၾကာင့္ ေသခဲ ့ရတဲ ့ က်ေနာ္ညီမေလး က်ေနာ္ဘ၀ျပိဳ ပ်က္ခဲ ့ရတယ္။
အခုေတာ ့လဲ ဘ၀အသစ္ဆိုတာ ေဒၚခ်ယ္ရီနဲ ့ေပါင္းျပီး ထူေထာင္ခဲ ့ရေပမယ့္ အဓိပၸါယ္ ရိွေပမယ့္လဲ အဓိပၸါယ္မဲ ့ခဲ ့တာလဲရိွပါတယ္။
က်ေနာ္ သူမ ကို ရခဲ ့တာ ညီမေလး အတြက္ လက္စား ေခ်ခြင့္ က အဓိပၸါယ္ရိွပါတယ္။ မခ်စ္မနွစ္သက္ပဲ နဲ ့သူမကို လက္ထပ္ခဲ ့ရတာကေတာ ့ အဓိပၸါယ္
မဲ ့ေနလွ်က္ပါ။
အရာရာတိုင္းကို အေကာင္းမျမင္ပဲ ၾကည့္ ခဲ ့တဲ ့ က်ေနာ္ကို ခြင့္လြတ္နားလည္စြာ ခ်စ္တတ္တဲ ့ ေဒၚခ်ယ္ရီကို ေလးစားေပမယ့္ ။ သူမရဲ ့ မာနတရား နဲ ့
လူတစ္ေယာက္ ကို မစာမနာ ေျပာဆိုမူေၾကာင့္ က်ေနာ္ညီမ အသက္တစ္ေခ်ာင္း စေတးခဲ ့တာနဲ ့ပါတ္သက္ရင္ေတာ ့ က်ေနာ္အတြက္ေတာ ့ ဒီကမာၻမွာ
အမုန္းဆုံးလူဆိုရင္ေတာ ့ သူမပါပဲ။
အခု ေတာ ့ သူမနဲ ့ က်ေနာ္ရဲ ့ အိမ္ေထာင္ သက္တမ္း ေျခာက္လျပည့္ခဲ ့ပါျပီ။ ဒီေန ့ သူမ ကုမၸဏီ က ျပန္လာတာ နည္းနည္းေနာက္က်ပါတယ္။
က်ေနာ္ လဲ အိပ္ခန္းထဲ က ကုတင္ေပၚမွာ ခဏအနာယူေနခ်ိန္ သူမ အခန္းထဲ သို ့၀င္လာပါတယ္။
ေဒၚခ်ယ္ရီ ေျပာလာတဲ ့ စကားကို ၾကားလိုက္ရေတာ ့ က်ေနာ္ ရင္ေတြ အရမ္းတုန္လာျပီး ေက်နပ္မူအျပည့္ကို လဲ ရလိုက္ပါတယ္။

ေမာင္... ေမာင့္ ကို မမ ၀မ္းသာစရာ စကားေျပာမို ့ေမာင္...
က်ေနာ္လဲ ေအးေအးေလးပဲ ျပန္ေမးလိုက္ပါတယ္။
....ဘာလဲ...မမ
...မ မွာ ေမာင္နဲ ့ရတဲ ့ရင္ေသြးေလး ရိွေနျပီ...
......ဘာ...မ ဘာေျပာလိုက္တယ္....
မ..မွာ ရင္ေသြးေလး ရိွေနျပီလို ့ ေျပာတာ ေလ.. ေမာင္က ဘာျဖစ္လို ့လဲ...
..ဒါဆိုရင္ ေမာင္ႏြား ျဖစ္ျပီေပါ ့....
က်ေနာ္စကားလဲ ၾကားလိုက္က္ေရာ မမ မ်က္နွာေတြ နီရဲ လာျပီး။
...ေမာင္.. ေမာင္ဘာေျပာလိုက္တယ္...
...ဟုတ္တယ္ ..ေမာင္ ႏြား(လုံး၀) ျဖစ္သြားျပီ...
က်ေနာ္ လဲ လွ်ိဳ ့၀ွက္စြာသိမ္းထားခဲ ့တဲ ့ ေဆးစစ္စာရြက္ကို ျပလိုက္ပါတယ္။
...ဒီမွာ ၾကည့္ ဒါ ေမာင္ ေဒါက္တာ သက္ခိုင္ နဲ ့ျပခဲ ့တဲ ့ေဆးစစ္ခ်က္ ပဲ....
ေဒၚခ်ယ္ရီတစ္ေယာက္ က်ေနာ္ေပးလိုက္ တဲ ့စာရြက္ကို ၾကည့္ျပီး အံ ့ၾသသြားကာ က်ေနာ္မ်က္နွာကို အေသခ်ာၾကည့္ျပီး။
....ဘာ..ေမာင္ ့မွာ ဒီတစ္သက္ ကေလးမရနိုင္ဘူး....ဟုတ္လား...
...ဒါဆို မ ဗိုက္ထဲ က ကေလးက ေမာင္ကေလးမဟုတ္ဘူးလို ့ ဆိုလိုခ်င္တာေပါ ့.....
...က်ေနာ္ ဘာမွ မေျပာခ်င္ေတာ ့ဘူး....ရွင္းေနတာပဲ...
ေဒၚခ်ယ္ရီ တစ္ေယာက္ အရမ္းစိတ္ေတြ တိုလာျပီးက်ေနာ္ကို ေအာ္၍ ေျပာပါေတာ ့သည္။
...ဒီမွာ ရွင္ က်မ ကို ဘယ္လို မိန္းမစားထင္လိုက္တာ လဲ...ဒီကေလး ဟာ ရွင္ ့ ကေလးမဟုတ္ေတာ ့ ဘယ္သူ ့ကေလးျဖစ္ရမွာလဲ...
...ဒါကေတာ ့ ကာယကံရွင္ ကိုယ္တိုင္ အသိဆုံး ရိွမွာပါ...က်ေနာ္ကို ဘာမွ လာရွင္းမျပပါနဲ ့ေတာ ့ ဒီအခ်ိန္မွာ က်ေနာ္ ဘာမွာ မၾကားခ်င္ေတာ ့ဘူး....
..အိမ္ေထာင္ေရး ေဖာက္ျပန္ေနတဲ ့ မိန္းမကို သိသိၾကီးနဲ ့ဆက္ေပါင္းေနရေအာင္. က်ေနာ္က လူ အသိတရား ရိွတယ္..
...ဒါဆို..ရွင္ဘာျဖစ္ခ်င္လဲ..ေျပာ..
..ရွင္းရွင္းေလးပဲ ကိုယ့္ ကေလး မဟုတ္မွန္း သိသိနဲ ့ေတာ ့ တစ္သက္လုံး အေဖ ေခၚမခံနိုင္ဘူး...
..ခင္မ်ား နဲ ့က်ေနာ္ ကြာရွင္းမယ္...ဒါပဲ...
...ရတယ္ ေလ...ခ်ယ္ရီ ဆိုတဲ ့ မိန္းမကလဲ ဘယ္တုံးက မွ သူမ်ား ေအာက္က်ိဳ ့ခဲ ့တဲ ့မိန္းမ မဟုတ္ဘူး....
...ရွင္ ကို အထင္ၾကီးခဲ ့ သမွ် ခ်စ္ခဲ ့သမွ် က်မ အမွား လို ့ပဲ မွတ္မယ္...
..ဒီကိစၥ ကို လဲ ရွင္ေျပာတဲ ့ ေဒါက္တာ သက္ခိုင္ ဆိုတာ က်မ ေတြ ့မယ္...
..အခု ခ်ိန္မွာ ရွင္ ကြာရွင္းခ်င္ေနပါတယ္ ဆိုရင္ေတာ ့ က်မ ဘက္က လိုက္ေလွ်ာ ျပီးသားပဲ...


အဲဒီေန ့က စျပီး ေဒၚခ်ယ္ရီ ရဲ ့ အိမ္ေပၚက ေနက်ေနာ္ ဆင္းလာခဲ ့ပါသည္။
အခုေတာ ့ ေဒၚခ်ယ္ရီ တစ္ေယာက္ ေတြ ့ျပီေပါ ့ က်ေနာ္လို ခ်င္တာ ဒါပဲ သူမကို တစ္သက္လု ံး စိမ့္စိမ့္ျပီး ေတြးရင္း တစ္သက္လုံးခံစားေနရမယ့္
အျဖစ္မ်ိုဳးကို လိုခ်င္တာ ရခဲ ့ျပီ။ ေဒၚခ်ယ္ရီ ေရ က်ေနာ္ လိုခ်င္တဲ ့ခင္မ်ားစီက က်ေနာ္ ညီမ ရဲ ့ေလွ်ာ္ေၾကးဆို တာ ဒါပဲ မာနဂုဏ္ ေမာက္ၾကြားျပီး မစာမနာ ေျပာတတ္တဲ ့ ခင္မ်ား အခု ေတာ ့ ေယာကၤ်ား ပစ္ခဲ ့တဲ ့ကေလးတစ္ေယာက္အေမ အျဖစ္ နဲ ့
ေလာကၾကီး ကို အပိုးၾကိဳးေနပါေစေတာ ့။


က်ေနာ္ တာ၀န္ေတြ ေက်ခံဲ ့ျပီမို ့က်ေနာ္ အေမ ရိွတဲ ့ ေမြးရပ္ဇာတိေလးကို ျပန္ခဲ ့ပါျပီ။



ေဒၚခ်ယ္ရီတစ္ေယာက္ ေဒါက္တာ သက္ခိုင္ ရဲ ့ဖုန္းကို ေခၚလိုက္ပါျပီ။
ဟဲလို.... ေဒါက္တာ သက္ခိုင္ ပါလားရွင္.....
ဟုတ္ ေဒါက္တာ သက္ခိုင္ နိုင္ငံျခား ခရီးထြက္ေနပါတယ္....

ဟုတ္ ေက်းဇူးပါပဲရွင္....

အေရးထဲ ဆရာ၀န္ က ခရီး ထြက္ေနေသး ေဒၚခ်ယ္ရီ ဘာလုပ္လို ့ ဘာကိုင္ရမွန္းမသိ စိတ္တိုတို နဲ ့ပဲ ဖုန္းကို ပိတ္လိုက္ရပါေတာ ့သည္။

က်ေနာ္ရြာက ထြက္လာစဥ္က ဘယ္သူ ကို မွ အသိမေပးခဲ ့သလို အခု ရန္ကုန္ကထြက္လာေတာ ့လဲ ဘယ္သူ ကို မွ အသိမေပးခဲ ့ပါ က်ေနာ္ ေတာရြာက
လာခဲ ့တယ္ဆိုတာကို လဲ ေဒၚခ်ယ္ရီလဲ မသိခဲ ့ပါ အေမ ကို ေတြ ့ ခ်င္ေစာနဲ ့ ရြာကို ျပန္ေရာက္ခဲ ့ပါျပီ အေမ ့ရဲ အိမ္ကေလးက ေတာ ့
ေသာ ့ခတ္၍ ထားတာ ေတြ ့ လိုက္သျဖင့္ ဟိုၾကည့္ ဒီၾကည့္ ၾကည့္ေနခ်ိန္မွာပဲ က်ေနာ္ ဦးေလး ေရာက္လာျပီး။
..မင္း..ျပန္လာေသးတယ္ေနာ္....
..ဦးေလး အေမ ေရာ...
..ေအး ခရီးေရာက္ဆိုသလိုပဲ ဒီကိစၥ မေျပာလို ့ မရတဲ ့စကားဆိုေတာ ့ ေျပာရေတာ ့မွာပဲ...
..မင္း အေမ ကို ေတြ ့ခ်င္ရင္ ေတာ ့ သခၤ်ိဳင္းကို သြားေပေတာ ့...
....ဗ်ာ...
က်ေနာ္ ေခါင္းေတြ ပူထူလာျပီး အေမ................................ လို ့ ေအာ္ေခၚရင္း က်ေနာ္ သခ်ၤိိဳင္း
ကို တစ္ခါထဲ ေျပးထြက္ခဲ ့ပါေတာ ့သည္။
သခၤ်ိဳင္း မွာ ေရာက္ေတာ ့ ညီမေလးရဲ ့အုတ္ဂူ ေဘး မွာ အေမရဲ ့ အုတ္ဂူေလးကို ေတြ ့လိုက္ရေတာ ့။
က်ေနာ္ရဲ ့ကမာၻ ပ်က္ပါျပီ က်ေနာ္ ညီမေလးအုတ္ဂူနဲ ့ အေမ ့ရဲ ့ အုတ္ဂူ ၾကားမွာ အုတ္ဂူ မ်ားကို ေခါင္းနဲ ့ေဆာင့္ရင္းေအာ္၍ ငိုေနရပါေတာ့ သည္။
........................အေမ ့.............
...ဘယ္လို ့ ျဖစ္ရတာလဲ အေမရယ္....
..သားကို ခြင့္ လြတ္ပါ.....
...ညီမေလး အခု အကို ညီမေလးအတြက္ တာ၀န္ ေက်ခဲ ့ပါျပီ......
...အေမ... အေမ ့သမီးရဲ ့ ေလွ်ာ္ေၾကးကို သားရခဲ ့ျပီ...
..အဲ ဒါကို အားရ ၀မ္းသာ အေမ ့ကို ေျပာျပခ်င္လို ့ သားျပန္လာခဲ ့တာ....
..အေမ သားကို ဘာျဖစ္လို ့ မေစာင့္ တာလဲ ့အေမရယ္....
...အခု အေမ မရိွ ေတာ ့ သားဘ၀လဲ မရိွေတာ ့ဘူးေပါ ့.....
...တမလြန္ ဘ၀က အေမ နဲ ့ ညီမေလးတို ့ရယ္....
...အခုေျပာေနတာေတြ ၾကားသိျပီး ခြင့္လြတ္နားလည္ေပးၾကပါ...
က်ေနာ္ အခု လို အသဲ ထန္ ငုိေနတဲ ့အခ်ိန္မွာပဲ ေနာက္က က်ေနာ္ပုခုံးကို လာကိုင္လိုက္လို ့ ၾကည့္လိုက္တဲ ့အခ်ိန္မွာေတာ ့...................................။
************************************************************************************************

Saturday, May 24, 2014

ဒဏ္ရာတစ္ခုရဲ ့ ေလွ်ာ္ေၾကး (၄)


"ဒဏ္ရာတစ္ခု ရဲ ့ ေလွ်ာ္ေၾကး"


ေဒၚခ်ယ္ရီတစ္ေယာက္ က်ေနာ္စာကိုဖတ္ျပီး ။
အမယ္ေလး ငါ ့အတြက္နဲ ့ ေနမေကာင္းျဖစ္ရတယ္လို ့...
တကယ္ေတာ ့ သူနဲ ့ငါနဲ ့ဟာ ဘာမဟုတ္တဲ ့နွင္းဆီပန္းကေန ဖုန္းဆက္လာတဲ ့ အဆင့္ထိေရာက္ခဲ ေပမယ့္။
သူဘယ္သူဘယ္၀ါ လဲ ဆိုတာ ငါ အေသခ်ာမသိပဲ နဲ ့ ငါသူကို ဘာျဖစ္လို ့အသိအမွတ္ျပဳမိေနတာလဲ။
ဒါလုံး၀မျဖစ္နိင္ဘူး ငါတစ္သက္လုံး ငါမာန နဲ ့ ငါေနလာတာ ဒါေလးၾကမွ ျဖစ္စရာလား။

သူစိတ္ကို သူေတြးရင္း သူရဲ ့မာနေတြ ကို သူမကိုယ္တိုင္ပဲ ျပန္အားေပးေနပါတယ္။
ဒီလိုနဲ ့ပဲ သူမနဲ ့က်ေနာ္ တစ္ပါတ္ေလာက္ အဆက္အသြယ္ေတြ ျပတ္ခဲ ့ပါတယ္။
သူမက လဲ သူမာနနဲ ့သူေနနိုင္ေအာင္ေနတယ္ က်ေနာ္က လည္း တိုက္ကြက္တစ္ခုေျပာင္းၾကည့္တာ အဆင္ေျပမယ္ထင္လို ့ အခုေတာ ့ အဆက္သြယ္ေတြပါျပတ္ေနပါျပီ။
အခုေတာ ့ က်ေနာ္ ဘာလုပ္ရေတာ့မလဲ ေဒၚခ်ယ္ရီ ခင္မ်ားကို ေတာ ့မရရေအာင္ က်ေနာ္လုပ္ကို လုပ္ရမယ့္ တာ၀န္ရိွေနျပီ။
က်ေနာ္ သူကို ေပၚတင္ပဲ လမ္းခင္းေတာ ့မယ္။
ဒီေန ့ပဲ က်ေနာ္ ဖုန္းေခၚလိုက္ပါျပီ။

ဟဲလို.....မမလား..
...ဟုတ္တယ္ ေျပာ..ဘာကိစၥလဲ ..မင္းကေလးဆန္တဲ အျပဳမူေတြ မရပ္ရင္ ငါကို မဆက္သြယ္ပါနဲ ့...
ဒါဟာကေလးဆန္တယ္ဟုတ္္လားထားပါေတာ ့...မမ က်ေနာ္ ေနာက္ဆုံးအေနနဲ ့ တစ္ခုခြင့္ေတာင္းပရေစ..
ျဖစ္နိုင္ရင္ မမ ကို က်ေနာ္ ေတြ ့ခ်င္တယ္....ရမလား..
ရိုးရိုးသားသား ေတြ ့ျခင္းဆိုရင္ေတာ ့ .....ျဖစ္နိုင္ပါတယ္...
၀မ္းသာပါတယ္...ဒီညေန ခုနွစ္နာရီမွာ ေျခာက္မိုင္ခြဲ ျပည္လမ္းေဘးက အင္းေလးစားေသာက္ဆိုင္က က်ေနာ္ေစာင့္ေနမယ္ေနာ္...
..ေနပါအုံး မင္းကို မွငါက မျမင္ဘူးတာ...
..က်ေနာ္ မမ ကို သိေနတာပဲ ..က်ေနာ္စ နုတ္ဆက္မယ္ေနာ္...
အင္း...ေကာင္းျပီေလ...
က်ေနာ္နဲ ့ မမ ဒီေန ့စေတြ ့ၾကမယ္ေလ။
က်ေနာ္ ဆိုင္ကို ခုႏွစ္နာရီ တစ္ဆယ့္ငါးမွေရာက္ပါတယ္ မမက အရင္ေရာက္ေနပါတယ္။
ဆိုင္ရဲ ့ေထာင့္ တစ္ေနရာမွာ အင္းေလး ေလွရိွပါတယ္ အဲ ဒီေဘးက ခုံ မွာ မမထိုင္ေနတာကို က်ေနာ္ျမင္လိုက္ရပါတယ္။
မမလဲ ဟိုၾကည့္ ဒီၾကည့္ က်ေနာ္ကို ေမွ်ာ္ေနပုံပါပဲ။
မမက မ်က္နွာထားတင္းတင္းပါပဲ။
က်ေနာ္လဲ မမရိွတဲ ့ခုံေလးဆီကို တည့္တည့္သြားျပီး ။
..မမ က်ေနာ္ရိႈင္းထက္ပါ.....
က်ေနာ္ခုံကေလးကို ဆြဲျပီးထိုင္လိုက္ပါတယ္။
...မင္းအခ်ိန္ကို မေလးစားဘူး....မင္းေျပာေတာ ့ ခုနွစ္နာရီဆို ..
ဟုတ္က်ေနာ္ေတာင္းပန္ပါတယ္.....
မမ...ဘာမွာထားလဲ တစ္ခုခု စားေလ...
...ရွမ္းေခါက္ဆြဲ မွာထားတယ္...
က်ေနာ္ကေတာ ့ ငါးဒုကၡ တစ္ပြဲ နဲ ့ ဥနီေဖ်ာ္ရည္ တစ္ခြက္ေသာက္ပါတယ္။
....မင္းကို ငါ စကား စေမးမယ္...
...ေမးပါ ရပါတယ္....မမ
...မင္းဘာေၾကာင့္ ငါကို စိတ္၀င္စားတာလဲ..
..က်ေနာ္ စိတ္၀င္စားမူ ကို ဘာေၾကာင့္ ရယ္လို ့ ခိုင္ခိုင္မာမာ မေျပာတတ္ဘူး..
..နွလုံးသားေထာင့္တစ္ေနရာကဆိုတာကိုေတာ ့ က်ေနာ္ထက္ ဘယ္သူမွ မသိနိုင္ပါဘူး...
..ထားပါေတာ ့ မင္းဘယ္မွာေနလဲ ဘာစီးပြားေရးေတြ လုပ္လဲ...
..က်ေနာ္ ေရႊစံပယ္ရိပ္မြန္မွာေနတယ္.. ပုဇြန္ကန္ ငါးကန္ စီပြားေရးလုပ္ပါတယ္...
..မင္းမိဘေတြ ကေရာ..
..က်ေနာ္မိဘေတြကေတာ ့ က်ေနာ္ ဆယ္တန္းကို နွစ္ခါက်လို ့ဆိုျပီး သုံးစားလို ့ရမယ္ေကာင္မဟုတ္ဘူူးဆိုျပီး...
..အမ်ိဳးမ်ိဳး ဆူပူလို ့ က်ေနာ္အိမ္ေပၚက ဆင္းလာျပီး ကိုယ့္ ဘ၀ကို ကိုယ္တိုင္ပဲ ရပ္တည္တယ္...
..အင္း...မင္းရဲ ့စိတ္ဓာတ္ကိုေတာ ့ သေဘာၾကတယ္..မင္းအသက္ အခု ဘယ္ေလာက္ရိွျပီလဲ...
..က်ေနာ္ နွစ္ဆယ့္ငါး ထဲ ေရာက္ေနပါျပီ ..
..ေၾသာ္..မမကနွစ္ဆယ့္ ခုႏွစ္ ပါ..
...က်ေနာ္ သြယ္၀ိုက္ျပီး မမကို ဘာမွ မေျပာတတ္ဘူး.. ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း၀န္ခံရရင္ မမကို လက္ထပ္ခ်င္တယ္..
..လက္ထပ္တယ္ဆိုတာ မင္းလြယ္လြယ္ေလးထင္ေနလား...
..အိမ္ေထာင္ျပဳဖို ့ဆိုတာကေတာ ့ မမအတြက္ အခ်ိန္ေတြ အမ်ားၾကီး ယူျပီးစဥ္စားရမယ္...
အခုလို လြယ္လြယ္ေလးလာေျပာတာကို လြယ္လြယ္ေလး လက္ထပ္တတ္တဲ ့ မိန္းမထဲမွာ မမ မပါဘူး...
..မမ အသက္ရြယ္လဲ မငယ္ေတာ ့ပါဘူး..မမ က်ေနာ္ဟာမမ ကို တကယ္မခ်စ္ဘူးခ်စ္တယ္ဆိုတာကို မမအေနနဲ ့ၾကိဳက္သလို
ေလ့လာနိုင္ပါတယ္...
...ဟုတ္ျပီ မမ မင္းအတြက္ကို အေျဖတစ္ခု စဥ္စားေပးမယ္.. ဒါကေတာ ့ မင္းအတြက္ ေကာင္းျခင္းလဲျဖစ္ရင္ျဖစ္မယ္ ဆိုးျခင္းလဲ ျဖစ္ရင္ျဖစ္မယ္..မင္းေစာင့္နိုင္ရင္ ေစာင့္ပါ...
...ဟုတ္ျပီ က်ေနာ္ေစာင့္ ေမွ်ာ္ပရေစ...
..မင္းကို လဲ ေအာင္ျမင္တဲ ့စီပြားေရး သမားတစ္ေယာက္အျဖစ္ မမ အသိမွတ္ျပဳပါတယ္...
...အခု ေတာ ့ ခင္မင္ၾကျပီေပါ့ ..
..က်ေနာ္ ဘက္ကေတာ ့ ၀မ္းသာမူ တစ္ခ်ိဳ ့တစ္၀က္ရပါျပီ။
ဒီလို ့နဲ ့ပဲ မမနဲ ့ က်ေနာ္ အဆက္သြယ္ေတြ ရခဲ ့ၾကျပီး အျမဲတမ္းလိုလို ဖုန္းစကားေျပာ ေတြ ့ ျဖစ္ခဲ ့ၾကပါတယ္။
အခ်ိန္ေတြ ၾကာျမင့္ လာတာနဲ ့အမွ် ရင္းနွီးမူေတြ ပိုမ်ားလာၾကျပီးသံေယာဇဥ္ေတြလဲ တစ္ေယာက္နဲ ့တစ္ေယာက္ ရိွလာခဲ ့ၾကျပီေလ အခုဆိုရင္ က်ေနာ္ ေမြးေန ့ပြဲ ေလးကို က်ေနာ္အိမ္ေလးထဲမွာပဲ လုပ္ျဖစ္လိုက္ျပီး ။
အဲ ဒီေန ့ညေလးမွာပဲ မမဆီက က်ေနာ္ အေျဖရခဲ ့ပါျပီ။

...ေတြၾကျပီေပါ့ ေဒၚခ်ယ္ရီ က်ေနာ္ တင္ခဲ ့ရတဲ ့ ေလး အခုေတာ ့ မွ်ားထိပ္ကို အဆိပ္လူး ျပီး ပစ္ခြင့္ရဖို ့နီးေနပါျပီ...
...သူမ က်ေနာ္ ပစ္ကြင္းထဲ ကို ေရာက္ေနျပီ ဆို တာသူမ ဘယ္ေသာအခါ မွ မသိေစရဘူး.....က်ေနာ္ သူမကို ဥပေဒ ေဘာင္အတြင္းကပဲ လုပ္မယ္..

မမ နဲ ့က်ေနာ္ ခ်စ္သူေတြ အရင့္ မာျဖစ္လာၾကတဲ ့အခ်ိန္မွာေတာ ့ မမက်ေနာ္ကို ေမာင္လို ့ ပဲ ေခၚပါတယ္...။

မမဒီနွစ္ထဲ မွာ မမကို က်ေနာ္လက္ထပ္ခ်င္တယ္...
ေမာင္က လဲ စိတ္အရမ္းေစာ တာပဲ...ေမာင့္ သေဘာပဲေလ...
မမကေတာ ့ တစ္သက္မွာ တစ္ခါပဲ ေဆာင္ရတဲ ့မဂၤလာ ကို ဆီဒိုးနား မွာ လုပ္ခ်င္တယ္...ေမာင္..
မမကလဲ ..က်ေနာ္ ကေတာ ့ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွာ မဂၤလာဆြမ္းေကြ်း..လက္မွတ္ကေလးထိုးလိုက္ၾကမယ္...
အဲဒီ ပကာသနေတြကို မုန္းတယ္...
လာသမွ်လူေတြ ကို ဟန္ေဆာင္အျပဳံးေတြ နဲ ့နုတ္ဆက္ရတာ ရင္ေလးတယ္..
အဓိက က မနဲ ့က်ေနာ္ပါ ...
ေမာင္က လဲ ဒါက ေတာ ့လူေတြ နဲ ့ေနရင္ လူေတြနဲ ့ေတာ ့ထိေတြျခင္းဆိုတာရိွမွာပဲေလ...
ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ဂုဏ္ေမာက္ျပီး အဆင့္တန္း ယူေနတဲ ့လူေတြကို မုန္းတယ္...
အဆင့္တန္းဆိုတာဘာလဲ အတိက် မသိတဲ ့လူေတြ...
ကဲ ..မမကေတာ ့ ေမာင့္ ကို ခ်စ္လြန္းလို ့ လိုက္ေရာလိုက္ပါတယ္.. ေမာင့္သေဘာပါပဲ...
မမလဲ ေလ.. အရင္ကစိတ္ေတြ ေမာင္နဲ ့ေတြ မွ မရိွေတာ ့ပါဘူး...
ဟုတ္တယ္ေနာ္ ဂုဏ္ဆိုတာ နံမည္ပဲ ရိွတာ....
မမကေတာ ့ ေမာင့္ လို ေယာကၤ်ား ပီသတယ္ ျပတ္သားတယ္..မဟုတ္ရင္မခံတတ္တဲ ့စိတ္ စိတ္ဓာတ္ျမင့္ျမတ္တဲ ့
ေမာင္ကို ရတာ ဒီတစ္သက္ေတာ့ မမ ကံေကာင္းပါျပီ....


သိပ္ကံေကာင္းတာေပါ ့ မမ...ဟဟ ..ရိႈင္းထက္ ဆို တာ နက္နက္ရိႈင္းရိႈင္း ထက္ထက္ျမက္ျမက္ ရိွေအာင္ က်ေနာ္အေမ ေပးခဲ ့တဲ ့နံမည္ေလ။က်ေနာ္စိတ္ထဲကေနေျပာလိုက္ပါတယ္။
ဒီလိုနဲ ့ မမနဲ က်ေနာ္လက္ထပ္ျပီး ခဲ ့ပါျပီ။
..ေမာင္ တစ္ရက္ေလာက္ မမ ကုမၼဏီ ကို လိုက္ခဲ ့ေနာ္...
ဟာ..မမ ကလဲ ေမာင့္ မွာလဲ ေမာင့္အလုပ္နဲ ့ကိုယ္...
မမကုမၸဏီ ကို မမပဲ ဂရုစိုက္ပါ...
..ေမာင္က လဲ အဲ လိုမေျပာပါ နဲ ့..
မမ ကုမၸဏီဟာလဲ ေမာင္ကုမၸဏီပါပဲ...
..ဒါေပမယ့္ ဒီအခ်ိန္မွာ ေတာ ့ေမာင္မလိုက္ခ်င္ေသးဘူး...
..ဒါဆိုလဲ ေမာင္လိုက္ခ်င္တဲ ့ေန ့ၾကရင္ မမကိုေျပာေနာ္...
က်ေနာ္နဲ ့ မမ နံနက္စာ စားဖို ့ ထမင္းစားခန္းကို ေရာက္ေတာ ့ အိမ္ေပၚမိေထြးေလးအားလုံးစီစဥ္ထားပါတယ္။
မမကို တစ္ကယ္ခ်စ္လို ့ၾကိဳက္လို ့ လက္ထပ္ခဲ ့တာ မဟုတ္တဲ ့က်ေနာ္အတြက္ေတာ ့အမ်ိဳး မ်ိဳး ျပႆနာကို ရွာတာပဲ။
က်ေနာ္လက္စားေခ်ဖို ့ေရာက္လာတာကို မသိတဲ ့ေဒၚခ်ယ္ရီ တစ္ေယာက္ေတာ ့ က်ေနာ္ကို အရမ္းခ်စ္ေနပါျပီ။
မမကလဲ....တစ္ေန ့လာလဲ ေကာ္ဖီ နဲ ့ေပါင္မုန္ ့ ...
တစ္ေန ့လာလဲ ဒါေတြၾကီးစားေနရတာ ညည္းေငြ ့လာျပီ....
..ေမာင္ဘာစားခ်င္လဲ ေျပာေလ..မမစီစဥ္ေပးမွာေပါ ့...
ၾကာစံဟင္းခါးစားခ်င္တယ္...
မိေထြးေရ....ေမာင္အတြက္ ၾကာစံ ဟင္းခါးေလး သြား၀ယ္ေပးေနာ္....။
မမလဲ အိမ္ေပၚမိေထြးကို ေအာ္ေျပာလိုက္ပါတယ္။
မမ ကလဲ ဆိုင္ကဟာစားခ်င္မွေတာ ့ မမကို ေျပာမေနတာ့ ဘူး..ေမာင္ကိုယ္တိုင္သြား၀ယ္စားလိုက္မွာေပါ ့...
မမ နဲ ့ေမာင္ အိမ္ေထာင္က်ျပီး ကတည္းက အခုခ်ိန္ထိ မမခ်က္ေကြ်းတာဘာမွ မစားဖူးေသးဘူး...
ကို ့ေယာကၤ်ား ကို ေစာင့္ေလွ်ာက္ရမယ္ဆိုတာ မမစိတ္ထဲ မွာမရိွဘူးလား...
ေမာင္ ဘာၾကိဳက္တယ္ ဘာစားတယ္ဆိုတာလဲ မမသိေနတာပဲ..တစ္ေန ့တစ္ေန ့ ကုမၸဏီနဲ ့အိမ္နဲ ့ပဲ ျပီးေနတယ္..
ေမာင္...မမကို အဲလိုမေျပာပါနဲ ့...မမ ေမာင့္ေပၚကို ဘယ္ေလာက္ခ်စ္တယ္ဆိုတာ ေမာင္သိပါတယ္..
မမ အိမ္ေထာင္တစ္ခု မွာ ခ်စ္ပါတယ္ ဆိုတဲ့ စကားေလးနဲ ့တင္ ကိုေယာကၤ်ားကို ေျပာထားလို ့ မျပီးဘူး...
ဟုတ္ပါ ျပီ ေမာင္ရယ္..ဒါဆိုလဲ ဒီေန ့ မမကုမၸဏီ ကေစာေစာ ျပန္လာမယ္ေနာ္..
ေမာင္ၾကိဳက္တဲ ့ ၾကာစံဟင္းခါးေလးကို မမကိုယ္္တိုင္ ခ်က္ေကြ်းမယ္ေနာ္..
အခုေတာ ့မမ ကုမၸဏီသြားေတာ ့မယ္ေနာ္....
ဒီလို နဲ ့ မမထြက္သြားျပီး က်ေနာ္က ေတာ ့ အေဖရဲ ့ ပုဇြန္ကန္ငါးကန္ကို အေၾကာင္းျပဳျပီး သြားတစ္ရက္မသြားတစ္ရက္ သေဘာပဲ လုပ္ေနပါတယ္။
အခု ေတာ ့ လူသားခ်င္း နွမခ်င္း မစာမနာ လုပ္တတ္တဲ ့ ေဒၚခ်ယ္ရီ က်ေနာ့္ေအာက္မွာ ျပားျပားေမာက္ေနရပါျပီ။
က်ေနာ္နွမအတြက္ ေလွ်ာ္ေၾကး အျပည့္အ၀ ေပးဖို ့တာ ျပင္ထားပါေတာ ့ေဒၚခ်ယ္ရီ။

ဒဏ္ရာတခုရဲ ့ ေလွ်ာ္ေၾကး အပိုင္း(၃)

ေဒၚခ်ယ္ရီ တစ္ေယာက္အိပ္ခန္းထဲက ကုတင္ေပၚတြင္ သူကို နွင္းဆီအနီေရာင္ေတြနဲ ့လိုက္ေႏွာက္ယွက္ေနတာ ဘယ္သူလဲဆိုတာကို စဥ္းစားေနခ်ိန္မွာပဲ
သူမရဲ ့ ဟန္ဖုန္းေလး ျမည္လာပါေတာ့သည္။
..............ဟဲလို...ဟုတ္ကဲ ့ ခ်ယ္ရီပါ....ဘယ္သူပါလဲ ရွင္..
......မမလား...
..ရွင္...
ေေေ ေဒၚခ်ယ္ရီ တစ္ေယာက္ ဖုန္းထဲ က မမလားဆိုတဲ ့စကားကိုၾကားျပီး တစ္ခ်က္ေတြေ၀သြားတယ္။
...မင္းဘယ္သူလဲ...မင္း ငါ့ကို သိလို ့လား..
..မမ က်ေနာ္ကို မသိေပမယ့္ က်ေနာ္မမ ကို သိခဲ ့တာၾကာျပီ...
...ေနပါအုံး ငါမၾကိဳက္တဲ ့ နွင္းဆီပန္း အနီ ေတြ နဲ ့ လိုက္ေနွာက္ယွက္ေနတာ မင္းလား..
..လိမ္တာကို မၾကိဳက္တဲ ့ က်ေနာ္အတြက္ေတာ ့ မလိမ္ပါဘူးဆိုရင္ေရာ...
...ေအာ္..ဒါဆိုမင္းေပါ ့...ဘာသေဘာနဲ ့ ငါ ့ကိုလိုက္လုပ္ေနတာလဲ..
...အခုလို တကူးတက အခ်ိန္ကုန္ခံျပီး လိုက္လုပ္ေနမွေတာ ့..ဘာသေဘာလဲ ဆို တာ က်ေနာ္ဘက္ကေျပာျပစရာ မလိုဘူးထင္ပါတယ္..
...မမလဲ ..ကေလးမဟုတ္ေတာ ့ပါဘူး...
....မင္း.. ရူးေနတာေတာ ့ မဟုတ္ပါဘူး...ေနာ္..
..ဟဟ..လူတစ္ခ်ိဳ ့ ေျပာတာေတာ ့ အရူးစကားက မွန္တတ္တယ္..
..ေတာ္ျပီ... မင္းကို ငါ စကား အမ်ားၾကီး မေျပာခ်င္ဘူး..မင္းဘာရည္ရြယ္ခ်က္နဲ ့ ငါ့ ကို အခုလိုလုပ္ေနတာလဲ ေျပာ..
..လူတစ္ေယာက္ ကို စိတ္မ၀င္စားပဲ နဲ ့ ေတာ ့ဘယ္သူက အခ်ိန္ကုန္ခံ ျပီး လုပ္ေနပမလဲ..
..ဒါဆို ..မင္းက ငါ ့ကို စိတ္၀င္းစားတယ္လို ့ ဆိုလိုတာေပါ ့...
..ဒီေနရာက်ေတာ ့ လဲ မမကအရမ္းေတာ္သြားျပန္ျပီ...သိပ္မွန္တာေပါ ့...
..မင္းက လူတစ္မ်ိဳး ပါလား.. တစ္ခ်ိဳ ့ ေယာကၤ်ားေတြ ဆို ကိုယ္စိတ္၀င္စားတဲ ့မိန္ကေလး ၾကိဳက္နွစ္သက္တာေတြ နဲ ့လမ္းခင္းၾကတယ္..
..အခုေတာ ့ မင္းက ငါ အမုန္းပါတယ္ ဆိုတဲ ့ အရာနဲ ့စျပီး လမ္းေၾကာင္းခင္းတယ္...အဲဒါဘာသေဘာလဲ...

..က်ေနာ္က မမ ကို အျမဲတမ္း စိတ္တို စိတ္ဆိုးေနတာကို ပဲျမင္ခ်င္တာ..
..မင္းေျပာေတာ ့ ငါကို စိတ္၀င္စားတယ္ ေနာက္ျပီး စိတ္တို စိတ္ဆိုးေနတာကိုပဲ ျမင္ခ်င္တယ္ဆိုေတာ ့..မင္းစကားကိုလဲ မင္းျပန္စစ္ၾကည့္အုံး..ငါ ကေလးမဟုတ္ဘူး..
..က်ေနာ္စကား က သိပ္အဓိပၸါယ္ရိွပါတယ္....မမကို စိတ္၀င္စားတာ အဲလိုစိတ္တို စိတ္ဆိုးတာေလးကို စိတ္၀င္စားတာ...
...ဘာျဖစ္လို ့....
..မမက အဲလိုစိတ္တို စိတ္ဆိုး ေနရင္ အရမ္းလွတာ....
...အမယ္..မင္း နဲ ့က်မွ ပဲ စိတ္တို စိတ္ဆိုးေနတဲ ့ပုံ က လွတယ္ရိွေသး...
...ဟုတ္တယ္ က်ေနာ္ ကေတာ့ ျဖစ္နိုင္ရင္ မမကို တစ္သက္လုံး အဲ လို စိတ္တိုစိတ္ဆိုးေနတာကိုပဲ ျမင္ခ်င္တာ..
...ဘုရားေရ... ေတာ္ျပီ မင္းကို ေပးဖို ့အတြက္ ငါမွာ အခ်ိန္ေတြ အဲေလာက္အမ်ားၾကီး မရိွဘူး ...ဒါေတာင္ လြန္ေနျပီ စိတ္မ၀င္စားဘူး..ဒါပဲ..

ဒီလိုနဲ ့ပဲ ေဒၚခ်ယ္ရီဘက္က ဖုန္းကို ပိတ္သြားပါေတာ ့တယ္။ က်ေနာ္လဲ စိတ္ထဲကေန ခင္မ်ား မာနေလာက္က ေတာ ့ ရႈိင္းထက္ဆိုတဲ ့ေကာင္က ရယ္တာေပါ့။
ေဒၚခ်ယ္ရီ တစ္ေယာက္လဲ ဒီလို အျဖစ္မ်ိဳး သူ ့ဘ၀မွာ တစ္ခါမွ် မၾကဳံခဲ ့ဘူးေတာ့ ရင္ထဲ မွာေတာ ့တစ္မ်ိဳးျဖစ္၍ေနပါေတာ ့သည္။


ဒီေန ့ကေတာ ့ သူရုံးကအဆင္း ကားေပၚမွာ နွင္းဆီပန္းစီးကိုေတြ ့လိုက္ရေတာ ့ ။
ဒီေကာင္ ေတာ္ေတာ္ ေတာ ့ လြန္ေနျပီ.......
သူမ ရဲ ့စိတ္ထဲ မွာ စိတ္တိုလိုက္တိုင္း ျပန္ၾကားေယာင္မိတာက (မမက အဲလို စိတ္တို စိတ္ဆိုးေနရင္ အရမ္းလွတာ..)
အခုေတာ ့ နွင္းဆီပန္းစီးကို ေတြတိုင္း မသိဖာသာ...ကားေအာက္ကို ပစ္ထည့္ျပီး ေမာင္းေမာင္းသြားေလရိွပါတယ္။
ဒီေန့ ေတာ ့ က်ေနာ္ေနတဲ ့ ေရႊစံပယ္ရိပ္မြန္ေရွ ့က (ဗစ္တိုးရီးယား) ကုန္တိုက္ေရွ ့မွာ သူ ့ကားရပ္ထားတာကိုေတြ ့လိုက္ေတာ ့က်ေနာ္လဲကားကို သူ ့ကားထြက္လို ့မရေအာင္
ေဘးတည့္တည့္ ကေနပိတ္ရပ္ျပီး အေဆာက္ဦး တစ္ေနရာကေနခိုးၾကည့္ေနပါတယ္။က်ေနာ္လဲ ကားကို ခဏရပ္တဲ ့ပုံစံျဖင့္ အခ်က္ျပမီးေလးကို ျပထားလိုက္ပါတယ္။
ခဏၾကာေတာ ့ ေဒၚခ်ယ္ရီဆင္းလာျပီး။
...ဒုကၡပါပဲ ဒီကား ကလဲ ေဘးတည့္တည့္ လာရပ္သြားတယ္.....(ေတာက္) ဆိုျပီး တက္တစ္ခ်က္ေခါက္ျပီး ဟိုၾကည့္ ဒီၾကည့္ ၾကည့္ေနပါတယ္။
သူမ ကားေဘးမွာ ခါးေထာက္ျပီး စိတ္တိုေနပါတယ္။အဲဒီအခ်ိန္မွာ သူ ဟန္းဖုန္းေလးကျမည္လာပါတယ္။
....အေရးထဲ ဒီဖုန္းက တစ္မ်ိဳး..
..သူ့ ့ရဲ ့အလုပ္ကိစၥ ထင္ပါရဲ ့ ကားေလးကို မွီျပီး ဖုန္းေျပာေနခ်ိန္မွာပဲ က်ေနာ္လဲ သူမျမင္ေလာက္တဲ ့ဘက္ကလွည့္ျပီး ကားထဲကို အတင္း၀င္ကာ ေမာင္းထြက္ခဲ ့ရပါေတာ ့တယ္။
သူမ ဖုန္းေျပာျပီးေတာ ့ ကားဘက္ကို လွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ ့ က်ေနာ္ကား က မ၇ိွေတာ့ ပါဘူး။
..ေဟာေတာ္......) ဟိုကားေတာင္ ဘယ္အခိ်န္ထြက္သြားလဲ မသိလိုက္ဘူး..ရန္ေတြ ့မို ့ရိွေသး..။

က်ေနာ္ ညဘက္ေရာက္ေတာ ့ဖုန္းေခၚလိုက္ပါတယ္။ သူလဲ က်ေနာ္မွန္း သိေတာ ့ စကားသံက မာမာနဲ ့။
.....ေျပာ....ဘာကိစၥလဲ..
...ဟဟ... အဲလို စိတ္တိုေနတဲ ့ေလသံေလးပဲ ၾကားခ်င္တာ.....
...မင္းေနာ္...
..မမ အခုဆိုရင္ ေန ့တိုင္းစိတ္တုိစရာေတြ နဲ ့ပဲ ေတြ ့ေနရတယ္ေနာ္...
...အဲဒါ မင္း သက္သက္ ငါ ့ကို လုပ္ေနတာမဟုတ္လား...
...က်ေနာ္ မမကို ေျပာျပီးျပီပဲ မမ ကစိတ္တိုရင္ လွပါတယ္ဆို..
..ေတာ္ အဲ ့ စကားမၾကားခ်င္ဘူး..
..ညေနက (ဗစ္တိုးရီးယား)ကုန္တိုက္ေရွ့ မွာ ငါ ့ကားကို ပိတ္ရပ္ထားတဲ ့ကား မင္ကားဲ မဟုတ္လား..
...မလိမ္တတ္တဲ ့ က်ေနာ္အတြက္ေတာ ့ မ ထင္တာ မွန္မယ္ထင္ပါတယ္...
...အမယ္ေလး....ဘယ္အခ်ိန္မ်ား ကားေပၚကို ခိုးတက္ျပီး ေမာင္းထြက္သြားလဲ မသိဘူး..ဒီမွာရန္ေတြ ့ဖို ့ေစာင့္ေနတာ..
..က်ေနာ္က ခိုးတက္ျပီးေမာင္းထြက္သြားတယ္ထင္ရင္ေတာ ့ မမ မွားေနပါတယ္...မမ လိုိလို မမ မျမင္ရတာမဟုတ္လား..
..မင္းအေရွာင္းအတိန္း ေကာင္းတုံးေတာ ့ေရွာင္ထားေပါ ့..
..က်ေနာ္မေရွာင္ပါဘူး မမကို ေတြ ့ခ်င္ေနတာပါ....
..မင္းက ေတြခ်င္လဲ ငါကမေတြ ့ခ်င္ဘူး..
..မေတြ ့ခ်င္ဘူး ဆို တာ ရင္ထဲ က စကားေသခ်ာလို ့လား...
..ေတာ္ျပီ ...အရည္မရအဖတ္မရ စကားေတြ မေျပာခ်င္ဘူး..ဒါပဲ..
ေဒၚခ်ယ္ရီဖုန္းပိတ္သြားပါေတာ ့သည္။
ေဒၚခ်ယ္ရီ တစ္ေယာက္ဖုန္းကို ပိတ္ျပီး။ သူမစဥ္စားေနပါေတာ ့သည္။
(...ငါ သူကို စိတ္၀င္စားေနျပီလား...အခု ငါမုန္းပါ တယ္ဆိုတဲ ့ နွင္းဆီပန္းေတြ ကို ငါဘာေၾကာင့္ ေမွ်ာ္ေနမိပါလိမ့္...မဟုတ္ေသးပါဘူး..ငါသူ ့ကို လူလဲ မျမင္ဖူးဘူး..နံမည္ေတာင္ဘယ္သူလဲ ဆိုတာမသိေသးဘူး..)
(လုံး၀ အဓိပၸါယ္မရိွဘူး ..ေနာက္တစ္ခါေတာ ့ သူနံမည္ကို ေမးကို ေမးမွျဖစ္မယ္...)

သူအဲလို က်ေနာ္ကို ေမွ်ာ္လင့္ တဲ ့အခ်ိန္မွာပဲ က်ေနာ္ နွင္းဆီလဲ မပို ့ေတာ ့ပါ ဖုန္းလဲ မဆက္ေတာ ့ပါ။

ေဒၚခ်ယ္ရီ ေတြးေနပါေတာ ့သည္။
......အခုတေလာ နွင္းဆီပန္းလဲ မလာ ဖုန္းလဲ မလာ သူတစ္ခုခုမ်ားျဖစ္ေနျပီလား...
....အခုဆို တစ္ပါတ္ေတာင္ ရိွေနျပီ...
..ငါ သူဖုန္းကို ေခၚလိုက္ရင္ေကာင္းမလား..
..မဟုတ္ေသးပါ ဘူး..ငါ ့ဘက္ကေတာ ့သိကၡာအက် မခံနိုင္ပါဘူး...
..သူနံမည္ကို ေမးခ်င္ပါတယ္ဆို မွ...
ေဒၚခ်ယ္ရီတစ္ေယာက္ အိပ္ယာေပၚမွာ ဖုန္းကေလးကို ၾကည့္ကာၾကည့္ကာ ျဖင့္ ေနမရထိုင္မရျဖစ္ေနပါေတာ ့သည္။


ဒီေန ့ေတာ ့ ေဒၚခ်ယ္ရီ ရဲ ့ ျခံေရွ ့ စာတိုက္ပုံးေလးထဲ မွာ စာတစ္ေစာင္ေရာက္ရိွလာပါသည္။
အိမ္ေပၚ မိေထြးမွ ယူလာျပီး ဒီမွာ မမ စာ.....
...ေအး....ယူခဲ ့....
က်ေနာ္ တိုက္ကြက္ေျပာင္းလိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။
စာအိတ္ ရဲ ့ေခါင္းစဥ္က။
မမ အတြက္ ရိႈင္းထက္..

မမ က်ေနာ္ ေနမေကာင္း ျဖစ္ေနပါတယ္ က်ေနာ္နွင္းဆီပန္းေတြလဲ မပို ့ေတာ ့ပါဘူး
ဖုန္းလဲ မဆက္ေတာ ့ပါ ဘူး. က်ေနာ္ မမ ကို ဘယ္ေလာက္ပဲ ၾကိဳးစား ၾကိဳးစား
က်ေနာ္မရေလာက္ဘူး ဆိုတာ သိလိုက္လို ့ က်ေနာ္ စိတ္ေလွ်ာ ့လိုက္ပါျပီ
မမ ကို က်ေနာ္ ေနွာက္ယွက္ခဲ ့တာေတြ ခြင့္လြတ္ေပးပါ ။
ျပီးခဲ ့တဲ ့ပါတ္က မမကို ဆီကို နွင္းဆီပန္း လာထားရင္း က်ေနာ္ကား ဘီးေပါက္သြားတယ္
အဲဒီေန ့က မိုးေတြ လဲ အရမ္းရြာေနတယ္ အခု အဲဒီ မိုးေတြ မိျပီး က်ေနာ္ ဖ်ားေနတာ
တစ္ပါတ္ေက်ာ္ပါျပီ ဖ်ားေနရင္း က်ေနာ္ကိုယ္ ကို ၀မ္းနည္းျပီး စိတ္ေလွ်ာ ့လိုက္ပါေတာ ့သည္။
မမရဲ ့......က်ေနာ္ ရိႈင္းထက္
******************************************************************************************************************

Friday, April 25, 2014

(ဒဏ္ရာ တစ္ခုရဲ ့ ေလွ်ာ္ေၾကး) အပိုင္း(၂)

က်ေနာ္ရဲ ့ ့ ညီမေလး အဆိပ္ေသာက္ျပီးေသခဲ ့ တာ ရိုးရိုးသားသားေတာ ့မျဖစ္နိုင္ဘူးဆိုတာ က်ေနာ္ ၾကိဳသိေနတယ္။
အခု ေတာ ့ အေဖလဲ ရြာကို ေရာက္လာပါျပီ။ မိေထြးေတာ ့ပါမလာပါဘူး။

အေဖေရာက္ေရာက္ျခင္းပဲ ညီမေလးရဲ ့ ေဘးအနားမွာ ထိုင္ျပီး စကားသံ သဲ ့သဲ ့ေလးနဲ ့ငိုေနပါေတာ ့တယ္။

....မိုက္လိုက္ေလ သမီး ရယ္...ကိုယ့္ ဘ၀ကို အဆုံးစီရင္ ရတဲ ့အထိပဲလား....

အေမကလဲ သဲ ့သဲ ့ေလးနဲ ့ငိုေနပါတယ္။ ....သမီးရယ္ .....ကို ့ကိုယ္ ကို သတ္ေသတယ္ဆို တာ အဖန္ငါးရာ ငါးကမာၻ ဆိုတာ မသိဘူးလား.....

က်ေနာ္ကေတာ ့ မရေတာ ့ ပါ က်ေနာ ့ ရင္ တစ္ခုလုံးမီးဟုန္းဟုန္း ေတာက္ပါျပီ။ က်ေနာ္ အခန္းနံရံေတြ ကို လက္သီး ျဖင့္ထိုးရင္း ေအာ္၍ ငိုေနရပါေတာ ့သည္။


...ညီမေလး...ညီမေလး...

(ေတာက္) ...ဒါ အေၾကာင္း တစ္ခုခု ေတာ ့ရိွကို ရိွရမယ္..................

က်ေနာ္လဲ ညီမေလး ဘာေၾကာင့္ ေသရတယ္ ဆို တာ သိခ်င္ စိတ္ျပင္းထန္စြာျဖင့္ ညီမေလးရဲ ့ ခရီးေဆာင္ အိတ္ကို ဖြင့္ျပီး အခ်က္လက္ ရွာၾကည့္ ေတာ ့ ညီမေလးေရးထားတဲ ့စာအုပ္ကေလး တစ္အုပ္ကို
ေတြ ့လိုက္ရပါေတာ ့သည္။



သို ့....
အကို ... နုေ၀ အကိုတို ့ အိမ္ကို ေရာက္လာခဲ ့ပါတယ္။
အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ အကို စကၤာပူ ထြက္သြားျပီ ဆိုတာသိလိုက္ရပါတယ္။
အကို ့ ရဲ ့မမ ေဒၚခ်ယ္ရီလြင္ နဲ ့ ေတြ ့ခဲ ့ရပါတယ္။
နုေ၀ မွာ အကိုနဲ ့ရတဲ ့ ကိုယ္၀န္ နွစ္လ ရိွျပီဆိုတာကို ေျပာျပဖို ့ စိတ္ကူးခဲ ့ေပမယ့္။

နုေ၀ ေျပာမျပခင္မွာပဲ အကိုရဲ ့ မမ ၾကိဳသိေနခဲ ့ပါတယ္။
အကို ့ရဲ ့ မမ လူမဆန္ပဲ နုေ၀ ကို ေျပာရက္လိုက္တာ....
(မင္းဘာေျပာခ်င္ လို ့လာတယ္ဆိုတာ မမ သိျပီးသား )

(မင္းဗိုက္ထဲမွာ ရိွေနတဲ ့ကိစၥ ကို မမ ဘယ္ေလာက္ပဲ ပိုက္ဆံကုန္ကုန္)
(မမတာ၀န္ ယူတယ္ မင္းတို ့ အရြယ္က ပညာသင္ရမယ့္ အရြယ္)
(အကို ရဲ ့ မမ ေဒၚခ်ယ္ရီလြင္ ေျပာရက္လိုက္တာ။)
အရမ္းရက္ဆက္တာပဲ.။
အကို ့ ကို ရမ္းခ်စ္တဲ ့ နုေ၀......

က်ေနာ္ ဒီစာကို ဖတ္ျပီး ျပီး ျခင္းမွာပဲ အေဖ ကို ေအာ္ေျပာလိုက္ပါတယ္။

.....အေဖ.....ဒီမွာၾကည့္ ညီမေလးေသသြားတာ တစ္ေယာက္ထဲ မဟုတ္ဘူး....
က်ေနာ္လဲ ငိုသံပါၾကီးနဲ ့ ေအာ္ေျပာလိုက္တဲ ့ အခိ်န္မွာပဲ အေဖနဲ ့ အေမ က်ေနာ္ ဘက္ကို လွည့္ လာျပီး အံ ့ၾသသြားေသာဟန္ျဖင့္။

....(ဘာ).... သား ဘယ္လိုေျပာလိုက္တယ္.....

...ဟုတ္တယ္ အေဖ ညီမေလး ရဲ ့ ဗိုက္ထဲ မွာ ကိုယ္၀န္ရိွေနတယ္..

က်ေနာ္ အခုလို ေျပာလိုက္တဲ ့ အခ်ိန္မွာ ပဲ အေမဆို အရမ္း အံ ့ၾသ ျပီး ။
....အမယ္ေလး......ဘုရား..... သမီးေလးမွာ ကိုယ္၀န္ရိွေနတယ္.....
...ဒီမွာ ကို မ်ိဳးသန္ ့ အဲ ဒါ ရွင့္ ရဲ ့ အသုံးမက် မူေတြေၾကာင္ ့ ဆို တာ ရွင္နားမလည္ဘူးလား...
...ကိုယ့္ သားသမီးကို ျပည့္ျပည့္ စုံစုံ ထားနိုင္တယ္ ဆို ျပီး အလိုလိုက္ လႊတ္ထားလိုက္ေတာ ့ ...အခုေတြ ့ ျပီမဟုတ္လား..
အေမ လဲ ငို ရင္းကေန အေဖကိုေျပာျပီး ငိုေနပါေတာ ့တယ္။

က်ေနာ္တို ့မွာ ရင္ကြဲ မတတ္ ခံစားလိုက္ရပါေတာ ့တယ္။ အဲဒီ အခ်ိန္က စျပီးေတာ ့ က်ေနာ္ ရင္ ထဲ မွာ (ဒဏ္ရာ ) ဆိုတာရခဲ ့လို ့ အဲဒီဒဏ္ရာ တစ္ခုရဲ ့ ေလွ်ာ္ေၾကး ကို
ေဒၚခ်ယ္ရီလြင္ ဆီကို သြားေတာင္းရေတာ ့ မယ္။ နွမခ်င္း ကိုယ္ခ်င္းမစာမနာ ေျပာရက္လိုက္တာ ေဒၚခ်ယ္ရီလြင္ က်ေနာ္ ညီမေသရတာ ခင္မ်ား ေၾကာင့္ ။
ခင္မ်ား ကို က်ေနာ္ မေတြ ့ ေတြ ့ေအာင္ ရွာမယ္ ။က်ေနာ္ ညီမ ခံစားခဲ ့ရသလို ခင္မ်ား လဲ တစ္ေန ့ခံစားရမယ္မွတ္။ ညီမေလးရဲ ့ အေၾကြးကို က်ေနာ္ ျပန္ရေအာင္ယူကို ယူရေတာ ့မယ္။

ဒီလိုနဲ ့ပဲ ညီမေလးရဲ ့ အေလာင္း ကို ရြာမွာပဲ အုတ္ဂူ ေလးတည္ျပီး ရက္လည္ဆြမ္းေတြ ကပ္ျပီး အေဖလဲ ရန္ကုန္ျပန္သြားပါေတာ ့တယ္။



ေနာက္တစ္ပါတ္ေလာက္အၾကာမွာေတာ့ က်ေနာ္လဲ ရန္ကုန္ ကိုတက္လာျပီး မာနၾကီးလွပါတယ္ဆို တဲ ့ ေဒၚခ်ယ္ရီလြင္ ကို ရွာပံုေတာ္ဖြင့္ျပီး ေလွ်ာ္ေၾကး တစ္ခု ရဖို ့အတြက္ တိုက္စစ္ စရပါေတာ့ မယ္။


က်ေနာ္ အေဖ အိမ္ကို အရင္သြားပါတယ္။ အေဖနဲ ့ေတြ ျပီး က်ေနာ္ လိုအပ္တာေတြ အေဖဘက္က ထုတ္ေပးဖို ့လုပ္ေပးဖို ့ေတာင္းဆိုေတာ ့အေဖကလဲ။

....ငါ ့သမီး ကို ဒီလို ျဖစ္ေအာင္ လုပ္တဲ ့ မိန္းမ ကို လက္စား ေခ်ဖို ့ကေတာ ့...
...သား လို ခ်င္တာေျပာ အေဖ အားလုံး လုပ္ေပးမယ္....

အေဖလဲ ေတာ္ ေတာ္ေလး စိတ္ထဲ မွာ ခံစားေနရတဲ ့ပုံပါပဲ။

....ဟုတ္ကဲ ့ ..အေဖ သားလို ခ်င္တာ ကားတစ္စီး ဟန္းဖုန္း တစ္လုံး တိုက္ခန္း ေကာင္းေကာင္း တစ္ခန္း ငွားေပးပါ ......ေနာက္ ေငြကို လိုအပ္လို က်ေနာ္လာေတာင္းမယ္...အေဖ....

က်ေနာ္လဲ အဲ ဒီလို ေျပာလိုက္ေတာ ့ အေဖဘက္က ၀kသား အားလုံးျဖစ္ေစရမယ္။
.....ကားကိုေတာ ့ သား ညီမစီးတဲ ့ကား ကို ယူလိုက္ ျပန္ေရာင္းျပီး သားၾကိဳက္တဲ ့ကားကို ၀ယ္...
..ေငြလိုအပ္ရင္ အေဖကို ေျပာ...သား..

ဟုတ္ကဲ ့အေဖ....

ဒီလို နဲ ့ အေဖ က်ေနာ္လိုတာေတြ အားလုံးကို လုပ္ေပးခဲ ့ပါတယ္။ တိုက္ခန္းကေတာ ့ ကမာရြတ္ ဘုရင့္ေနာင္ လမ္းမေဘးက ေရႊစံပယ္ ရိပ္မြန္ ထဲမွာ ငွားေပးခဲ ့ပါတယ္။

ဟံသာ၀တီ ကားပြဲစား တန္းကို သြားျပီး က်ေနာ္ ညီမေလး ကားကို ျပန္ေရာင္းဖို ့ ပြဲစား ျမတ္ေက်ာ္ နဲ ့ အပ္ခဲ ့ပါတယ္ ေနာက္ျပန္၀ယ္ဖိုကို့လဲ ျမတ္ေက်ာ္က ပဲ က်ေနာ္ကို
အစစအရာရာ ကူညီေပးခဲ ့ပါတယ္။
ေနာက္ကား၀ယ္ျပီးလို ့ ေငြေခ်ဖို ့ေန ့ မွာ ေတာ ့ က်ေနာ္နဲ ့ျမတ္ေက်ာ္ ပြဲစားတန္းက လၻက္ရည္ ဆိုင္မွာထိုင္ေနတဲ ့အခ်ိန္မွာပဲ က်ေနာ္တို ့ ထိုင္ေနတဲ ့ ဆိုင္ရဲ ့ ေရွ ့ကို ကား အျဖဴ ေရာင္ (မတ္တူး) ကားေလးတစ္စီးလာရပ္ျပီး ကားထဲ က ေနကာမ်က္မွန္နဲ ့ ခန့္ခန့္ နားနား အမ်ိဳးသမီး တစ္ေယာက္ ထြက္လာတဲ ့အခ်ိန္မွာေတာ ့ ျမတ္ေက်ာ္
ေအာ္ေခၚလိုက္တဲ ့အသံကို က်ေနာ္ၾကားလိုက္ရတဲ ့အခ်ိန္မွာပဲ က်ေနာ္စိတ္ေတြ ကို လက္နက္ တစ္ခုကို ေမာင္းတင္သလို ျဖစ္လိုက္ရပါတယ္။


...ေအာ္ ....ေဒၚခ်ယ္ရီလြင္ ပါလား လား....

ျမတ္ေက်ာ္ ဆိုင္ထဲကေန ထြက္သြား ျပီး ေဒၚခ်ယ္ရီလြင္နဲ ့ ကားေဘးမွာပဲ နွစ္ေယာက္ စကားရပ္ေျပာေနက်ပါတယ္။

...............................ေအာ္...........ေဒၚခ်ယ္ရီလြင္ ဆိုတာ ခင္မ်ားကို......
...............................အခု ေတာ ့ တကူးတက ေတာင္ က်ေနာ္ ရွာစရာမလိုေတာ ့ဘူး...
...............................ခင္မ်ား က်ေနာ္ နဲ ့ ဒီေနရာမွာ လာေတြ ့ရတာ ခင္မ်ားအတြက္ ကံဆိုးသလို ...
...............................က်ေနာ္ အတြက္ေတာ ့ ကံေကာင္းျခင္းပါပဲ......
...............................က်ားနဲ ့ ဆင္ လယ္ျပင္မွာ ေတြၾကျပီေပါ ့ မဟုတ္ပဲ...
................................က်ားနဲ ့သမင္ လယ္ျပင္မွာေတြ ့ၾကျပီေပါ့ .......
က်ေနာ္ စိတ္ထဲ ကေန ေရရြတ္ ေနလိုက္ပါသည္.။
ခဏၾကာေတာ ့ ေဒၚခ်ယ္ရီလြင္ ရဲ ့ကားလဲ ထြက္သြား ျမတ္ေက်ာ္လဲ ဆိုင္ထဲ သို ျပန္၀င္လာျပီး။
....ေစာရီး ဗ်ာ ကို ရႈိင္းထက္......
က်ေနာ္လဲ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ျပီး ျမတ္ေက်ာ္စီက ေဒၚခ်ယ္ရီလြင္ ရဲ ့ အစအဏ ကို ရွာပါေတာ ့သည္။
.....ျမတ္ေက်ာ္ သူက ဘယ္သူလဲ ကြ.....

....ေအာ္...သူက ေဒၚခ်ယ္ရီလြင္ ကုမၼဏီပိုင္ရွင္ သူေ႒း ေပါ ့ ....သူ ့ ကုမၼဏီ အတြက္ ကားလိုလို ့ ငါ့ ကို ရွာခိုင္းထားတာ...
...ရျပီလား.. လမ္းၾကဳံလို ၀င္ေမးတာပါ...

...ဒါနဲ ့ ကို ရႈိင္းထက္ က သူကို သိလို ့လား.....

....ေအာ္ မသိပါဘူး..စကားမစပ္ ေမးၾကည့္တာပါ ....ဒါနဲ ့
...ျဖစ္နိုင္ရင္ သူဖုန္းနံပါတ္ က်ေနာ္ကို ေပးပါလား...

အဲဒီအခ်ိန္မွာ ျမတ္ေက်ာ္ က တမ်ိဳးျမင္ျပီး။

....ဘာလဲ ကိုရိႈင္းထက္ ခင္မ်ား ျမင္ျမင္ျခင္း ဟတ္ထိသြားတယ္ထင္တယ္....သူက မာန ၾကီးတယ္ေနာ္..
က်ေနာ္လဲ က်ေနာ့္ ရဲ ့ ကိုယ္ေရး ကိစၥ ေတြ ျမတ္ေက်ာ္ သိမွာဆိုးသျဖင့္။

...မဟုတ္ရပါ ဘူးဗ်ာ... သူကားလိုခ်င္တယ္ဆို က်ေနာ္သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ေရာင္းဖို ့ရိွတာ ဆက္သြယ္ေပးမို ့ပါ ။
က်ေနာ္လဲ ပါးစပ္ထဲ ေတြ ရာေလွ်ာက္ေျပာလိုက္ရပါတယ္။

...ကဲ ဒါဆို လဲ ေကာင္းသား လုပ္ဗ်ာ...က်ေနာ္လဲ ပြဲခ အျမန္ရတာေပါ ့....ကိုရိႈင္းထက္.....


အဲဒီက စ၍ ေဒၚခ်ယ္ရီလြင္ ရဲ ့ အေၾကာင္းအစုံကို တစ္ရက္ တစ္ရက္ နဲ ့ ျမတ္ေက်ာ္ စီက နိုက္ယူလာခဲ ့တာ အခု ဆို ေတာ္ေတာ္ ေလးျပည့္စုံ သေလာက္ ျဖစ္ေနပါျပီ။
ဖုန္းနံပါတ္ လဲ ရလိုက္ပါသည္။ သူမရဲ ည့ ကုမၼဏီ သူမရဲ ့ အိမ္ေတြ သူမ သြားတတ္ လာတတ္ တဲ ့ေနရာေတြက အစ အခု ေတာ ့ က်ေနာ္ တိုက္စစ္စဥ္လိုက္ပါျပီ။

အခု ေတာ ့ ေဒၚခ်ယ္ရီလြင္ ရဲ ့ေနာက္ ကို အရိပ္တစ္ခုလိုလိုက္ေနပါျပီ။ မထမဆုံး တိုက္စစ္က နွင္းဆီအနီေရာင္ကို မုန္းတဲ ့ေဒၚခ်ယ္ရီကို နွင္းဆီ အနီနဲ ့ပဲ စတိုက္ခဲ ့ပါတယ္။

ဒီေန့ က လမ္းမေတာ္ အေနာ္ရထာလမ္း ေမာ္တင္က ေရႊပုဇြန္ ဆိုင္ေရွ ့ မွာ ေဒၚခ်ယ္ရီ ရဲ ့ကား ရပ္ထားတာ ေတြ ့ တာနဲ ့ အရဲဆုံး ဆိုတဲ ့ နွင္းဆီ တစ္စီး ကို
ေဒၚခ်ယ္ရီ ရဲ ့ ကား တခါးဖြင့္ မယ့္ အေပၚ တည့္တည့္ ကို တင္ထားေပးျပီး သူမ မျမင္နိုင္ေလာက္တဲ ့ေနရာကေန က်ေနာ္ ၾကည့္ေနခဲ ့ပါတယ္။
ေဒၚခ်ယ္ရီ ကားဆီ ကို အလာ သူ ့ ကားရဲ ့အေပၚမွာ သူမုန္းပါတယ္ ဆို တဲ ့ နွင္းဆီအနီ တစ္စီးကို ေတြ ့လိုက္ရေတာ ့ စိတ္ေတြ အရမ္းတိုျပီး။

(ေတာက္) ...........ဒါဘယ္သူလာတင္သြားပါလိမ့္...
..ဘယ္ေသနာ လက္ေစာ ့ သြားတာလဲမသိဘူး....
ဆိုျပီး စိတ္တိုေသာဟန္ျဖင့္ နွင္းဆီ အစီးကို ကားဘီး ေအာက္တည့္တည့္ ပစ္ထည့္ ျပီး နင္း၍ ေမာင္းထြက္သြားပါေတာ ့သည္။
အိမ္ကို လဲ ေရာက္ ျခံတံခါး ကို ၾကည့္ လိုက္ေတာ ့လဲ နွင္းဆီအနီ တစ္စီးက တံခါးၾကားမွာ ထိုထားတာေတြ ့ေတာ ့စိတ္ေတြ အရမ္းတို ျပီး။
...ဒါေတာ ့ ေသြးရိုး သားရိုး မျဖစ္နိုင္ဘူး ..ငါ ့ကို သက္သက္ လိုက္ေနွာက္ယွက္ေနတာပဲျဖစ္ရမယ္....
.....ဟဲ ့ မိေထြး ေရ ........မိေထြး....
အိမ္ေပၚမေလးကို ေအာ္ေခၚလိုက္သည္။
....လာပါျပီ မမ.....
....အဲဒီ နွင္းဆီ အစီးကို မႈိက္ပုံးထဲ ပစ္လိုက္...
...ဟုတ္ကဲ ့..မမ

ညဘက္ ကိုးနာရီေလာက္မွာေတာ ့ေဒၚခ်ယ္ရီဆီကို က်ေနာ္ ဖုန္းစ၍ ေခၚလိုက္ပါျပီ။
............................................................................................................................ဟဲလို............?
*************************************************************************************************
ဒဏ္ရာ တစ္ခုရဲ ့ ေလွ်ာ္ေၾကး




(ဘ၀) ဆိုတာကို လူေတြ အမ်ိုဳးမ်ိဳး ပုံေဖာ္ေရးဖြဲ ့ေနၾကေပမယ့္ က်ေနာ္ ဘ၀ကေတာ ့ဘာကို ဘယ္လိုေရးျပီးဘယ္လိုဖြဲ ့ရမွန္းမသိေလာက္ေအာင္ပါပဲ။
ဘ၀ ဟာ ၀ိုင္တစ္ခြက္မဟုတ္တာေတာ ့ေသခ်ာတယ္ တမာေျမမွာ ေမြးခဲ ့တဲ ့ က်ေနာ္ ဘ၀ဟာ တမာလိုမ်ား ခါးသြားခဲ ့တာလား။
လူဘ၀ၾကီးမွာ ျပည့္စုံမူ တစ္ခ်ိဳ ့တစ္၀က္နဲ ့အဆင္ေျပခဲ ့ ေပမယ့္ မိဘေတြရဲ ့ သေဘာထားမတိုက္ဆိုင္ မူေလးတစ္ခုနဲ ့ က်ေနာ္ရဲ ့ မိသားစု ဘ၀ေလးေပ်ာက္ကြယ္ခဲ ့ရတယ္။
နယ္ျမိဳ့ ကေလးက ရြာေလးတစ္ရြာရဲ ့ေဘးမွာ ေရေလွာင္တမန္ တစ္ခုအတြက္ ထက္က တာ၀န္က်လာတဲ ့ အင္ဂ်င္နီယာ လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္ မ်ိဳးသန့္
ရြာက ဘြဲ ့ရျပီးခါစ မိန္ကေလးေလး တင္ႏြဲ ့ နယ္ခံစာေရးမေလးအျဖစ္နဲ ့ ရုံးအလုပ္ကေလး၀င္လုပ္ရင္း အင္ဂ်င္နီယာေပါက္ကေလး မ်ိဳးသန့္ နဲ ့ေတြ ့ခဲ ့ၾကတယ္။
သူတို ့ နွစ္ေယာက္ ေမတၱာမွ် ခ်စ္က်ြမ္း၀င္ခဲ ့တဲ ့ တစ္နွစ္တာခရီးကုန္ဆုံးသြားခ်ိန္မွာေတာ ့ အၾကင္လင္မယား ဘ၀သို ့ ေရာက္ရိွခဲ ့ပါတယ္။
ေကာင္းေလး က ရန္ကုန္သား ေတာသူနဲ ့ၾကိဳက္ခဲ ့တဲ ့အတြက္ ပိုက္ဆံရိွ အသိုင္း၀ိုင္းျဖစ္တဲ ့ေကာင္းေလးဘက္က မိဘေတြကသေဘာမတူလို ့ ဖ်က္ခဲ ့ေပမယ့္
ရဲ ရင့္ ျပတ္သားစြာ နဲ ့ေတာသူ ေလးကို လက္ထပ္ခဲ ့တယ္။
ပထမဆုံး တစ္ဦး သားေလးတစ္ေယာက္ေမြးျပီး ေတာရြာေလးမွာ ပဲ ဘ၀ကို စခဲ ့တယ္ ေနာက္ထပ္ သမီးမိန္းကေလး တစ္ေယာက္ကို လဲ ေမြးခဲ ့တယ္။
အဲဒီအခ်ိန္က သူတို ့ရဲ ့ မိသားစု ဘ၀ေလး ဟာ အရမ္းေပ်ာ္စရာေကာင္းခဲ ့ၾကတယ္။
သားေလး ရဲ ့နံမည္ ကို ရႈိင္းထက္ သမီးေလးရဲ ့နံ့မည္ကေတာ ့ နုေ၀ ဒီလိုနဲ ့ ရိႈင္းထက္ ခုနွစ္ နွစ္ နုေ၀ေလး ငါးနွစ္အရြယ္ေလာက္မွာ အိမ္ေထာင္ေရး စကြဲခဲ ့ရတာက ဒီလိုေလးပါ။
မိန္းမေရ.... ကေလးေတြ လဲ ၾကီးလာျပီ ဒီေတာ ့ ဒို ့ မိသားစု ရန္ကုန္ကို ေျပာင္းၾကရင္ေကာင္းမယ္....
ကိုမ်ိဳး ..ရွင္ ေျပာင္းခ်င္ ေျပာင္း က်မ ကေတာ ့ ရန္ကုန္ကို ေတာ ့ဒီတစ္သက္ ဘယ္ေတာ ့မွ လိုက္မေနဘူး..
အဲဒီ စကားေလးနွစ္ခြန္းအစ ေတာအလုပ္ ေတာကိုင္ မလုပ္တတ္တဲ ့ ကိုမ်ိဳးအတြက္ေတာ ့ ေတာရြာကို သူဘ၀ကို မရပ္တည္တတ္ဘူးေလ။
တစ္ျဖည္းျဖည္း စီးပြားေရးအဆင္မေျပလာတာနဲ အမွ် အိမ္ေထာင္ေရး မန္တိုင္ကလဲ မေျပလည္မူ ေတြ ပိုမ်ားလာတယ္။ ဒီလိုနဲ ့ျမိဳ ့ကိုျပန္ခ်င္ေနတဲ ့ကိုမ်ိဳးက သမီးေလးကိုေခၚျပီး
ထြက္သြားခဲ ့တယ္။ေတာသူ ေလးမွာ ေတာ ့ သားေလးတစ္ယာက္နဲ ့ရြာမွာပဲ က်န္ခဲ ့ရတယ္။
နွစ္ေတြၾကာလာတာနဲ ့အမွ် ကိုမ်ိဳး လဲ ျမိဳ ့မွာ ေနာက္အိမ္ေထာင္ျပဳလိုက္ပါတယ္။ လူၾကီး ေတြ အဆင္မေျပမူ တစ္ခု နဲ ့ ၾကားထဲ က ကေလးေတြျဖစ္တဲ ့ ရိႈင္းထက္ နဲ ့ နုေ၀ ေလးတို ့
ေမာင္နွမ လဲ ကြဲ ခဲ ့ၾကရတယ္။
အခုေတာ ့ ဦးမ်ိုးသန္ ့ဆိုတာ နုေ၀ ရဲ့အေဖျဖစ္သလို က်ေနာ္ ရိႈင္းထက္ရဲ ့ အေဖလဲ ဟုတ္ပါတယ္ ေဒၚတင္ႏြဲ ့ ဆိုတာလဲ က်ေနာ္အေမျဖစ္သလို ကြ်န္ေတာ္ညီမေလးနုေ၀ ရဲ ့
အေမလဲ ဟုတ္ပါတယ္။ က်ေနာ္ အတန္းပညာ ဆုံးခန္းတိုင္ေအာင္ မသင္ခဲ ့ရေပမယ့္ က်ေနာ္ညီမေလး နုေ၀ ကေတာ ့ အခုရန္ကုန္မွာ ဒုတိယနွစ္ကို တက္ေနပါျပီ။
အေဖနဲ ့အေမ သေဘာထား မတိုက္ဆိုင္လို ့ကြဲခဲ ့ၾကေပမယ့္ က်ေနာ္နဲ ့ ညီမေလးက ေတာ ့နွစ္တိုင္းလိုလို ေတြ ့ျဖစ္ခဲ ့ပါတယ္။
အေမ ရင္းတစ္ေယာက္လို က်ေနာ္ညီမေလးကို ေစာင့္ေလွ်ာက္ ေပးခဲ ့တဲ ့မိေထြး ျဖစ္သူကလဲ သေဘာေကာင္းပါတယ္။ က်ေနာ္ ညီမေလးကို ေတြ ့ခ်င္လို ့ ရန္ကုန္လာတိုင္း အေဖက လဲ ရန္ကုန္မွာ
လာေနဖို ့အျမဲတမ္းေခၚ ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အေမမွာ အားကိုးစရာဆို လို ယၡဳအခ်ိန္မွာ က်ေနာ္ပဲရိွတယ္ေလ။ အေမ ့ဘ၀ဟာ က်ေနာ္ဘ၀ပဲ အေဖကလဲ အေမရိွတဲ ့ရြာေလးကို မလာေတာ့ေပမယ့္
က်ေနာ္ တို သားအမိကို ျပန္ၾကည့္ပါတယ္ ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ က်ေနာ္စိတ္ထဲမွာေတာ ့အေဖဟာအေဖပဲ ။ က်ေနာ္ညီမေလးက လဲ ေနြရာသီ ေက်ာင္းပိတ္ရက္ေရာက္တိုင္း
အေမ နဲ ့က်ေနာ္ရိွ တဲ ့ရြာေလးကို နွစ္တိုင္းလာပါတယ္။ အေဖနဲ ့အေမ အဆင္မေျပခဲ ့ ၾကေပမယ့္ က်ေနာ္တို ့ေမာင္နွမ နွစ္ေယာက္ကေတာ ့ အ၇မ္းခ်စ္ၾကပါတယ္။
အေဖက ပုဇြန္ကန္ စီးပြားေရး နဲ ့ေအာင္ျမင္ေနေတာ ့ ညီမေလးဆိုရင္ ေက်ာင္းတက္ရင္ ကိုယ္ပိုင္ကားနဲ ့ ဟန္းဖုန္းနဲ ့ေပါ ့။ က်ေနာ္ကို ေတာ ့ ေတာျမို ့ေလးမွာ စီးပြားေရးလုပ္ဖို ့ဆိုျပီး
ဟိုင္းလတ္ ကားေလး တစ္စီး၀ယ္ေပးပါတယ္။ ဒါလဲ အေဖရဲ ့ေက်းဇူးပါပဲ အခုဆို က်ေတာ္တို ့ သားအမိလဲ ဒီကားေလးနဲ အဆင္ေျပေနပါျပီ။
********************************************
....အကို ..အကို ကို နုေ၀ အရမ္းခ်စ္တယ္ သိလား......
...အကို လဲ နုေ၀ ကို ခ်စ္ပါတယ္...ကြာ..
..အကိုနဲ ့.. နုေ၀နဲ ့ ေက်ာင္းျပီးရင္ လက္ထပ္ၾကမယ္ေနာ္..အကို...
..အကို နဲ ့ နုေ၀ နဲ ့ၾကိဳက္တာကို မမက သေဘာမတူဘူးလို ့ ေျပာေနတယ္..အဲဒါအကို စိတ္ညစ္တယ္ နုေ၀ ရယ္...
...အကို နုေ၀နဲ ့ မမကို ေတြ ့ေပးမယ္ေနာ္.....
...ဟင့္အင္... အကို ့ရဲ ့ မမ ကို နုေ၀ေၾကာက္တယ္... အကို မမ က အရမ္းမာနၾကီးတယ္ဆို..
အခုေျပာေနတာကေတာ ့ ေက်ာင္း၀န္းထဲ က ထိုင္ခုံ ေလးေပၚမွာ နုေ၀နဲ ့နုေ၀ရဲ ့ခ်စ္သူ အာကာ တို ့ နွစ္ေယာက္ စကားေျပာေနျခင္းျဖစ္ပါတယ္။
အာကာ တို ့က လဲ ပိုက္ဆံရိွ အသိုင္း၀ိုင္းပါပဲ ရန္ကုန္ ေက်ာက္ေျမာင္းမွာေနပါတယ္ အာကာတို ့မွာ ေမာင္နွမနွစ္ေယာက္ပဲ ရိွတယ္။
သူ ့ရဲ ့အမက သူမိဘေတြ ထားခဲ ့တဲ ့ကုမၸဏီကို ဦးေဆာင္ျပီး လုပ္ေနပါတယ္ အာကာ ကေတာ ့ အခုမွေက်ာင္းသားပါ။
သူအမ ရဲ ့နံမည္က ေဒၚခ်ယ္ရီလြင္ အသက္က နွစ္ဆယ့္ ေျခာက္ နွစ္ဆယ္ခုနွစ္ ၀န္းက်င္ သူမ က ပိုက္ဆံလဲ ရိွ ဂုဏ္လဲရိွ ရုပ္ကလဲ ေခ်ာဆိုေတာ ့ မာနကလဲ အရမ္းၾကီးတယ္ေလ။
သူေမာင္ေလး အာကာ ကိုဆို ရင္ ဘယ္မိန္းကေလးနဲ ့မွ တူတယ္တန္တယ္လိုကို မျမင္တာ။ အခုေတာ ့ သူေမာင္ေလးနဲ ့ၾကိဳက္ေနတာက နုေ၀.....။
အခုေတာ ့ နုေ၀ရဲ ့ ဘ၀ေလး ဟာ လူငယ္ေတြ သဘာ၀ စိတ္ကို အလိုလိုက္မိလို ့ပြင့္သစ္စ ပန္းေလးရနံ ပ်ယ္ခဲ ့ရျပီ...။
နုေ၀ တစ္ေယာက္ လက္ထဲက ဟန္းဖုန္းေလးျဖင့္ အာကာရဲ ့ ဖုန္းေလးကို ေခၚလိုက္သည္။
......ဟဲလို .....အကို .....အကို့ ကို နုေ၀ေျပာစရာရိွတယ္......အကို ျဖစ္နိုင္ရင္ ကန္ေဘာင္ကို လာခဲ့ ေနာ္..
......နုေ၀ ကလဲ အကို လာလို ့မရဘူး...ဒီေန ့ မမ က အကို ့ကို အျပင္မထြက္ရဘူးတဲ ့...ဘာေျပာစရာရိွလဲ ဖုန္းထဲ မွာပဲ ေျပာေလ..
....ဒါဆိုလဲ ..ဖုန္းထဲမွာ ပဲ ေျပာမယ္...
...နုေ၀ မွာ ကိုယ္၀န္ရိွေနျပီ ...
....ဘာ.....
အာကာဘက္မွ အသံက်ယ္ၾကီးထြက္လာျပီး ဆက္၍ေျပာလာတဲ ့စကားက။
.....နုေ၀ ကလဲ ဟုတ္လို ့လား..ဒုကၡ ပါပဲ ဒါဆို ဘယ္လိုလုပ္မလဲ ..အကို လဲ မမ ကို ဖြင့္မေျပာရဲ ဘူး...
....နုေ၀လဲ ..ေဖေဖ သိမွာ ေၾကာက္လို ့ အကို ့ကို တိုင္ပင္တာ...
...ေက်ာင္းမွ မျပီးေသးတာ နု ေ၀ရယ္ ေက်ာင္းျပီးေအာင္ေတာ ့ေစာင့္ေပါ ့....
...အကို က လဲ ဒါက ေက်ာင္းျပီးေအာင္ ေစာင့္ လို ့ ရတဲ ့ကိစၥ မွ မဟုတ္တာ...
..ေအး ပါနုေ၀ရယ္ ..အကို မမ နဲ ့အရင္တိုင္ပင္ၾကည့္မယ္ေနာ္...
ဒီလိုနဲ ့ပဲ အာကာတစ္ေယာက္ နုေ၀ကို နွစ္သိပ္လိုက္သည္။ ဒီေန့ ့ကေတာ ့ အာကာ တစ္ေယာက္ သူ ့မမ ေဒၚခ်ယ္ရီလြင္ ကုမၸဏီ ကအျပန္ ဖြင့္ေျပာရန္ ေစာင့္ေနရင္း
ေဒၚခ်ယ္ရီလြင္ ေရာက္လာပါျပီ။
...မမ အဲ ဒါက ဘာပစၥည္းေတြလဲ......
အာကာ တစ္ေယာက္ သူ ့ မမ ၀ယ္လာေသာ ပစၥည္း မ်ားကို ျမင္၍ ေမးလိုက္ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
အဲ ဒီအခ်ိန္ ေဒၚခ်ယ္ရီလြင္ဘက္က ထြက္လာေသာစကားက။
......ဒါေမာင္ေလးအတြက္ မမ ၀ယ္လာတာ.......ေမာင္ေလး ဘာမွ မေမးနဲ ့ ဘာမွမေျပာနဲ ့...
...မမ ေျပာတာကို အရင္နားေထာင္.... ေမာင္ေလး မနက္ ျဖန္ စကၤာပူ ကို ေက်ာင္းသြားတက္ရမယ္....
......ဗ်ာ....
ေဒၚခ်ယ္ရီလြင္ စီက ထြက္လာေသာ စကားေၾကာင့္ အာကာ တစ္ေယာက္ အရမ္း အံ ့ၾသ သြားသည္။
....မမ ကလဲ ေမာင္ေလးကို ဘာမွ မတိုင္ပင္ပဲ ...
....မမ က ေမာင္ ေလး ကို ေကာင္းေစခ်င္လို ့ လုပ္တာ တိုင္ပင္စရာလား...ကဲ ဒါပဲ မင္းျပန္ေျပာမယ့္ စကား မမ ဘာမွ မၾကားခ်င္ဘူး...ဆိုျပီ း ေဒၚခ်ယ္ရီလြင္တစ္ေယာက္ အိမ္ေပၚထပ္သို ့ တက္သြားပါသည္။
အာကာ တစ္ေယာက္ သူေျပာမယ့္ စကားကို လဲ မေျပာလိုက္ရ ငိုင္၍ သာက်န္ခဲ ့ရသည္။
အခုလို ေဒၚခ်ယ္ရီလြင္ က အာကာ ကို စကၤာပူ ပို ့ရျခင္း ကိစၥ ဟာ နုေ၀ နဲ ့ပါတ္သက္တဲ ့ ကိစၥ ကို သူသိခဲ ့လို ့ အခုလို လုပ္လိုက္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ေန ့က အာကာနဲ ့ နုေ၀ ဖုန္းစကားေျပာေနတာကို
ေဒၚခ်ယ္ရီလြင္ ၾကားလိုက္ရျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
အခုေတာ ့ အာကာတစ္ေယာက္ စကၤာပူ ထြက္သြားတာကို နုေ၀ မသိလိုက္ရေတာ ့ပါ။ တစ္ပါတ္မွ်ေလာက္ရိွေတာ ့ နုေ၀တစ္ေယာက္ အာကာ ရဲ ့အိမ္ကို လိုက္သြားပါေတာ ့သည္။
.....တီ...တီ...
ေဒၚခ်ယ္ရီလြင္အိမ္ ေရွ ့မွ နုေ၀ ရဲ ့ ကားဟြန္းတီး သံေလးျဖစ္ပါသည္။
...ဟဲ ့ ...အိမ္ေရွ ့ မွာ ကားတစ္စီးလာေနတယ္ ..တံခါး ဖြင့္ေပးလိုက္ၾကအုံး...
ေဒၚခ်ယ္ရီလြင္ မွ ေအာ္လိုက္သည္။
.......သမီး အာကာ နဲ ့ေတြ ့ခ်င္လို ့ လာခဲ ့ တာပါ မမ...
....မင္းက ဘယ္သူလဲ....ေနပါအုံး နုေ၀ဆိုတာ မင္းလား......
..ဟုတ္ကဲ ့ပါ မမ...
နုေ၀ တစ္ေယာက္ ဘယ္လို မွ ေစာင့္ ဆိုင္းလို ့ မရတဲ ့ကိစၥ မို ့သာ အရဲစြန္ ့ျပီးသြားခဲ ့ရေပမယ့္ ေဒၚခ်ယ္ရီ လြင္ ရဲ ့မ်က္နွာလဲ ျမင္ အသံလဲ ၾကားျပီးေရာ ေၾကာက္စိတ္ ရွက္စိတ္တို ့ဖုံးလႊမ္းကာျဖင့္
အသံမ်ား တုန္ေနပါသည္။
....ကဲ ...မမ ေျပာတာ နားေထာင္... အာကာ စကၤာပူကို ေက်ာင္းတက္ လႊတ္လိုက္ျပီ...
.....ရွင္.......
နုေ၀ တစ္ေယာက္ ေဒၚခ်ယ္ရီလြင္ ရဲ ့ စကားလဲ ၾကာျပီး မ်က္လုံးမ်ားျပဴးျပီး ထိတ္လန္ ့သြားသည္။
....ကဲ... မင္း ဘာေျပာဖို ့ လာတယ္ဆိုတာ မမ သိတယ္..
...ဒါေပမယ္ ့ ဒီအရြယ္က ပညာသင္ရမယ့္ အရြယ္...
...မင္း...ဗိုက္ထဲ မွာ ရိွေနတဲ ့ ျပႆနာကို ပိုက္ဆံ ဘယ္ေလာက္ကုန္ကုန္ မမ ဘယ္သူမွ မသိေအာင္ ရွင္းေပးမယ္ ေက်နပ္လား....
..ရွင္.....
နုေ၀ ရဲ ့ မ်က္၀န္းမွ မ်က္ရည္မ်ား အလိုအလို စီးက် လာပါေတာ ့သည္။ နုေ၀လဲ မ်က္နွာကို လက္နွစ္ဖက္နဲ ့အုပ္ျပီးငိုယိုကာ ကားေပၚသို ့ အတင္းတက္ျပီး
ေဒၚခ်ယ္ရီလြင္ ရဲ ့ ျခံ၀န္း အတြင္းမွ အျမန္ ေမာင္းထြက္လာပါေတာ ့သည္။
***********************************
အေမ....ေရ.. အေမ..ဒီမွာ ညီမေလး ရြာအလည္လာတယ္........
ကြ်န္ေတာ္ အေမ ကို လွမ္းေအာ္လိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။
....ညီမေလးကလဲ ဒီနွစ္လာတာ ေစာတယ္ေနာ္...အကိုေတာင္မထင္ဘူး...
..ညီမေလး ရန္ကုန္မွာ ေနရတာ စိတ္မေပ်ာ္ဘူး..
..သမီး ဒီတစ္ေခါက္လာတာ ပိုေတာင္ ၀လာသလိုပဲ ..သမီး အေဖေရာေနေကာင္းလား..
...ေကာင္းပါတယ္.. ေမေမ..
..
ညီမေလး ....အရင္က ရြာအလည္လာရင္ ကိုကို နဲ ့ေမေမ ကို ေတြ ့ရင္ အရမ္းေပ်ာ္ေနတာ အခု မ်က္နွာလဲ မေကာင္းဘူး ရန္ကုန္မွာ ဘာျဖစ္လာတာလဲ ...
ကိုကို ့ ကို ေျပာ.....
အဲ ဒီ အခ်ိန္မွာ ေမေမ က လဲ ၀င္ေျပာလိုက္သည္။
..ဟုတ္ပ... သမီး ..ဘာျဖစ္လာတာလဲ မ်က္နွာလဲ မေကာင္းဘူး..
..ခရီး ပန္းလို ့ပါ ေမေမ..
..ဘာလဲ .. ညီမေလး ..မိေထြး နိွပ္ဆက္လို ့လား.. ကိုကို ့ ကို ေျပာ..
..ငါညီမကို နွိပ္ဆက္လို ့ေတာ ့ အဲဒီ မိေထြး ကို အခုခ်က္ျခင္း သြားသတ္မွာ...
ဒါနဲ ့ ေမေမ ၀င္ေျပာလိုက္တာက ။
.....ကဲကဲ....သမီးေလး ခရီးပန္းလာတယ္ဆိုေတာ ့ ေရအရင္ သြားခ်ိဳးလိုက္ေနာ္...
..ဟုတ္ကဲ့...
ဟဲ ့ ...ရိႈင္းထက္ ...သားၾကီး က ညီမေလးေရခ်ိဳးဖို ့အတြက္ ေရခပ္ေပးလိုက္...
...ဟဟ..ေမေမ ေျပာတာ ေနာက္က် ေနျပီ သား ညီမေလးလာမွာ သိလို ့ေရအို းေတြ အားလုံး ျဖည့္ျပီးသား..
...ဟုတ္ပါျပီ....ဟုတ္ပါျပီ..ကြယ္..
ညီမေလးေရာက္တဲ ့ညကေတာ ့ ၾကက္သားကာလားသားဟင္းခ်က္ျပီး ေမေမ ရယ္ က်ေနာ္တို ့ေမာင္နွမ နွစ္ေယာက္ရယ္ မိသားစုထမင္းပြဲေလး က်ေနာ္အရမ္းေပ်ာ္ခဲ ့ရပါတယ္။
မနက္မိုး လင္းတာနဲ ့....ညီမေလးေရ...ညီမေလးေရ ...မိုးလင္း ျပီ ထေတာ ့ေလ...
ေမေမ ကလဲ .. ဟုတ္ပ မင္းညီမ ကအိပ္ပုတ္ၾကီးလိုက္တာ..
ေမေမ ညီမေလး အခန္း တံခါး သြားဖြင့္လိုက္ခိ်န္ ေမေမစီမွ အသံၾကယ္ၾကီး ထြက္လာသည္။
သမီး....သမီး....လာၾကပါအုံးကြဲ...
က်ေနာ္လဲ အတင္းေျပးျပီးသြားၾကည့္လိုက္ေတာ ့။
ညီမေလးပါးစပ္က အျမွဳပ္ေတြ ထြက္ေနျပီး. ညီမေလး အသက္မရိွေတာ ့ပါ။
..က်ေနာ္နဲ ့ အေမ ရဲ ့ငို သံေတြ က ေတာ ့ က်ေနာ္တို ့အိမ္ေလးမွာ ေကာင္းကင္သို ့ေ၀ွ ့ျပန္ထြက္ခဲ ့ရပါျပီ။ညီမေလးရဲ ့ အေလာင္းေဘးမွာလဲ အဆိပ္ပုလင္း ကို ေတြ လိုက္ရပါသည္။
.....ညီမေလး....ညီမေလး........ညီမေလး....
..အေမနဲ ့က်ေနာ္ အရိႈက္ၾကီးတစ္ငင္ ေအာ္၍ ငိုေနရပါေတာ ့သည္။
*******************************************************

Saturday, May 25, 2013

ဘ၀ရဲ ့ ခ်န္ပီယံ

ဘ၀ရဲ ့ ခ်န္ပီယံ...

ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြ နဲ ့ ပင္လယ္ကို ေဆးခ်ယ္ေနတာ...

အေရာင္စုံ စြာျဖင့္ ခ်ယ္သ သမွ် ပုံမေပၚပဲ...

ေလွာ္ခတ္သမွ် သဲျပင္ထိမွ..အမိရ ဖမ္းေတြးမိလိုက္တာ ...

ေၾသာ္...ေရတိမ္ပါလား...

ရည္မွန္းခ်က္ေတြကို ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြက အနိုင္က်င့္ေနလိုက္တာ..

ဘယ္သူနိုင္လဲ ဘယ္သူရႈံးလဲ..

ဘယ္သူမွမနိုင္ပဲ ...

ျဖစ္သင့္တာကို ျဖစ္ေအာင္လုပ္ဖို ့..

အခ်ိန္ ေတြ က သူငယ္ခ်င္းေကာင္း တစ္ေယာက္ပီသခဲ ့တာၾကာခဲ ့ျပီ..

အခ်ိန္ေတြ က ငါ့ကို အားေပးေပမယ့္..

ဘ၀အေတြး ေတြမွာ ေရတိမ္ပါလွ်က္...

ကမ္းစပ္မဟုတ္ခဲ ့ဘူး..

သို ့ေသာ္လည္း သင္ သိပါ...

သို ့ေသာ္ လည္း သင္ သိပါ..

ခုေတာ့ လည္း ငါစိတ္ကို ..

ငါကိုယ္တိုင္ ဆုံးမ..

ငါအသုံးမက်တာလား...

သင္အသုံးမက်တာလား..

ေနပါေတာ့ စိတ္ရယ္....

သြားပါေတာ့ စိတ္ရယ္..

မတည္ျမဲျခင္းေတြက ..

ဘ၀ ရဲ ့ ခ်န္ပီယံ ပါ..


ေမာင္လြမ္းဆု..

အခုေတာ့ ဒီလိုပါအေဖ..


အေဖ က လယ္ယာ လုပ္ အေမ က ထမင္းထုပ္ျဖင့္...

မြန္းမတည္း ခင္ ေရာက္ေအာင္ပို ့ေပးတယ္...

အေမ ပို ့တဲ ့ထမင္းက်မ္း ပဲျပဳတ္ကို ဆီစမ္းနဲ ့...

စားရင္းက ေျပာတဲ ့ အေဖ ့စကား... ငါ့သား သမီးေတြၾကီးရင္ ..

ဒီ လယ္ယာ က အေမြ အနွစ္တဲ ့...

အေဖနဲ ့ အေမ.. ဘိုးဖြား အေမြနွစ္ခ်စ္ခင္အားကိုး...

ဆန္အမ်ိဳးမ်ိဳး ထြက္တဲ ့ ဒီ လယ္ကို သား သမီးေတြ အတြက္ အေမြ တဲ ့..

အေဖ....လယ္ အလုပ္နဲ ့ အရိုးမထုပ္ခင္ ဆန္ အမ်ိဳးမ်ိဳးေတြလုပ္တတ္ေပမဲ ့..

ဒီေန ့ ဒီအခ်ိန္ထိ သား ပါးစပ္ မွာ အထပ္ထပ္ အခါခါ စားခဲ ့ရတာက...

အေမ ရယ္ ၀ယ္ေကြ်း ဟိုး......လမ္း ထိပ္ေစ်း ထဲက ...

နို ့ဆီဗူး ေလးနဲ ့ ခ်ိန္တဲ ့ ဆန္ ေပါ ့....


ေမာင္လြမ္းဆု.

အခုေတာ ့ဒီလိုပါ အေမ

ထမင္းစားတတ္ေအာင္ အေမသင္ေပးခဲ ့တယ္..

စကား ေျပာတတ္ေအာင္ အေမသင္ေပးခဲ ့တယ္..

အခုေတာ့ စကားလည္းေျပာတတ္ျပီးအေမ..

ထမင္း လည္းစားတတ္ေနျပီအေမ..

တစ္ခါ တစ္ခါ ထမင္းစားတတ္တဲ ့ပါးစပ္ က..

စား တဲ ့အခ်ိန္ေရာက္ရင္..စားကိုစားရမွ ေက်နပ္တယ္..

ေျပာတတ္တဲ ့ ပါးစပ္ က လည္း ေျပာရမဲ ့အခ်ိန္ေရာက္ရင္..

ေျပာကိုေျပာရရမွ..ေက်နပ္ဖို ့ ေျပာမထြက္တဲ ့စကားလုံးေတြက..

ထမင္းနဲ ့အတူ ၀ါးမ်ိဳခ်ခဲ ့တယ္ အေမ..


ေမာင္လြမ္းဆု

သမုဒယ တေပါင္းေႏြ..

(သမုဒယ တေပါင္းေႏြရဲ ့....ပိေတာက္...)

မညီမွ် မူေတြနဲ ့စုစည္း ထားတဲ့ မိုးတိမ္က..
ရြာခ်င္သလိုရြာခ်လိုက္တာ....ကြက္ၾကားမိုး..ထစ္ခ်ဳန္းမိုး..
တိမ္ျပိဳမိုး ေလလည္မိုး..အခါလြန္းမိုး..

၀ါဆို မိုး.. ၀ႆန္မိုး..သမုဒယ ၀ါဆိုမိုးနဲ ့ စခဲ ့တာ..

အခုေတာ့ မိုးသီခ်င္း ေပါင္းမ်ားစြာနဲ ့အတူ...ေႏြ အစကို ရြာခ်တဲ ့မို းက..
သူသေဘာသူ ့အၾကိုက္ သူ ့အလိုက္ သူ မိုက္ေနလိုက္တာ.
မင္း မဲ ့ ေနတဲ ့တိုင္းျပည္လို ...
အုပ္ခ်ဳပ္သူ..ခ၀ါခ်ရေအာင္ သူတို ့က အထာၾကၾက လုပ္ရက္ပါေပတယ္..
အနာတစ္ခုလို ရင္ကိုထုျပီး..အစုစု အေ၀းေ၀း ျမင္တိုင္း..
ရင္ကိုလိူင္းခတ္ ေၾကာက္တတ္တဲ ့စိတ္ေတြနဲ ့က ျပည္သူ...
ဘယ္သူရယ္ ဘာကို ရည္ရြယ္ပါလိမ့္..
ဘယ္အုပ္စုရယ္ ဘာကို ရည္ရြယ္ပါလိမ့္..
ဒီအေတြ ့ ရယ္.. ဒီေႏြ တစ္ေခါက္မွာေတာ့...
ရြာထိပ္က ပိေတာက္ပင္ အို လည္း....
ရဲရဲ ၀င့္၀င့္ ပြင့္နိုင္ ပ မလား...။

ေမာင္လြမ္းဆု..

ငယ္ခ်စ္ဦး ပိေတာက္

(ငယ္ခ်စ္ဦး....ပိေတာက္..)


အမွတ္တရ ေတြ အျပည့္ နဲ ့ မစြန္ ့ပစ္ပ ဲထားခဲ ့တဲ ့ က်ေနာ့္ အမိွုက္ပုံးမွာ...

သံေယာဇဥ္ေတြ နွစ္ခ်ိဳ ့ ..... အခါလြန္မိုးေတြ မရိွတဲ ့ဒီေႏြမွာ..

ပိေတာက္ က က်ေနာ့္ ငယ္ခ်စ္ဦးေပါ ့..

သူေလ... ၀င္း၀ါတဲံ ့ ဒီ နံနက္ ခက္ခက္ ခဲခဲ ပြင့္ ရွာ...

မာန္ ရယ္မရိွ အသိစိတ္နဲ ့ ယဥ္ေက်း..

ခပ္ ေအးေအးေလးပဲ သူေနတတ္တယ္....။


တစ္နွစ္ရဲ ့ တစ္ခါ တစ္ခါ ရဲ ့တစ္ရက္..
ဒီနံနက္ကိုခ်စ္တယ္တဲ ့...ပိေတာက္..
ေဆာင္း ကုန္ တဲ ့ ေႏြတေပါင္း..
အၾကိမ္ၾကိမ္ေတြေျပာင္းေပမဲ ့..
နု ဆဲ လွဆဲ အသစ္ပဲဆိုတာ..
က်ေနာ့္ခ်စ္တဲ ့ ပိေတာက္က..
ဘယ္ေတာ့ မွ သူ...အတာ ကို..
သစၥာ မေဖာက္ဖူးတဲ ့...

ေမာင္လြမ္းဆု..

မီးသားစု မုန္တိုင္း

(မိသားစု မုန္တိုင္း)

ဒီအပင္ေတြ အေဖနဲ ့အေမ ကိုယ္တိုင္စိုက္...

အမိူက္သရိုက္ ေတြဖယ္ ငါ ့ သားရယ္ ဒါဟာ မင္းအတြက္တဲ ့...

အားရိွစြာ အေဖနဲ ့အေမ ကို က်ေနာ္ က ၀ိုင္းကူေပးေတာ့..

မညဴဆူဘဲ ရခဲ ့တဲ ့ေက်ာင္းမုန့္ဘိုး ..

ကေလးေတြ ပညာေရး အတြက္ ခပ္ေအးေအးေလးထားပါ ရွင္မ ရယ္ဆိုျပီး..

ဟိုး...ေတာင္ထိပ္က ေျမရိုင္းကို ဘိုးဘြားေျမ အလကားမျဖစ္ေအာင္...

ဦးေဆာင္ကာ ေပးခဲ ့တဲ ့အေဖ...

တစ္မိုးေကာင္းတစ္ေခ်ာင္းစီး ကို ထီးထီးၾကီးရေအာင္လုပ္ခဲ ့တဲ ့အေဖ..

သားသၼီး ေတြေနာင္ေရး စိတ္ေအးဖို ့အတြက္ ဒါ..ဒိုေျမ..ဒါဒိုျပည္..

ဒို ့ ပိုင္တဲ ့ ဒို ့ေျမကို ထီးထီးၾကီးရပ္တည္ျပီးၾကိဳးစား..

နွစ္ေတြရယ္ၾကာေတာ့ အေဖစကားက ဒီလို...

ကဲ...ရွင္မ သားၾကီးကို ေက်ာင္းထုတ္..

သမီး ငယ္ ကို စက္ခ်ဳပ္သင္ျပီး...

တစ္ဖက္တစ္လမ္းက ၀င္ေငြေလးလိုေနျပီတဲ ့...

သားၾကီးက မမိုက္ဘူး..

သၼီးငယ္က လိမ္မာတယ္...

ဘ၀ ရဲ ့စား၀တ္ေနေရးကို ဦးစားေပး..

အခုေတာ့ပညာေရးေတြ ေၾကာခိုင္း...

ခပ္မိႈင္းမႈိင္း မိုးခ်ဳပ္တစ္ညမွာ..

အေဖ သိမ္းေနတဲ ့ စပါးေတြ ၀ိုင္းကူရင္း...

အေမ..ကေတာ့ မိသားစု စားဖို ့အတြက္..

ဆန္ ရွာထြက္ေနတယ္..


ေမာင္လြမ္းဆု

Monday, March 25, 2013

အညတရ သူရဲေကာင္း



က်ဳပ္တို ့  ခင္မ်ားတို ့ရဲ ့ အညတရ စိတ္ေတြသုံး ေနသမွ်..
အတိတ္ကို ခ၀ါခ် မလွမပ ျဖစ္ခဲ ့ရတဲ ့ ျမိဳ ့ေဟာင္းၾကီးကို ..
က်ဳပ္ မုန္းတယ္ ျပန္လည္း မလိုခ်င္ဘူး..
ျပန္လာပါ ဖိတ္ေခၚေနတာမဟုတ္ေပမယ့္...
ဒဏ္ရာမွာ အမာရြတ္  က်န္ခဲ ့လို ့ က်ဳပ္မုန္းတယ္...
ေမ့ေပ်ာက္ လို ့မရတဲ ့ ရက္ေတြကို ထိုးေဖာက္..
အခုေရာက္ေနတဲ ့ ရက္ မွာအေကာင္းဆုံးဆိုတာထက္ပိုေကာင္းေစရမယ္..
ႏြံ မရိွတဲ ့အိုင္ ကို ေတာ့ မကြ်ံ ပရေစနဲ ့..
သခင္ ရိွတဲ ့ တိုင္းမို ့..လိူင္းထန္ ေလျပင္း ေနတစ္စင္းဘဲ ထြက္ပါေစ..
မနက္ျဖန္ ရိွေနသေရြ ့ က်ဳပ္ အသက္ရိွေနရင္ ေက်နပ္တယ္..


ေမာင္လြမ္းဆု..

Saturday, March 09, 2013

လြမ္းမိသူတစ္ေယာက္ သို ့ တမ္းျခင္း

က်ေနာ္ငယ္ရြယ္စဥ္အခါ အရမ္းခင္အရမ္းခ်စ္ခဲ ့ရတဲ ့သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ က်ေနာ္ တို ့နွစ္ယာက္အတူစားအတူသြားခဲ ့တဲ ့ကေလးဘ၀ေလးေပါ ့။

အခုေတာ ့သူနဲ ့က်ေနာ္ အခ်ိန္တန္ အရြယ္ေရာက္ခဲ ့ၾကျပီေလ။

က်ေနာ္အားလုံးကို ေတြးတတ္ျမင္တတ္ေနျပီ က်ေနာ္ဟာ

တကယ္ေတာ့စိတ္ကူးနဲ ့လြမ္းတတ္ေသာသူမဟုတ္ပါ။

အခ်စ္ကို လမ္းျပၾကယ္အျဖင့္ ေျမာက္အရပ္ကဓူ၀ံၾကယ္ဆီမွာက်ေနာ္လိုခ်င္တဲ ့အခ်စ္ရိွမယ္
္
... ဆိုရင္ အဲဒီအရပ္ကိုက်ေနာ္ေရာက္ေအာင္သြားရပါလိမ့္္ ့မယ္။

သူမနဲ ့ က်ေနာ္သူငယ္ခ်င္းလို ေနလာခဲ ့ၾကေပမယ့္
့္
တစ္ေယာက္နဲ ့တစ္ေယာက္ အနက္ရိႈင္းဆုံးဆိုတဲ ့ရင္ထဲက

ေထာင့့္္တစ္ေနရာမွာေတာ့ သံေယာဇဥ္ၾကိဳးတစ္ေခ်ာင္းက

အခ်စ္လြန္းေတြ တင္မိေနၾကပါျပီ။ က်ေနာ္ကသူမကိုဖြင့့္္မေျပာ

ခဲ ့သလို သူမလည္း က်ေနာ္ဖြင့့္္ေျပာလာမယ့့္္စကားကိုေမွ်ာ္လင့့္္ေနသူတစ္
္
ေယာက္ပါ။ သူမအိမ္ကို ေန ့စဥ္အလည္သြား ျပီးရင္ခုန္သံေတြ စည္းခ်က္က်ေနတာေလးက က်ေနာ္တို ့နွစ္ေယာက္ကို ၾကည္နူးေစခဲ ့ပါတယ္။

တစ္ခါတစ္ခါ သူမနဲ ့က်ေနာ္ လမ္းအတူေလွ်ာက္ေနခ်ိန္ သူမကိုရယ္စရာ

စကားေလးေတြ ေျပာျပခဲ ့ေပမယ့္ သူမရဲ ့တည္ျငိမ္တဲ ့အျပဳံးေလေတြက

က်ေနာ္ကိုဖမ္းစားေစခဲ ့တယ္။
နွလုံးသား နဲ ့ပတ္သက္လို ့ ဘာမွမသိတဲ ့ကေလးဘ၀ေလးကို ျပန္လိုခ်င္မိတယ္။

က်ေနာ္ အခ်ိန္တိုင္း လိုလို ခ်စ္တယ္ဆိုတဲ ့စကားကို သူမကို ဘယ္လိုဖြင့္
့္
ေျပာရမလည္း ဆိုတာကိုဘဲ စဥ္းစားေနခဲ ့ရတယ္။

ဒီေန ့သူမကို က်ေနာ္နွင္းဆီပန္းေလးေပးမယ္လို ့စိတ္ကူးခဲ ့ပါတယ္။

ဒါဟာမထမဆုံးေျခလွမ္းေလးပါဘဲ.။

က်ေနာ္ေပးတဲ ့နွင္းဆီပန္းေလးကို သူမနဲ ့က်ေနာ္နွစ္ေယာက္အတူနမ္း

လို ့အရမ္းေပ်ာ္ေနခ်ိန္မွာ……….။

သူမ စကားအသံေၾကာင့္ က်ေနာ္သတိတစ္ခ်က္ျပန္၀င္လာခဲ ့ရတယ္။

“….ဟိတ္…နင္ ့ေနာက္မွာ ဘာပါလည္း ေျပာ…….”

သူမရဲ ့မ်က္နွာေလးကို ၾကည့္ျပီး က်ေနာ္စိတ္ကူးမွ်သာ…….။

သူမအိမ္အျပန္လမ္းေလးထိလိုက္ပို ့ခဲ့တယ္။

သူမရဲ ့နုတ္ဆက္အျပဳံး မ်က္လုံးေလးေတြက က်ေနာ္ကို ညစဥ္အိပ္မက္ေစခဲ ့ပါတယ္။

ဒီေန ့ဘဲ သူမကို က်ေနာ္အရမ္းခ်စ္တယ္လို ့ဖြင့့္္ေျပာလိုက္တဲ ့အခ်ိန္မွာဘဲ။

သူမက်ေနာ္ရင္ခြင္ထဲကိုတိုး၀င္လာျပီး စကားသံ သဲ ့သဲ ့ေလးေျပာ၍လာပါသည္။

“….ငါေလ နင့္္ ့ဆီက အခုလိုစကားဘယ့္္ေန ့ ၾကားရမလည္း ဆိုတာေစာင့့္္ေမွ်ာ္ခဲ ့ရတာၾကာပါျပီ….”

“ဒို ့နွစ္ေယာက္ဘယ္ေတာ့ မွ မခြဲေၾကးေနာ္….ငါေလ…နင့့္္ကို အရမ္းခ်စ္တယ္္ သိလား….”

အခုေတာ့ က်ေနာ္တို ့နွစ္ေယာက္ခ်စ္သူေတြျဖစ္ခဲ ့ၾကျပီေပါ ့။

ၾကည္နူးမူေတြ ရခဲ ့သလို ေပ်ာ္ရႊင္မူေတြလည္း ရခဲ ့ပါျပီ။

သူမနဲ ့က်ေနာ္ မေတြ ့ရတဲ ့ေန ့ေတြမွာ သူမက်ေနာ္အေၾကာင္းေတြ ေတြးေနသလို။

က်ေနာ္လည္း သူမအေၾကာင္းေတြ ေတြးေနရတယ္ေလ။

အခုေတာ ့ က်ေနာ္တို ့ နွစ္ေယာက္ရဲ ့အခ်စ္ေတြလမိုက္ညျဖစ္ခဲ ့ရျပီေပါ ့။

သူမ ေက်ာင္းဆရာမအျဖစ္နဲ ့ နယ္ကို သြားရေတာ့မယ္ေလ။

လြမ္းေဆြးမူေၾကကြဲမူေတြနဲ ့အတူ နုတ္ဆက္အနမ္းေလးနဲ ့ ခြဲခဲ့ရျပီေပါ ့။

ဒီလိုနဲ ့ က်ေနာ္တို ့နွစ္ေယာက္ တစ္နွစ္ေက်ာ္ေလာက္အဆက္အသြယ္မရျဖစ္ေနတဲ ့အခ်ိန္မွာေတာ့
့
သူမကို လြမ္းတဲ ့စိတ္နဲ ့အရူးတစ္ေယာက္မပါ ျဖစ္ခဲ ့ရတယ္။

သူမျပန္လာတယ္ၾကားလို ့ အျပဳးနဲ ့ၾကိဳျပီးလက္ေဆာင္ေလးေပးမယ္အခ်ိန္မွာ။

ျမင္လိုက္ရတဲ ့ျမင္ကြင္းက

“…….ဒါကေတာ့ …မၾကာခင္ က်မနဲ ့ လက္ထပ္ေတာ့ မယ့္ သူပါ…..”

ရက္ဆက္လိုက္တာခ်စ္သူရယ္…….

မင္း ငါ ့ကို အခုလို တစ္ေန ့ေန ့မွာ ထားခဲ ့မွာဆိုတာကို

ငါၾကိဳသိခဲ ့ရင္္ တစ္ခ်ိန္က မင္းေမွ်ာလင့္္ခဲ ့တဲ ့ငါဆီက ဘယ္ေန ့ၾကားရမလဲဆိုတဲ့ (ခ်စ္တဲ ့စကားကို)

ငါဒီေန ့ဒီအခ်ိန္ထိမေျပာခဲ ့ပါဘူး ကြာ……..
************************************************************

ေမာင္လြမ္းဆု